Electric Shadows – Meng ying tong nian (2004)

Regie: Jiang Xiao | 93 minuten | drama | Acteurs: Xiaotong Guan, Yihong Jiang, Haibin Li, Yu Xia, Yijing Zhang

Wie tegenwoordig de behoefte voelt om eens een film uit het Verre Oosten te bekijken, hoeft niet lang te zoeken. Filmhuizen in Nederland draaien met grote regelmaat producties uit Zuid-Korea, Taiwan, China en andere landen uit die bloeiende regio. Hoewel deze producties onderling nogal van elkaar verschillen, hebben zij gemeen dat ze bijzonder weinig lijken op de doorsnee Westerse film. In dat geval moet de Chinese prent ‘Electric Shadows’ haast wel de uitzondering op die regel zijn; het debuut van regisseuse Jiang Xiao is namelijk niets minder dan een smartlap naar Westers recept.

‘Electric Shadows’ speelt zich voor het grootste deel af tijdens de Culturele Revolutie (1965-1969) en haar grootste charme ligt in het kijkje dat ons wordt vergund in de toenmalige Chinese cinema. Volksdrama’s vol schietende, zingende en zichzelf opofferende helden. Verhalen over kindsoldaten en over treinen die spectaculair uit de rails vliegen nadat ze zijn overvallen door zwaarbewapende guerrilla’s. Ook zien we hoe de komst van een buitenlandse film grote opwinding in een Chinees dorpje teweegbrengt, ook al komt dat socialistisch meesterwerk dan uit Albanië.

Heel wat lastiger te verteren is het drama over de jonge filmliefhebbers Ling Ling en Mao Dabing. De ingrediënten die van een smartlap een smartlap maken worden in veel te ruime mate toegevoegd, zodat het verhaal uiteindelijk hopeloos sentimenteel wordt. De ene traan is nog niet opgedroogd of een volgende vloeit alweer over de wangen van de geplaagde, maar o zo schattige Ling Ling. Minstens zo storend als het drama is de muziek die als mierzoete Hollywoodstroop uit de speakers stroomt; die muziek geeft meteen aan waar regisseuse Jiang Xiao haar inspiratie vandaan heeft gehaald en dat is eerder het oude Westen dan het hedendaagse Oosten.

Toch is ‘Electric Shadows’ geen vervelende film geworden. De liefde voor de cinema druipt van het doek, de acteurs leveren ambachtelijk werk en ook visueel valt er een en ander te genieten. Wel valt te vrezen dat dit Chinese buitenbeentje in commercieel opzicht tussen wal en schip zal belanden. Voor de gemiddelde filmhuisbezoeker zal deze film iets te melodramatisch zijn, terwijl het grote publiek misschien wat bevreesd is voor zo’n exotische productie. Maar wie wil genieten van die fantastische fragmenten uit ‘Railway Guerrilla’s’ en geen bezwaar heeft tegen een onbeschaamd zakdoekdrama zit bij ‘Electric Shadows’ gebeiteld.

Henny Wouters