Eragon (2006)

Regie: Stefen Fangmeier | 104 minuten | actie, familie, fantasie | Acteurs: Edward Speleers, Sienna Guillory, Garrett Hedlund, Djimon Hounsou, Jeremy Irons, John Malkovich, Robert Carlyle, Alun Armstrong, Ágnes Bánfalvy, Jaymes Butler, Caroline Chikezie, Christopher Egan, Tamsin Egerton, Máté Haumann, Gary Lewis, Steven Spiers, Nils Allen Stewart, Joss Stone, Mark Tisdale, Alexandra Zhang

Na van het wereldwijde succes van het boek Eragon, dat alleen al in Amerika meer dan drie miljoen keer over de toonbank ging, kon een verfilming natuurlijk niet uitblijven. Het avontuurlijke en fantasievolle verhaal over een onbekende jongen die met de vondst van een drakenei zijn leven drastisch ziet veranderen, leent zich daar in veel aspecten ook goed voor. Met debuterend regisseur Stefen Fangmeier en het boek van tiener Christopher Paolini als basis, werd de overstap van boek naar filmdoek gemaakt. Wie echter een letterlijke aanpassing van het boek verwacht, komt lichtelijk bedrogen uit.

In de film zien we hoe Eragon het in ruim anderhalf uur van boerenjongen tot heldhaftige drakenrijder schopt. Hierbij wordt in grote lijnen het boek gevolgd, maar oog voor detail in de verhaallijn, dat in het boek juist zo kenmerkend naar voren komt, is grotendeels verdwenen, als ook een aantal personages. Door de vrij korte tijdsduur van de film wordt het toch vrij complexe verhaal er op een hoog tempo doorheen gejaagd, waarbij de ‘kleinere’ verhaallijntjes grotendeels zijn opgegaan voor het grotere, globale verhaal. Of deze opoffering de juiste keuze is geweest, valt af te vragen; het doet duidelijk afbreuk aan de complexiteit van de personages en het verhaal. Tegelijkertijd verklaart het ook waarom de, qua genre vergelijkbare, maar veel gedetailleerdere, ‘Lord of the Rings’ films bijna twee keer zo lang als ‘Eragon’ duurden.

Het personage Eragon, gespeeld door debutant Edward Speleers, wordt vooral gekenmerkt door zijn overmatige gebruik van cliché-uitspraken. Dit maakt hem op meerdere momenten in de film net iets te ongeloofwaardig, in de zin dat je weliswaar hoort wat hij zegt, maar het gewoon niet gelooft uit zijn mond. Met een veelvoud aan ambitieuze oneliners en krachtige uitspraken à la “I’m the dragon rider and I say we go!” blijft de film wat hangen in het clichématige van zero tot hero verhaal. Hoewel dit waarschijnlijk meer veroorzaakt wordt door het script dan door de acteerprestaties van Speleers, is ook Speleers, die gedurende de hele film te veel blijft hangen in zijn verbazing over zijn lotsbestemming, niet erg overtuigend. Als voorvechter van het goede zou hij het hart en sympathie van de kijker moeten veroveren, maar met zijn ietwat arrogante trekjes lijkt hem dit niet te lukken. Vermakelijke rollen zijn er van Robert Carlyle als de kwaadaardige en oerlelijke Durza en Jeremy Irons, die in de rol van de norse ex-drakenrijder Brom Eragon onder zijn hoede neemt. Echter, op sommige momenten vallen ook zij terug in stereotypische uitspraken.

Wat overblijft is een niet te langdradig epos dat alle bekende onderdelen van de gemiddelde fantasiefilm bevat: fictieve personages zoals de Urgals, uitgestrekte landschappen, verschillende gevechten en een grote climax aan het einde van de film. De visualisering van Saphira is zeker geslaagd te noemen en naast enkele overgeanimeerde actiescènes lijkt de film het contact met de werkelijkheid niet verloren te zijn. Daar staat tegenover dat de verhaallijn van ‘Eragon’ zeker meer uitgediept had kunnen worden. De te grote hoeveelheid clichématige uitspraken doen de film ook zeker geen goed. Al met al dus een film waar veel aan op te merken valt, en die, gezien de rijkheid van het boek, toch enigszins teleurstelt. Genoeg ruimte dus voor verbetering in een eventueel vervolg op ‘Eragon’ in de vorm van Paolini’s tweede boek (‘Elder’ of in het Nederlands ‘Oudste’).

Marlou Smit

Waardering: 2.5

Bioscooprelease: 14 december 2006