Eternity (2025)

Regie: David Freyne | 112 minuten | komedie, drama, fantasie, romantiek | Acteurs: Miles Teller, Elizabeth Olsen, Callum Turner, Da’Vine Joy Randolph, John Early, Christie Burke, Danny Mac, Damon Johnson, Lucy Turnbull, Olga Merediz, Barry Primus, Betty Buckley, Carson Bokenforh, Meg Roe, Taliya Brielle Evans, Panta Mosleh, Sebastian Billingsley-Rodriguez, Ryan Beil

Is er leven na de dood? Als we David Freynes ‘Eternity’ moeten geloven, zijn er oneindig veel levens na de dood. Maar hoe kies je de juiste, en met wie ga je dat eeuwige hiernamaals in?

Larry (Miles Teller) en Joan (Elizabeth Olsen) overlijden na een gelukkig huwelijk van 65 jaar, vlak na elkaar. Het hiernamaals blijkt anders dan ze hadden verwacht: geen hemel of hel, maar een soort vakantiebeurs waar je, in plaats van vakanties en gerelateerde artikelen, werelden kunt uitproberen. Het addertje onder het gras is dat je, zodra je een wereld hebt gekozen, niet meer terug kunt. Of je nu kiest voor de strandwereld, de cowboywereld, de Weimarwereld (met 100% minder nazi’s), de rookwereld (met 100% minder kanker), de bergwereld of een van de andere mogelijkheden, je keuze is finaal.

Dat zou voor Larry en Joan geen probleem moeten zijn, nu ze gezamenlijk het hiernamaals ingaan… ware het niet dat ook Joans eerste liefde, Luke (Callum Turner), nog geen keuze heeft gemaakt. Luke is de perfecte verschijning, en helaas al sinds de Koreaoorlog overleden. Al 67 jaar wacht hij met smart op Joan. Joan, die nu voor de grootste keuze uit haar leven (of dood) staat, moet beslissen met wie ze het hiernamaals ingaat: Luke, die het perfecte plaatje vormt, of Larry, met wie ze 65 jaar lang gelukkig haar leven heeft gedeeld.

Bijzondere concepten een podium geven is het handelsmerk van productiehuis A24. Een filosofische romantische komedie die zich afspeelt op een postmortale vakantiebeurs past daar perfect bij. Je zou de film bijna kunnen zien als een gedachte-experiment. Want op welk paard zou jij wedden: de partner met wie je bijna je hele leven hebt gedeeld, of het mogelijk perfecte plaatje? De zekerheid van wat is geweest, of de belofte van wat had kunnen zijn? Een interessant concept waar regisseur en schrijver David Freyne zijn fantasie op heeft losgelaten.

De wereld van ‘Eternity’ is levendig, fantastisch aangekleed, grappig en zet je bovenal aan het denken. De beurs waar zielen hun eeuwigheid kiezen, oogt als een kruising tussen een lifestylebeurs, een droomfabriek en een bureaucratisch limbo. Overal duiken reclameborden, stands en glimlachende vertegenwoordigers op die het eeuwige geluk proberen te verkopen. Het decor heeft iets weg van een musicaldecor, met zijn felle kleuren en een sfeer waarin elk moment een zorgvuldig gechoreografeerde dans lijkt uit te kunnen barsten.

In het hiernamaals van ‘Eternity’ keer je terug naar je fysieke verschijning van het moment in je leven dat je het gelukkigst was. Voor onze drie vrienden lag dat moment ergens tussen de 25 en 35 jaar oud. Vandaar Teller, Olsen en Turner. Met name die eerste twee weten het onwaarschijnlijke uitgangspunt moeiteloos te gronden, en dat is voor een absurde wereld als die van ‘Eternity’ belangrijk. Olsen weet de twijfels van Joan, tussen wat was en wat had kunnen zijn, met kleine gebaren voelbaar te maken zonder ooit te zwaar aan te zetten. Teller stelt daar een grappig, maar bovenal diep emotioneel optreden tegenover. Want ja, wie zou dat niet zijn als blijkt dat je de eeuwigheid misschien in moet gaan zonder je levenspartner? Samen vinden Teller en Olsen precies de toon die de film nodig heeft: luchtig genoeg om het concept te dragen, maar met genoeg gewicht om het te laten landen. Een speciale vermelding verdienen Da’Vine Joy Randolph en John Early als de zogeheten Afterlife Coordinators, de vriendelijke, licht vermoeide ambtenaren van het hiernamaals. Zij zorgen voor de komische zuurstof in de film zonder dat het ooit flauw wordt.

Onder de humor en de visuele rijkdom schuilt in ‘Eternity’ een scherpzinnige gedachte over liefde en tijd. De film stelt niet zozeer de vraag wat er na de dood komt, maar wat er overblijft van onszelf als de tijd geen rol meer speelt. Is liefde nog liefde zonder eindigheid? En is geluk iets wat we kunnen herbeleven, of alleen iets wat we hebben gekend? Freyne benadert die vragen met lichte hand, zonder preken of symbolen die om aandacht schreeuwen. Daardoor blijft ‘Eternity’ verrassend aards voor een film die zich afspeelt voorbij het leven, en juist dat maakt haar filosofische kern zo raak.

Jelco Leijs

Waardering: 4.5

Speciale vertoning: Leiden International Film Festival 2025
Bioscooprelease: 11 december 2025