Falling (2020)

Recensie Falling CinemagazineRegie: Viggo Mortensen | 112 minuten | drama | Acteurs: Lance Henriksen, Viggo Mortensen, Sverrir Gudnason, Hannah Gross, Terry Chen, Gabby Velis, Laura Linney, Bracken Burns, Grady McKenzie, Ella Jonas Farlinger, Piers Bijvoet, Etienne Kellici, William Healy, Carina Battrick, Ava Kozelj, Liam Crescitelli, Luca Crescitelli, David Cronenberg, Paul Gross

Dementie is een monster. Het verteert emoties, overschaduwt relaties en laat de betrokkenen uiteindelijk achter in een leegte die maar moeilijk op te vullen is. In ’Falling’, het regiedebuut van acteur Viggo Mortensen (‘The Lord of the Rings’-trilogie), is dit echter niet het enige thema: het drama toont in hartverscheurende passages hoe een vader-zoon-band door de jaren vorm krijgt, losraakt en met tie-wraps en Ducttape weer opgekalefaterd wordt.

John (Viggo Mortensen zelf) haalt zijn bejaarde vader Willis (Lance Henriksen) op vanuit zijn geïsoleerd liggende boerderij ergens in het noordoosten van de Amerikaanse staat New York. Het is de bedoeling dat vader dichterbij zijn kinderen, in Los Angeles, komt wonen. Hij kan de boerderij niet meer alleen onderhouden. Al in het vliegtuig maakt Willis het zijn zoon moeilijk: hij herkent de omgeving niet, denkt dat ze nog thuis zijn en reageert verward en agressief. John is geduldig en leidt de boel weer in de juiste banen, zich ondertussen verontschuldigend bij het vliegpersoneel en de overige passagiers, maar in zijn ogen lees je de wanhoop al af: dit is niet de eerste aanvaring met palief, en het zal ook niet de laatste zijn.

Door de knappe editing van Ronald Sanders, maakt ’Falling’ slim gebruik van flashbacks Als kijker krijg je zo een beetje mee hoe dementie voelt, weliswaar heel anders dan in ‘The Father’ (2021), maar toch vernuftig verwoven in de plot. We krijgen zo ook een beeld van hoe Willis en John zijn geworden wie ze nu zijn. Als John nog maar een baby is, zien we hoe Willis (de jonge versie wordt gespeeld door Sverrir Gudnason) hem, weg van de beschermende blik van moeder Gwen (Hannah Gross), toespreekt “Het spijt me dat ik je op de wereld heb gezet, om te sterven…”. Niet bepaald liefkozende woordjes die een trotse papa tegen zijn blakende baby hoort te zeggen.

Toch groeit er iets van een warme relatie tussen de twee, wanneer John, een kleuter nog, met één lucky shot, een eend neerschiet, net nadat Willis hem de kneepjes van het jagen heeft bijgebracht. Natuurlijk heeft Gwen zo haar bedenkingen, zeker wanneer het jochie de eend mee neemt in bad en uiteindelijk alsof het een nieuw pluche knuffel is, naast hem in bed legt, maar dat haar man het zo goed met zoonlief kan vinden, is een welkome afwisseling.

Weer terug in het heden merken we al snel wat een ronduit nare man Willis is. John is getrouwd met Eric (Terry Chen) en de homofobe opmerkingen zijn niet van de lucht. De enige met wie Willis iets van een prettig contact heeft is de geadopteerde dochter van John en Eric, Monica (Gabby Velis). Wanneer Sarah, John jongere zus, op bezoek komt met haar twee kinderen, krijgt Willis nog meer redenen om zich van zijn meest onhebbelijke kant te laten zien.

Naarmate de film vordert krijg je steeds meer puzzelstukjes toegereikt, maar Mortensen kiest niet voor het sentimentele, platgetreden pad wat de ontwikkeling van zijn personages betreft. John blijft zelf enigszins een gesloten boek; waar anderen misschien allang de banden verbroken hadden, laat hij – voor het overgrote deel – de hatelijke uitspraken van zijn vader langs zich heen glijden, alsof het hem niets meer doet. Dat lijkt overigens een bewuste keuze, want zo krijgt Willis het speelveld en dat is een sterke zet.

Want Lance Henriksen is fantastisch als de oude man, die geen enkele rem heeft en racistische, homofobe en vrouwenhatende opmerkingen rondstrooit alsof het zijn laatste kans is. Ook de overige rollen zijn goed, alleen jammer dat Laura Linney maar een enkele scène krijgt. ‘Falling’ is prachtig geschoten en geacteerd, misschien een wat zware zit voor mensen die in een soortgelijke situatie zitten of hebben gezeten, maar absoluut de moeite waard. Let ook op de grappige cameo van David Cronenberg.

Monica Meijer

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 22 juli 2021
DVD-release: 17 november 2021