Father – Otec (2025)

Regie: Tereza Nvotová | 103 minuten | drama | Acteurs: Milan Ondrík, Dominika Morávková, Anna Geislerová, Peter Bebjak, Jana Bittnerová, Tereza Hofová, Peter Ondrejicka, Ingrid Timková, Igor Prielo, Roman Polák, Jiří Konvalinka, Martina Sluková, Luckas Demin

Het zal je maar gebeuren: je zet je kind in de auto, rijdt naar je werk, begint aan een drukke dag en bent er rotsvast van overtuigd dat je je zoon of dochter onderweg hebt afgezet bij de crèche. Pas uren later blijkt dat je het je verkeerd herinnert… Het klinkt als de plot van een psychologische thriller, maar voor tientallen ouders wereldwijd is het een gruwelijke werkelijkheid. ‘Father’ (‘Otec’), van de Slowaakse regisseur Tereza Nvotová, is gebaseerd op zo’n waargebeurd verhaal en draait om het zogeheten Forgotten Baby Syndrome: een tijdelijke geheugenfout die onder extreme stress kan optreden. Nvotová maakte een indringend drama dat niet alleen de gevolgen van één fatale vergissing onderzoekt, maar de kijker ook confronteert met de ongemakkelijke gedachte dat dit iedereen zou kunnen overkomen.

Voor ‘Father’ vormde het persoonlijke relaas van de beste vriend van coscenarist Dušan Budzak het vertrekpunt. Aanvankelijk aarzelde Nvotová, omdat het onderwerp te pijnlijk en te beladen leek, maar tijdens haar onderzoek ontdekte ze dat er jaarlijks honderden vergelijkbare gevallen plaatsvinden. “We denken vaak dat zoiets alleen slechte of nalatige ouders overkomt,” vertelde ze daarover, “maar als je je erin verdiept, ontdek je dat het juist liefdevolle ouders zijn. Dit kan ieder van ons overkomen.” Die gedachte vormt de kern van ‘Father’. Nvotová weigert de tragedie sensationeel uit te buiten en kiest juist voor een empathische benadering boven veroordeling. Dat zie je ook terug in haar visuele aanpak. Met lange, ononderbroken camerabewegingen wil ze de kijker volledig onderdompelen in hoofdpersoon Michals belevingswereld, zonder de veilige afstand die montage normaal biedt. “Ik wilde dat het publiek geen andere keuze had dan zijn leven mee te beleven,” zegt ze. Die keuze maakt de film intens en beklemmend, maar ook uitzonderlijk invoelbaar.

Michal (Milan Ondrík) leidt ogenschijnlijk een gelukkig leven met zijn vrouw Zuzka (Dominika Morávková) en hun peuter Dominika. Terwijl de druk op zijn werk als directeur van een regionale krant steeds verder oploopt, neemt hij op een warme zomerdag de zorg voor zijn dochter op zich en brengt haar naar de auto om haar onderweg bij de crèche af te zetten. Althans, dat denkt hij. Wanneer Zuzka hem later belt met de vraag waar Dominika is, stort zijn wereld in. Zijn dochter blijkt al die tijd in de auto te hebben gezeten. Wat volgt is een aangrijpende zoektocht naar antwoorden, terwijl Michal moet leven met een alles verterend schuldgevoel, een strafrechtelijk onderzoek en de nietsontziende veroordeling van de buitenwereld. Ook zijn huwelijk komt zwaar onder druk te staan, terwijl hij en Zuzka ieder op hun eigen manier proberen om met het ondraaglijke verlies om te gaan. Tijdens de rechtszaak wordt uiteindelijk uitgelegd hoe Forgotten Baby Syndrome werkt, maar een wetenschappelijke verklaring blijkt geen remedie voor verdriet of zelfverwijt.

De grootste kracht van ‘Father’ schuilt in de manier waarop de film empathie weet op te roepen zonder de tragedie goed te praten. Milan Ondrík levert een indrukwekkende acteerprestatie af en laat Michals complete mentale instorting voelen zonder ooit in melodrama te vervallen. Ook Dominika Morávková maakt indruk als een moeder die balanceert tussen liefde, woede en onmacht. Het vloeiende camerawerk van Adam Suzin houdt de personages voortdurend dichtbij, waardoor je als kijker nauwelijks kunt ontsnappen aan hun emoties. De lange takes voelen nooit als een technisch trucje, maar versterken juist het beklemmende gevoel en de illusie dat alles zich in één onafgebroken stroom voltrekt. Tegelijkertijd vraagt die aanpak ook geduld van de kijker. De film neemt bewust de tijd voor stilte, observatie en verwerking, waardoor het tempo voor sommige kijkers traag kan aanvoelen. Ook blijft de nadruk zo sterk op Michals innerlijke strijd liggen dat andere personages soms minder ruimte krijgen om zich volledig te ontwikkelen. Toch wegen die kleine kanttekeningen nauwelijks op tegen de emotionele impact die deze film heeft.

‘Father’ is geen gemakkelijke film en wil dat ook niet zijn. Tereza Nvotová dwingt de kijker om voorbij de eerste veroordeling te kijken en stil te staan bij de kwetsbaarheid van het menselijk brein, de grilligheid van herinneringen en de vraag hoeveel controle we eigenlijk over onszelf hebben. Dankzij de sobere regie, het indrukwekkende spel van Milan Ondrík en Dominika Morávková en de indringende cinematografie blijft de film nog lang nazinderen. Wie bereid is zich over te geven aan een ingetogen maar buitengewoon aangrijpend drama, krijgt een van de meest confronterende en humane films van het jaar voorgeschoteld.

Patricia Smagge

Waardering: 4

Bioscooprelease: 6 augustus 2026