Fatman (2020)

Recensie Fatman CinemagazineRegie: Eshom Nelms, Ian Nelms | 95 minuten | actie, komedie | Acteurs: Walton Goggins, Mel Gibson, Marianne Jean-Baptiste, Chance Hurstfield, Paulino Nunes, Shaun Benson, Deborah Grover, Michelle Lang, Michael Dickson, Mark Day, Ekaterina Baker, Bill Turnbull, Bill Lake, Eldon Hunter, Robert Bockstael, Mikael Conde, Ellison Grier Butler, Xavier Sotelo, Sean Tucker, Robert Reynolds, John Tokatlidis

Chris Cringle (Mel Gibson) woont samen met zijn vrouw Ruth (Marianne Jean-Baptiste) in het met sneeuw bedekte Alaska, waar ze een kerstcadeaufabriek in het bos runnen. Op het eerste gezicht ziet Chris er doodnormaal uit, maar schijn bedriegt. Chris is namelijk niemand minder dan de Kerstman en zijn fabriek herbergt honderden, zwoegende elfen. Het uitdelen van pakjes is al sinds mensenheugenis zijn werk, maar Chris begint hier met elk verstrijkend jaar meer en meer tegenop te zien. Hij realiseert zich nu al een tijdje dat Kerstmis is uitgegroeid tot een commerciële grap en dat de kinderen van vandaag de dag helemaal niet zo aardig zijn. Alsof zijn ergernissen niet groot genoeg zijn heeft Chris ook nog eens een contract met de Amerikaanse regering moeten sluiten, met de bedoeling om de economie een grote opzwieper te geven. Zijn trouwe elfen zijn nu genoodzaakt om onderdelen voor straaljagers te produceren, terwijl hun fabriek dag en nacht door gewapende soldaten wordt bewaakt.

Ondertussen ontvangt de 12-jarige Billy Wenan (Chance Hurstfield) alleen een brok steenkool voor Kerstmis. Billy is afkomstig uit een rijk huishouden en houdt er van om zijn bedienden te commanderen, terwijl hij geld aftroggelt van zijn invalide grootmoeder. Billy is niet tevreden met zijn cadeau en zint al snel op wraak. Hij neemt een naamloze huurmoordenaar (Walton Goggins) in dienst en geeft deze de opdracht om de Kerstman te vermoorden. Graag zou Billy nog een souvenir willen hebben van deze vervelende ‘’Fatman’’. Het liefst zijn hoofd, maar uiteindelijk wordt er wegens de kans op rotting gekozen voor zijn jas. De huurmoordenaar neemt deze taak maar al te graag aan, want net zoals Billy, heeft hij nog een appeltje te schillen met Chris Cringle.

De nieuwe film van de broers Eshom en Ian Helms valt moeilijk te categoriseren. Aan de ene kant doet ‘Fatman’ denken aan de vroege werken van de gebroeders Coen, met name ‘Blood Simple’ (1986) en ‘Fargo’ (1996). Aan de andere kant is hun zwarte komedie ook een kerstfilm, waardoor het doet denken aan buitenbeetjes van het genre als ‘The Ref’ (1994) en ‘Bad Santa’ (2003). En de trailer en het promotiemateriaal van de film beloven weer iets heel anders, namelijk een actiefilm. Uiteindelijk valt ‘Fatman’ onder al deze kopjes te categoriseren, aangezien de film een ware mengelmoes van verschillende stijlen en genres is, die telkens als een kameleon van kleur verandert. De film is hierdoor niet altijd even in balans, maar toegegeven, uniek is hij steevast.

Er zijn twee redenen die ‘Fatman’ het bekijken waard maken: Mel Gibson en Walton Goggins. Gibson speelt hier een alsmaar knorrige Kerstman, vol vermoeidheid en cynisme. Hij komt nog enigszins tot leven in het bijzijn van zijn vrouw Ruth, maar voor de rest kan het hem allemaal niet meer zoveel schelen. Gibson belichaamt deze neerslachtigheid perfect. Het is een oprechte rol van de acteur en hoewel het soms een tikkeltje vreemd is om hem als de Kerstman te zien, komt hij altijd overtuigend over. De actiester zal waarschijnlijk nooit helemaal zijn ‘Lethal Weapon’ persona kwijtraken, maar met dit soort rollen waagt hij een goede poging. Goggins levert eveneens goed werk, als de huurmoordenaar met een vendetta. Hij is erg komisch in de rol van antagonist, mede door zijn serieuze houding ten opzichte van zijn absurde missie. Goggins probeert nooit grappig te zijn in de rol, wat zijn optreden juist alleen maar komischer maakt. Als kijker is het bijvoorbeeld moeilijk om niet te grijnzen als hij zijn voorbereidingen voor zijn missie treft, juist omdat het allemaal zo buiten de realiteit valt. In veel andere komedies zou de huurmoordenaar op een gegeven moment gaan lachen om de gekheid van alles, maar dit gebeurt hier niet, wat zijn aandeel in de film des te leuker maakt.

Als je op zoek bent naar een kerstfilm voor volwassenen, vol anarchie en rariteiten, dan is ‘Fatman’ aan te raden. De film omarmt zijn bizarre verhaal en biedt voldoende actie en komedie. Voor degenen die op zoek zijn naar onderliggende motieven is dit een minder geschikte film. ‘Fatman’ heeft in dat opzicht namelijk vrij weinig te bieden. De film probeert soms ietwat knullig om maatschappijkritische subtekst te bieden, maar dit blijft uiteindelijk aan de oppervlakte hangen. Een ietwat gemiste kans, aangezien de film zich prima zou ontlenen aan wat meer diepgang. Toch mag dit de pret niet al te veel drukken, want Gibson en Goggins stelen elke seconde, waardoor ‘Fatman’ toch echt het bekijken waard is. Een aanrader voor degenen die eens een niet-traditionele kerstfilm willen zien.

Len Karstens

Waardering: 3

Bioscooprelease 26 november 2020