Ferrari (2023)

Regie: Michael Mann | 131 minuten | biografie, drama | Acteurs: Adam Driver, Shailene Woodley, Giuseppe Festinese, Alessandro Cremona, Derek Hill, Leonardo Caimi, Penélope Cruz, Gabriel Leone, Michele Savoia, Jacopo Bruno, Domenico Fortunato, Giuseppe Bonifati, Franca Abategiovanni, Marino Franchitti, Valentina Bellè, Luciano Miele, Daniela Piperno, Gianfilippo Grasso

1957, Italië. De koele kikker Enzo Ferrari (Adam Driver met zonnebril) staat aan het hoofd van het raceteam en het bedrijf dat zo’n honderd exclusieve auto’s per jaar maakt. Ooit zelf autocoureur is hij uiterst gedreven, veeleisend en soms bijzonder hard voor personeel en zichzelf. Privé heeft Enzo een gelijke in echtgenote Laura (Penélope Cruz) die de boekhouder is van het familiebedrijf. Bovendien bezit ze de helft. Hun huwelijk is echter al tijden stuk. Laura woont samen met zijn ouders en Enzo vertoeft buiten werktijden bij vriendin Linda Lardi (Shailene Woodley) met wie hij het buitenechtelijke zoontje Piero heeft. Des te pikanter, omdat hij een jaar hiervoor zijn enige kind met Laura, Dino, heeft verloren. Dit werpt een lange schaduw over hun toekomst, inclusief dat van het automerk.

Ondertussen staat na het zoveelste dodelijke raceongeluk (autogordels waren nog niet de mode) er toch weer een coureur te trappelen om een stoeltje in Ferrari’s team te bemachtigen. Met gezonde tegenzin accepteert Enzo het volgende gretige talent in zijn midden. Hij moet immers verder om eeuwige rivaal, Maserati, te verslaan. Tevens moet hij het bedrijf van de financiële ondergang redden want hij verkoopt veel te weinig auto’s voor zijn dure racehobby. Deze twee gevechten op leven en dood komen samen in de gevreesde 1000 mijl straatrace, dwars door Italië, Mille Miglia.

De zware autocrashes laten een enorme puinhoop achter. Het hele gebeuren balanceert op het randje van onethisch. Toch is het antwoord van de racemannen dat het er bij hoort. Ze kiezen immers zelf voor de gevaarlijkste sport ter wereld. Als ze, van coureur tot monteur, bijeenkomen om een race voor te bespreken proef je de stalen erecode en het diepe respect voor elkaar zoals bij de beroepscriminelen in regisseur Michael Manns, ‘Heat’ (1996). Aan elkaars zijde strijden ze voor de hoogste eer en, alsof ze naar het oorlogsfront trekken, hoort de dood er nu eenmaal bij.

Enigszins verrassend trapt regisseur Mann, toch het meest bekend van films over geharde criminelen, het gaspedaal vooral in bij het drama rond het verlies van Dino en de liefdesperikelen in Enzo’s leven. De races, hoe spectaculair ook, zijn bijna secundair. Hoewel hun intensiteit niet verbleekt bij die van het drama in de huiskamer en keuken, dienen de races vooral als explosieve aanjager van persoonlijk drama zoals de boksring in ‘Raging Bull’ (Martin Scorsese, 1980). En in wezen maken de vrouwen de dienst uit. Als het nodig is richt Laura een pistool op Enzo en Linda neemt geen genoegen met een tweede plaats. Beide dames willen door de bandenmuur rondom Enzo breken. Ondanks dat dit gepaard gaat met grote offers snelt Ferrari nog immer richting de horizon.

Hoe hard de auto’s ook scheuren over de landweggetjes met verraderlijke kiezelsteentjes weet Mann niet het zenuwslopende drama van ‘Heat’ (1996) in te halen. Ook slalommen veel acteurs vervaarlijk dicht langs het accentenravijn van ‘House of Gucci’ (Ridley Scott, 2022). Maar waar het bekvechtende ‘Ford v Ferrari’ (James Mangold, 2019) de kwajongensstreken vooropstelt, plaatst Mann de tragiek in het grotere verhaal van het steigerende paard centraal. Zo brengt Mann prikkelend in beeld hoe Enzo en zijn coureurs zich de laatste der Mohikanen wanen en schraapt de digitale scherpte van de camera’s de jongetjesromantiek rondom het racen er grotendeels af. Desalniettemin, als je van snelle oldtimers en melodrama met de pit van Penélope houdt bij je alsnog aan het juiste adres.

Roy van Landschoot

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 25 januari 2025
DVD-, blu-ray-, en 4K UHD-release: 15 mei 2024