Going My Way (1944)

Regie: Leo McCarey | 126 minuten | drama, musical, familie, komedie | Acteurs: Bing Crosby, Barry Fitzgerald, Frank McHugh, James Brown, Gene Lockhart, Jean Heather, Porter Hall, Fortunio Bonanova, Eily Malyon, Risë Stevens

Was de wereld echt ooit zo eenvoudig als in ‘Going My Way’? Alles wat een getroebleerde wijk in New York nodig heeft om weer gezond te worden, is een progressieve pater met goede bedoelingen en een mooie zangstem. Priester O’Malley (Bing Crosby) komt vanuit East St. Louis, Illinois naar New York om een noodlijdende parochie te redden – zowel spiritueel als financieel. Zijn aankomst verloopt stroef; hij is aanvankelijk niet meteen welkom. Na enkele ongemakkelijke akkefietjes krijgt hij toch de ruimte om zijn aanpak door te voeren.

Spiritueel kiest hij voor een open houding tegenover gelovigen en niet-gelovigen. Hij is geen overstrenge katholiek die alles afzweert. Integendeel, hij luistert naar de noden van zijn gemeenschap en speelt daarop in. En ja hoor, ook de droom van de uiterst traditionele pater Fitzgibbon (Barry Fitzgerald) komt dankzij die werkwijze tot leven. Het financiële euvel lost O’Malley pragmatisch op: hij vormt een koor met de plaatselijke jeugd en brengt een lied dat een pak geld zal opbrengen. Het geheel is mierzoet en leent zich perfect om met Kerstmis te kijken.

Voor wie er prat op gaat dat de Academy Awards (Oscars) in eerste en laatste instantie crowdpleasers bekronen die binnen de lijntjes kleuren, is ‘Going My Way’ de Heilige Graal. De film won zeven Oscars, waaronder die voor beste film, beste acteur (Bing Crosby) en beste originele nummer, “Swinging on a Star”. Dat laatste klinkt vandaag erg oubollig, maar het naoorlogse publiek had duidelijk nood aan dit soort sentiment. In dat licht zijn die huldigingen meer dan terecht. Crosby zingt bovendien nog vier andere nummers in ‘Going My Way’.

‘Going My Way’ heeft geen tijdloos karakter. Inspirerende films als deze hebben dat nochtans vaak nodig om een hedendaags publiek te blijven aanspreken. Toch kun je er met enige goede wil uit afleiden dat de film laat zien hoe ver je kunt komen met een open blik en een dosis gemoedelijkheid. Dat is de belangrijkste boodschap en meteen ook de beste manier om ‘Going My Way’ te benaderen.

Sander Abrahams

Waardering: 3

Bioscooprelease: 3 juli 1947