Going to School with Dad on my Back – Bei zhu baba shangxue qu (1998)

Regie: Youchao Zhou | 90 minuten | drama | Acteurs: Yan Danchen, Jiang Hualin, Qiang Zhao

Shiwa woont samen met zijn zus en vader in een arm boerendorp. Zijn vader is niet rijk genoeg om beide kinderen naar school te sturen en laat het lot beslissen. Door met een pannetje in de rondte te draaien zal de steel bepalen wie naar school mag en wie op het land zal moeten werken. Shiwa komt als gelukkige uit deze loterij en blijkt al snel een getalenteerde student te zijn. Hij doet mee aan een Olympische rekenwedstrijd en krijgt zelfs de mogelijkheid om aan de universiteit te gaan studeren. Juist dan slaat het noodlot toe en krijgt zijn vader een beroerte. Shiwa moet de keuze maken tussen het verzorgen van zijn vader en een verdere opleiding.

‘Going to School with Dad on my Back’ is een film over opgroeien, doorzettingsvermogen en hoop. Het verhaalt over een jongen die door de speling van het lot de mogelijkheid krijgt om zich te ontplooien en vervolgens opnieuw op de proef wordt gesteld met de hierbij komende gewetensproblemen. Dat het lot op elk moment in het leven kan toeslaan wordt Shiwa pijnlijk duidelijk. Als klein jongetje ziet hij een klasgenote verdrinken in de normaal gesproken ondiepe rivier die hij elke dag moet oversteken op weg naar school. Zijn angst voor deze rivier wordt zo groot dat zijn vader hem op de rug moet nemen tijdens de oversteek. Shiwa wordt al snel door zijn vader geleerd dat nare ervaringen bij het leven horen, maar hij moet en zal naar school. Een opleiding is alles waar het leven om draait.

Ondanks het interessante verhaal blijft de film op de vlakte, het geheel komt vaak fragmentarisch over waardoor je met een niet helemaal tevreden gevoel achterblijft. De vader-zoon relatie staat centraal in deze film. Bij vlagen intrigerend, maar de confrontaties tussen vader en zoon krijgen nooit de emotionele lading die regisseur Youchao Zhou probeert te bereiken.

Dit heeft mede te maken met het te dik aanzetten van het drama. Shiwa krijgt met een hoop ellende, de uitwerking hiervan valt in herhaling. Hij barst iets te vaak in tranen uit. Ook de keuze van muziek is niet de meest gelukkige. Wanneer de violen beginnen aanzwellen weet je dat er onherroepelijk een volgend dramatisch moment aan zit te komen. Vooral deze dik aangezette vorm van muziek werkt al snel op de zenuwen.

De cinematografie is dik in orde met mooi geschoten beelden. Één scene beklijft in het bijzonder, hierin maken de kinderen van de plaatselijke basisschool hun huiswerk met op elk bureau een brandende kaars als verlichting. Het klaslokaal wordt gevuld met prachtige vorm van romantisch licht. Natuurlijk heeft de sçène ook iets tragisch, het ontbreken van elektriciteit en de omstandigheden waaronder de leerlingen moeten studeren.

‘Going to School with Dad on my Back’ is een oprecht verhaal dat iets teveel nadruk op het aspect van melodrama legt. Niettemin geeft ‘Going to School with Dad on my Back’ wel een mooi beeld van de situatie van arme boeren in ruraal China. Een prachtig kijkje in de tradities die nog altijd van generatie op generatie worden doorgegeven.

Meinte van Egmond