Good Boy (2025)

Regie: Ben Leonberg | 72 minuten | horror, thriller | Acteurs: Indy, Shane Jensen, Arielle Friedman, Larry Fessenden, Stuart Rudin, Hunter Goetz, Anya Krawcheck, Max

Met ‘Good Boy’ levert short film regisseur Ben Leonberg (‘The Fisherman’s Wife’) een originele draai aan het klassieke haunted house-genre. Het verhaal wordt verteld door de ogen van Indy, een Nova Scotia Duck Tolling Retriever, die samen met zijn baasje Todd (Shane Jensen) verhuist naar een afgelegen landhuis. Wat begint als een frisse start, verandert al snel in een paranormale nachtmerrie waarin Indy de enige is die het kwaad lijkt te voelen.

De film speelt slim met het perspectief van de hond: schaduwen, geluiden en geuren krijgen een sinistere lading. Er is zelfs een droomscène waarin Indy wordt achtervolgd door een demonische entiteit—een moment dat de kijker volledig losmaakt van de menselijke realiteit. Dit maakt ‘Good Boy’ niet alleen spannend, maar ook verrassend intiem. Het vervloekte landhuis is meer dan een decor: het ademt dreiging en is verzadigd met herinneringen aan Todds familie en hun vroegere honden—vastgelegd op oude, duistere videobanden die op raadselachtige wijze zijn gefilmd en bewaard. Toch lijkt er meer te zijn dan alleen nostalgie en spookverhalen. Indy is onvoorwaardelijk trouw en wijkt zelden van Todds zijde. Terwijl Todd zich verliest in het mysterie van het huis, ziet de retriever visioenen van vorige bewoners, demonische hondenvrienden en geesten die zich in de hoeken van het huis verschuilen. Maar terwijl Todds gedrag steeds vreemder wordt en zijn gezondheid achteruitgaat naarmate hij langer blijft, rijst de vraag: hoe lang kan Indy nog die brave hond blijven?

Indy—zoals de hond ook in werkelijkheid heet—ontpopt zich als een buitengewoon loyale metgezel, indrukwekkend vertolkt door de echte hond van regisseur Ben Leonberg. Zonder hulp van digitale effecten (de film is bescheiden van opzet en gemaakt met een minimaal budget) neemt hij de rol van onze zintuigen op zich: hij reageert gespannen op mysterieuze geluiden in de nacht en op een baasje dat langzaam verandert in een Jack Torrance-achtige figuur, aangetast door de duistere krachten van het huis en de geesten die er rondwaren. Voor acteur Shane Jensen is dit ook zijn eerste hoofdrol in een speelfilm omdat we hem misschien beter kennen uit shorts zoals ‘Four’ of uit ‘The Way The Crow Flies’.

‘Good Boy’ is dialoogarm en met veel visuele storytelling weet het een beklemmende sfeer neer te zetten. De film vermijdt goedkope jumpscares en daarmee kiest regisseur Leonberg voor een langzaam opbouwende spanning, wat het des te verontrustender maakt. Net als het opzettelijk mysterie die rond het personage Todd wordt gecreëerd door zijn gezicht vrijwel nooit in beeld te brengen. Hij is vaak gehuld in schaduwen, terwijl de rest van zijn lichaam meestal vanuit Indy’s ooghoogte wordt getoond—vaak slechts vanaf de middel naar beneden. Daardoor beleeft de toeschouwer ook het kille, winderige huis en het griezelige bos door Indy’s ogen, wat van de film een zintuiglijke ervaring maakt die sterk leunt op sfeer en gevoel om angst op te roepen. En zo eindigt ‘Good Boy’ niet met een schreeuw, maar met een zachte grom. Terwijl de laatste schaduwen verdwijnen en Todd zijn lot tegemoet gaat, blijft Indy achter—trouw tot het bittere eind, met zijn kop schuin en oren gespitst. Want zelfs in een huis vol geesten is er één ziel die nooit wankelt: dat van een écht goede jongen.

Lisette van der Meij

Waardering: 4

Bioscooprelease: 30 oktober 2025
Speciale vertoning: Halloween Horror Show 2025 (vrijdag 31 oktober en zaterdag 1 november 2025)