Goodbye Solo (2008)

Regie: Ramin Bahrani | 91 minuten | drama | Acteurs: Souléymane Sy Savané, Red West, Diana Franco Galindo, Mamadou Lam, Carmen Leyva, Lane ‘Roc’ Williams

‘Goodbye Solo’ is een klein verhaal dat sec inzoomt op de interactie tussen de Senegalese taxichauffeur Solo (Souléymane Sy Savané) en de verbitterde oude man William (Red West). De grauwe omgeving van Winston-Salem (North Carolina), waarin het verhaal zich afspeelt, draagt bij aan de mistroostige thematiek. De onuitgesproken woorden zijn in deze film op zijn minst net zo belangrijk als het verhaal dat zich aan de oppervlakte afspeelt. Dit gegeven is bijvoorbeeld duidelijk zichtbaar in één van de laatste scènes, waarbij er op treffende en emotionele wijze aan de titel gerefereerd wordt.

Solo heeft een uitgelaten persoonlijkheid en droomt van een beter leven als steward bij een vliegtuigmaatschappij. Thuis wordt zijn optimisme niet in dank afgenomen en wordt hij regelmatig met beide benen terug op de grond gezet. Over William komen we niet veel te weten, behalve dat hij één doel heeft: hij wil op 20 oktober door een taxi afgezet worden op de bergtop van het nabijgelegen Blowing Rock. Een top waar de wind hard genoeg is om een man de lucht in te blazen. De twee ontmoeten elkaar in de taxi, waarbij de toevallige chauffeur Solo het voorstel accepteert om hem, als het zover is, naar de betreffende bergtop te brengen. Graag zou je gedurende film meer van William te weten willen komen; hoe komt het dat hij zo verbitterd is, wat is het verhaal daarachter? Maar afgezien van slechts één enkele toevoeging die verder niet uitgewerkt wordt, zul je het de rest van de film met dit gegeven moeten doen.

Naarmate de film vordert manoeuvreert Solo zich steeds meer in het leven van William. Hij gaat hierin heel ver en is duidelijk van plan niet toe te geven en William te redden. William die over het algemeen een afwijzende houding heeft, geeft Solo zo nu en dan de ruimte. Waar je zou aannemen dat iemand de verbitterde man, die op een traanogende zwerver lijkt, links zou laten liggen, probeert Solo met een onwaarschijnlijke energie tot William door te dringen. Deze houding van Solo, die je in het dagelijkse leven maar zelden tegenkomt, doet daardoor wat ongeloofwaardig aan. Zij het niet dat het karakter door de Iranese filmmaker Ramin Bahrani in het leven is geroepen als een aanklacht tegen een wereld die veelal gericht is op oorlog, hebzucht, olie en de stigmatisering van verschillende culturen.

Het is waarschijnlijk een bewuste keuze van Bahrani om niet uit te wijden naar bijvoorbeeld de geschiedenis van de karakters. Zo blijft het verhaal klein en rauw en blijft het wat het is. Toch hoop je tijdens de film iets meer verhaal te krijgen om je aan vast te houden. De keuze van Bahrani zorgt er namelijk wel voor dat het de film vrij traag en voorspelbaar is. De fabelachtige beelden die gefilmd zijn in de herfstachtige omgeving van de Blowing Rock aan het einde van de film, zijn een tegenpool voor het donkere decor van de stad en de taxi van Solo. De filmmaker lijkt hiermee de suggestie te wekken dat er een duidelijke verandering is opgetreden bij de karakters. Maar heel veel lijkt er eigenlijk niet veranderd. Het onuitgesproken ‘Goodbye Solo’ is een bijzonder verhaal over twee verschillende mannen, maar het gevoel overheerst dat de achterliggende symboliek niet altijd aankomt bij de kijker.

Tristan van der Linden