Gordon & Paddy en de zaak van de gestolen nootjes – Gordon & Paddy (2017)

Recensie Gordon & Paddy en de zaak van de gestolen nootjes CinemagazineRegie: Linda Hambäck | 62 minuten | animatie, fantasie

De Nederlandse illustratrice Gitte Spee heeft in haar lange carrière een mooie staat van dienst opgebouwd. Haar bekendste boekenseries zijn ‘Meneer Big’, ‘Aap en Mol’, ‘Dierendorpje’ (samen met musicalster en tv-persoonlijkheid Kim-Lian van der Meij), ‘Millie’, ‘Rosa de rozenfee’ en ‘Inspecteur Gordon’. Die laatste reeks maakte ze samen met de Zweedse kinderboekenschrijver Ulf Nilsson. Centraal staat de titelfiguur, een al op leeftijd zijnde pad die een klein politiebureau bemant in het Grote Dierenbos. Zijn assistente is het pientere muisje Paddy. Samen beleven ze spannende avonturen; het zijn echte detectiveverhalen voor kinderen die niet alleen in het Zweeds en Nederlands uitgebracht werden, maar ook in het Duits, Engels, Pools, Spaans, Turks en Koreaans. In Duitsland kregen Spee en Nilsson voor het eerste boek in de reeks – ‘De Nootjesroof’ in 2015 de Kinderbuchpreis van Nordrhein Westfalen. Op dat boek is ook de eerste animatiefilm rond inspecteur Gordon – ‘Gordon & Paddy en de zaak van de gestolen nootjes’ (2017) gebaseerd.

De oude inspecteur Gordon leidt een rustig bestaan; in het vreedzame Dierenbos hoeft hij maar weinig op te treden. Al gaat er wel de nodige dreiging uit van de gevaarlijke vos, al heeft niemand haar ooit echt gezien en is de angst vooral gebaseerd op verhalen die de ronde doen. De dieren laten hun kinderen in elk geval nooit alleen buitenspelen en geen dier gaat na zonsondergang nog op pad. Op een avond, wanneer de sneeuw rond dwarrelt, krijgt Gordon bezoek van Valdemar, de neurotische eekhoorn die lesgeeft op de dierenschool. In paniek vertelt hij dat iemand zijn grote wintervoorraad aan nootjes achterover heeft gedrukt. Inspecteur Gordon vermoedt dat de vos bij de diefstal betrokken is en gaat op onderzoek uit. Dan ontmoet hij een snugger muisje dat geen naam heeft, geen familie of huis. Als Gordon ontdekt hoe slim ze is, neemt hij haar onder zijn hoede, noemt haar Paddy en stelt haar aan als zijn assistente. Een geniale zet, want het duurt niet lang of ze hebben de zaak van de verdwenen nootjes opgelost. Gordon ziet in Paddy zijn gedroomde opvolger en besluit met pensioen te gaan. Zodra Paddy er alleen voor staat, dient een nieuwe, ingewikkelde zaak zich aan. Lukt het haar om het in haar eentje op te lossen? En wat heeft die geheimzinnige vos ermee te maken?

‘Gordon & Paddy’ is een charmante, authentieke animatiefilm die heerlijk Scandinavisch aandoet. Niet alleen zijn – in dit geval – de Zweden traditioneel goed in crimi’s, zowel voor volwassenen als voor de jeugd, maar ook de sfeervolle bosrijke setting die bevolkt wordt door konijnen-, eekhoorn- en merelfamilies, past helemaal in het plaatje. De animatiestijl – naar de illustraties van Spee – doet vanwege de vrij statische achtergronden denken aan pop-upboeken; door laag voor laag te plaatsen is diepte gecreëerd. Het effect daarvan is te vergelijken met het kijken door een kijkdoos. De diertjes zijn eenvoudig maar charmant dankzij de fijne stemmencast (in het origineel is de stem van Gordon ingesproken door Stellan Skarsgård) en het zachte, natuurlijke kleurgebruik die meer raakvlakken heeft met ‘The Wind in the Willows’ (1983) dan met de gemiddelde Disney/Pixar-film. Hoewel de boodschap (vriendelijkheid en acceptatie) niet al te origineel is, heeft ‘Gordon & Paddy’ wel een fijne, eigenzinnige aanpak en loopt de film steeds net even anders dan je zou verwachten. Dankzij de bescheiden lengte (62 minuten) is deze film ook voor de allerkleinsten goed te behappen.

‘Gordon & Paddy’ is een lieve, fraai geanimeerde, authentieke animatiefilm over de bijzondere band tussen een grommende oude pad en een pientere kleine muis die samen de mysteries van het Grote Dierenbos oplossen en en passant de vooroordelen over een onbegrepen vijand de wereld uithelpen.

Patricia Smagge

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 11 oktober 2018