Guest House Paradiso (1999)

Regie: Adrian Edmondson | 89 minuten | thriller, komedie | Acteurs: Rik Mayall, Adrian Edmondson, Vincent Cassel, Hélène Mahieu, Bill Nighy, Simon Pegg, Fenella Fielding, Lisa Palfrey, Kate Ashfield, Steven O’Donnell, Joseph Hughes, Jessica Mann, James D’Arcy, Kate Loustau

Na de uiterst succesvolle Britse sitcom “The Young Ones” begaven sterspelers Rik Mayall en Adrian Edmondson zich begin jaren negentig op bekend terrein door een stel werkloze weirdo’s neer te zetten die niks beters te doen hadden dan zich laveloos zuipen en elkaar met divers materieel de hersens inslaan. De serie kreeg de veelzeggende titel “Bottom” mee en drie seizoenen lang kon de wereld genieten (en gruwen) van de fratsen van het maffe duo Richard ‘Richie’ Richard (Mayall) en Edward ‘Eddie’ Elizabeth Hitler (Edmondson). Maar de vraag bleef altijd: ‘Wat zou er gebeuren als Eddie en Richie de wijde wereld in zouden trekken?’ Mayall en Edmondson vroegen zich dit ook af, vandaar dat er een film kwam als vervolg op de serie, waarin de twee een heuse baan hebben als hotelmanagers. (Al moet gezegd dat de namen van de karakters iets zijn aangepast: Richard Twat (spreek uit: Thwaite) en Eddie Elizabeth Ndingombaba.)

‘Guest House Paradiso’ is de naam van het vervallen hotel dat het duo runt, gesitueerd naast een kerncentrale op een klif. Met één vaste resident, een demente bejaarde vrouw die de hele dag aan de sherry is (Fenella Fielding), is het er niet bepaald druk. Maar op de dag dat het weinige personeel besluit te vertrekken, komen er net nieuwe gasten aan. Een schattig gezinnetje dat een goedkoop weekendje weg wilde hebben (vader wordt gespeeld door niemand minder dan Simon Pegg!) en de beroemde Italiaanse filmster Gina Carbonara (Hélène Mahieu), die op de vlucht is voor haar verloofde Gino Bolognese (Vincent Cassel). Richie heeft het maar wat druk om het Gina naar de zin te maken en ondertussen het schattige gezinnetje lastig te vallen. Terwijl Eddie voornamelijk helpt de boel in de soep te laten lopen door het werk van het keukenpersoneel over te nemen.

De bekende humor uit “Bottom” wordt ook in ‘Guest House Paradiso’ ten volle tentoon gespreid. En zoals je mag verwachten bij een film is alles net een tikkeltje erger dan in de serie. Zo kun je Eddie rondgeslingerd zien worden met een vleeshaak in zijn neus, ontploft Richie in een oven en komen er potloden op plaatsen terecht waar ze niet horen. Tot slot levert de film een van de beste kotsscènes ooit, met liters en liters groen braaksel dat alle kanten op wordt gespoten. Onvergetelijk is de scène waarin Gino Bolognese’s gezicht begint op te zwellen doordat hij de troep probeert binnen te houden. In dit soort stukjes is ook duidelijk het grotere budget zichtbaar waar Mayall en Edmondson mee konden werken.

Als je van “Bottom” houdt is ‘Guest House Paradiso’ zeker een aanrader. De film is heerlijk vunzig en mallotig. Uitspraken als ‘Feeb!’ en ‘Candle in the eye’ zijn grote klassiekers die in het repertoire van de echte filmkenner eigenlijk niet mogen ontbreken (al zullen er wellicht ‘kenners’ zijn die dit betwisten). ‘Guest House Paradiso’ is een ode aan de slechte humor, door twee van Engelands grote komieken. En door de medewerking van een aantal bekende en gerespecteerde acteurs (Bill Nighy geeft de openingsscènes nog wat extra gewicht) hoef je je er absoluut niet voor te schamen dat je de film in huis haalt!

Wouter de Boer