Heksje Lilly en de reis naar Mandolan – Hexe Lilli: Die Reise nach Mandolan (2011)

Regie: Harald Sicheritz | 86 minuten | familie, fantasie | Acteurs: Alina Freund, Pilar Bardem, Anja Kling, Miguel Wansing Lorrio, Pilar Bardem, Pegah Ferydoni, Tanay Chheda, Michael Mendl, Lars Rudolph, Yvonne Kolle, Jürgen Tarrach, Alexander Yassin, Ercan Durmaz, Badasar Colbiyik | Originele stemmencast: Cosma Shiva Hagen, Michael Mittermeier, Osman Ragheb, Pierre Peters-Arnolds, Ulrich Frank

Hij droomde er ooit van om rockster te worden, maar zijn ouders zagen hem liever leraar worden. Eenmaal voor de klas was Ludger Jochmanns liefde voor muziek nog niet verdwenen. Op school werden vaak ouderwetse kinderliedjes gezongen die hij helemaal niet leuk vond. Al snel begon Ludger zelf kinderliedjes te schrijven. Niet alleen de leerlingen vonden de liedjes leuk maar anderen ook. Daarom durfde hij het aan om liedjes te gaan schrijven voor de radio en kinder-tv. “Vaak ging het er luid aan toe als we liedjes zongen, maar soms was het heel zachtjes en dan knetterde het bijna in de lucht van de spanning. In het Duits heet dat knisteren. Dat vond ik echt geweldig en daarom noem ik me vanaf toen KNISTER.” De liedjes die hij maakte, werden steeds langer en zo ontstond zijn eerste boek. Dat was in 1980. Inmiddels zijn al meer dan veertig boeken van zijn hand verschenen, met als bekendste de populaire kinderboekenreeks rond het heksje Lilly.

De eerste verfilming, ‘Heksje Lilly – De Draak en het Magische Boek’ uit 2009, was een groot succes. Daarom is een tweede film gemaakt, ‘Heksje Lilly en de Reis naar Mandolan’ (2011). In beide films speelt Lilly (Alina Freund), een roodharig meisje van een jaar of tien, de hoofdrol. In de eerste film ontdekt ze dat ze is uitverkoren om de oudere heks Surulunda (Pilar Bardem) op te volgen, in deze tweede film mag ze voor het eerst alleen op avontuur. Hoewel, alleen… Haar trouwe maar onhandige draakje Hector vergezelt haar op haar avontuur in het verre oosterse land Mandolan. Lilly heeft namelijk een brief gekregen van de grootvizier van dat land, Guliman (Jurgen Tarrach), die haar hulp inschakelt. De troon in Mandolan is betoverd en heksje Lilly is de enige die kan helpen. Eenmaal in Mandolan blijkt er veel meer aan de hand te zijn. De snode tovenaar Abrash (Ercan Durmaz) blijkt er meer van te weten. Samen met Hector en de jonge, slimme riksjachauffeur Musa (Tanay Chheda) probeert Lilly een stokje te steken voor de kwade plannen van Guliman en Abrash.

‘Heksje Lilly en de Reis naar Mandolan’ is in eerste instantie gericht op kinderen van zeven tot tien jaar. Vooral de ‘schurken’, maar eigenlijk alle volwassenen, worden vrij karikaturaal neergezet. De kinderen zijn hier de helden. De hoofdrollen worden gespeeld door kindsterren Alina Freund, die we ook in de eerste film zagen, en Tanay Chheda, bekend van Danny Boyle’s Oscarwinnende ‘Slumdog Millionaire’ uit 2008. Zij dragen de film met verve. Net als in de eerste film wordt ook nu gespeeld met CGI. Zo is het draakje Hector computergestuurd. De combinatie tussen real action en CGI werkt prima. Ook de openingssequentie is de moeite waard. Regisseur van dienst is Harald Sicheritz, die het stokje overnam van Stefan Ruzowitzky (‘Die Fälscher’, 2007). Hij heeft er de vaart goed in, maar drukt verder nauwelijks zijn stempel op de film. Wat vooral opvalt aan ‘Heksje Lilly en de Reis naar Mandolan’ is de verzorgde aankleding en de exotische, oosterse sfeer die gewekt wordt. Het verhaal an sich is vrij voorspelbaar, maar voor deze doelgroep maakt dat niet zo veel uit. Zelfs de meekijkende ouders zullen dat door de vingers zien, omdat de film met veel pit en gedrevenheid gemaakt is.

‘Heksje Lilly en de Reis naar Mandolan’ is een kleurrijke jeugdfilm die aangenaam wegkijkt, mede dankzij de Nederlandse stemmencast met onder anderen Tara Hetharia, Ralf Mackenbach, Valerio Zeno (al is hij soms wat al te nadrukkelijk aanwezig), Patty Brard, Cystine Carreon en Isa Hoes. Voor de doelgroep is er genoeg te beleven en de jonge hoofdrolspelers spelen hun rollen met verve. De computeranimaties en effecten zijn niet opzienbarend, maar worden naar behoren uitgevoerd. Dat het allemaal wat voorspelbaar is en de volwassen rollen karikaturaal zijn, mag de pret niet drukken.

Patricia Smagge