Here (2023)

Recensie Here CinemagazineRegie: Bas Devos | 82 minuten | drama | Acteurs: Stefan Gota, Liyo Gong, Teodor Corban, ShuHuan Wang

‘Here’ volgt Stefan, een Roemeense bouwvakker. Stefan (Stefan Gota) woont in het noordwesten van Brussel in de buitenwijk Jette. Volgens bewoners “een plattelandsdorp in een stad” en als locatie ooit een muze van Margritte. Hij staart in zijn koelkast en haalt er groenten uit. Die zijn nog prima. Behoedzaam ruikt hij aan de inhoud van hergebruikte koelkastbakjes. Hij maakt soep van de ‘vergeten’ groenten en besluit die uit te delen als afscheidscadeau aan vrienden en familie voordat hij tijdens de bouwvak huiswaarts zal keren. Tijdens gesprekken zinspeelt Stefan er ook op dat hij de stad voor langere tijd zal verlaten.

Dankzij het niet goed kunnen wortelen in België en zijn slapeloosheid struint hij in de stille uren door de zwoele straten van de wereldstad en let op dingen die in de drukte van een warme zomerdag verloren zouden kunnen gaan.

Terwijl hij op de reparatie van zijn auto wacht, ontmoet hij Shuxiu (Liyo Gong), een Belgisch-Chinese bryoloog die een doctoraat over mossen voorbereidt. Haar aandacht voor het bijna onzichtbare doet hem stoppen. Hij loopt samen met haar op door het vochtige Vlaamse bos en haar fascinatie voor de microkosmos wekt een bijna kinderlijk enthousiasme bij hem op.

Na ‘Ghost Tropic’ brengt Vlaamse regisseur Bas Devos (39) ons voor de vierde keer een ode aan de zintuigelijke schoonheid van het alledaagse, maar ditmaal met soep als verbinder. Door Stefans zelfgemaakte groentesoep worden nieuwe connecties gelegd, medemenselijkheid onderstreept en bestaande vriendschappen versterkt, afgewisseld door een immens contrast tussen kolossaal stadsbeton en microscopische bodemplantjes. De kalme -bijna te lange- tussenshots maken van ‘Here’ minimalistische slow cinema; Devos neemt de tijd.

De soundtrack is bijna tactiel door het fluiten van vogels, insecten die loom voorbij zoemen en het ruizen van de bladeren. Regen op kiezelpaden; voor ASMR liefhebbers een genot. Cinematografisch dik in orde door het werk van Grimm Vanderkerckhove (‘Close’ en ‘Domino Gold’), evenals door de keuze voor 4:3 filmformaat. ‘Here’ is geen allemansvriend. Je moet van deze low-key filmstijl houden, net als bij ‘Perfect Days’ van collega filmmaker Wim Wenders. Er is weinig tot geen dialoog of een duidelijk plot. Maar tot rust brengt het je wel. Zalig.

Lisette van der Meij

Waardering:4

Bioscooprelease: 20 juni 2024