Het geheim van de meesjes – Le secret des mésanges (2025)

Recensie Het geheim van de meesjes (Le secret des mésanges) CinemagazineRegie: Antoine Lanciaux | 77 minuten | animatie | Nederlandse stemmencast: Gio Kemper , Veerle Baetens

Het is het perfecte recept voor een goed kinderverhaal: een kind, Lucie, in dit geval, verhuist naar een nieuwe plek, een Frans dorp genaamd Bectoile, en ontdekt daar een mysterie dat het dorp al jarenlang bezighoudt. Een concept dat we vaker hebben gezien, maar toch weet ‘Het geheim van de meesjes’ er een originele draai aan te geven.

Lucies moeder, Caroline, is het hoofd van een archeologische opgraving in het dorp waar ze is opgegroeid. Lucie weet weinig over haar verleden, behalve dat het oude huis van haar moeder is afgebrand en haar vader spoorloos is verdwenen. Wanneer ze haar moeder ernaar vraagt, krijgt ze nauwelijks uitleg, maar het verdriet op Carolines gezicht zegt genoeg.

Maar wanneer Lucie, met hulp van een paar bijzondere koolmeesjes, een mysterieuze sleutel vindt, barst het avontuur los. Samen met haar nieuwe vriend Yann duikt ze in het raadsel van een oud kasteel en een lang bewaard familiegeheim.

Wat opvalt aan ‘Het geheim van de meesjes’ is de liefde van de makers voor dieren en natuur. Met prachtige animatie komt het Franse dorpje via Lucies ogen tot leven. Regisseur Antoine Lanciaux weet natuur, geschiedenis en trauma op toegankelijke wijze met elkaar te verbinden. Sommige thema’s zijn heftig, maar door humor en kleurrijke bijfiguren blijft de toon luchtig.

De film neemt ons mee door het Franse landschap en haar verleden: van ondergrondse tunnels tot magische bossen. ‘Het geheim van de meesjes’ is een sfeervolle animatiefilm die iets wil zeggen over familie, rouw en het accepteren van ons verleden. Lucie is een hoofdpersoon waarin veel kinderen zich zullen herkennen, en haar liefde voor dieren straalt als de zon.

De papieren animatiestijl is niet uniek, maar wordt hier wel krachtig ingezet. Kinderen zullen de stijl herkennen uit tekenfilms als ‘Blue’s Clues’, maar dan zonder echte acteurs. Geen grootse 3D-graphics zoals we tegenwoordig gewend zijn, maar een animatiestijl die weet waar haar kracht ligt: eenvoud, charme en verbeelding.

Sjors van Veen

Waardering: 3

Bioscooprelease: 17 december 2025