High Fidelity (2000)

Regie: Stephen Frears | 109 minuten | drama, komedie, romantiek, muziek | Acteurs: John Cusack, Iben Hjelje, Jack Black, Joan Cusack, Todd Louiso, Lisa Bonet, Catherine Zeta-Jones, Tim Robbins, Chris Rehmann, Ben Carr, Lili Taylor, Joelle Carter, Natasha Gregson Wagner, Shannon Stillo, Drake Bell

Iedereen die in de jaren tachtig – of beter: in de periode van hanenkam tot piercing – is opgegroeid, herkent wel iets in Rob Gordon en zijn winkel Championship Vinyl. Rob is een redelijk nette dertiger; hij kleedt zich niet al te uitbundig en betaalt zijn rekeningen, hij is goed opgeleid maar ook een beetje blijven hangen en vooral gek van allerlei soorten muziek, liefst op elpee of cassette. Rob geeft niets om zijn carrière; hij werkt liever met zijn vrienden. Van alle belangrijke zaken in het leven maakt hij top-vijflijstjes. Het is een levensstijl die wel eens versleten wordt voor onvolwassen, maar net zo goed authentiek genoemd zou kunnen worden.

‘High Fidelity’ is de verfilming van het gelijknamige boek van de Brit Nick Hornby. De platenzaak verhuist voor de filmversie van Noord-Londen naar Chicago, maar dat is geen probleem.

En dan de casting. Frears huisacteur John Cusack doet het uitstekend als sympathieke net-nietloser Rob Gordon, die een vroege midlifecrisis heeft. Was die platenzaak nou een uitweg of iets dat hij zijn hele leven wil blijven doen en vooral: waarom ging het toch uit met al die leuke vrouwen? Rob richt zich de hele film vertwijfeld tot de camera, samenzwerend met de kijker, terwijl wij in flashbacks kunnen zien dat het toch voor een groot deel aan hemzelf ligt. Iben Hjelje (‘Mifunes Last Song’) is als Laura de ideale tegenpool voor Cusack, Jack Black een exhibitionistische platenfreak die eigenlijk zelf de muziek in wil en Joan Cusack een driftige postillon damour. Om nog maar te zwijgen over de vele celebs in de bijrollen: Bruce Springsteen als zichzelf, Lisa Bonet als folkzangeres, Tim Robbins als zenyuppie en Catherine Zeta-Jones als oppervlakkige societygirl. En dachten we daar ook Keanu Reeves nog langs te zien komen als grungerocker?!

‘High Fidelity’ vindt een goede balans tussen de lach en de traan, maar wordt vooral gedragen door de muziek en haar betekenis in het leven van de hoofdrolspelers. Ook hier worden we verwend, van de Velvet Underground tot Motown aan toe. Beste oneliner? Rob: Marvin Gaye is responsible for our relationship; vriendin Laura: I’d better have a word with him, then. Good stuff.

Jan-Kees Verschuure