High Society (1956)

Regie: Charles Walters | 111 minuten | musical | Acteurs: Bing Crosby, Grace Kelly, Frank Sinatra, Celeste Holm, John Lund, Louis Calhern, Sidney Blackmer, Louis Armstrong, Margalo Gillmore, Lydia Reed, Gordon Richards, Richard Garrick    

Leuke, zonnige musical met kluchtige elementen over de liefdesperikelen van de rijke Tracy Lord (Grace Kelly) en de drie mannen die om haar gunsten dingen: haar stijve verloofde George Kittredge (John Lund), haar jazzy ex-man Dexter (Bing Crosby) en de gevatte reporter Mike Connor (Frank Sinatra).  ‘High Society’ kent een kleurrijke geschiedenis. De film is gebaseerd op het Broadway toneelstuk ‘The Philadelphia Story’ van Philip Barry uit 1939, waarvan een jaar later een gelijknamige film gemaakt werd, met Hollywoodsterren Katherine Hepburn, Gary Grant en James Stewart. Laatstgenoemde zou er een Oscar voor winnen. Vijftien jaar na deze film werd ‘High Society’ gedraaid, een remake in musicalvorm. Eind jaren 90 werd op haar beurt er weer een musicalversie voor het theater gemaakt, die bijna 150 keer werd opgevoerd op het Londense West End.

Van het verhaal moet ‘High Society’ het niet hebben, wat eigenlijk eerder ook al gold voor de filmversie van ‘The Philadelphia Story’. Waar die het dunne verhaaltje oppoetste met scherpe en gevatte dialogen, is het hier – ondanks de nodige oneliners – vooral de muzikale invulling die de film naar een hoger plan tilt. Niet zo verwonderlijk, gezien de grote talenten die aan de film meewerkten: de liedjes werden geschreven en uitgevoerd door Cole Porter (inclusief een “ouverture” van bijna vijf minuten) en er is een prominente plek ingeruimd voor zanger/jazztrompettist Louis Armstrong. En dan zijn er natuurlijk nog de tweede mannelijke hoofdrolspelers: Bing Crosby en Frank Sinatra. Zowel Crosby (38 nummer 1 hits) als Sinatra waren enorm succesvolle zangers, hoewel Crosby bij het grote publiek tegenwoordig – helaas – vooral herinnerd wordt vanwege zijn megahit “White Christmas”. Overigens waren het ook geen onverdienstelijke acteurs: Crosby won een Oscar voor ‘Going my Way’ en Sinatra voor ‘From Here to Eternity’. Qua gouden beeldjes is de film uitstekend vertegenwoordigd, want ook Grace Kelly en Celeste Holm (die journaliste Liz Imrie speelt) wonnen eerder in hun carrière een Oscar.

Er zijn in elk geval genoeg amoureuze verwikkelingen en de vaart wordt er goed ingehouden, maar echt ingewikkeld wordt het niet. Echt grootste prestaties hoeven de acteurs niet te leveren, maar ze zijn stuk voor stuk prima in vorm. Zo zet Kelly het lekker dik aan als ze probeert de reporters van Spy Magazine om de tuin te leiden. Niet veel later zou ze trouwen met prins Rainier van Monaco en daarna door het leven gaan als prinses Gracia, tot haar vroege dood na een auto-ongeluk in 1982. Ook voor acteur Louis Calhern (die oom Willie speelt en wordt ingezet bij een persoonsverwisseling als Tracy’s vader) was het helaas zijn laatste film: hij overleed kort na de opnamen. Dan is er de hier nog graatmagere Sinatra, die al zijn charme inzet als de doortastende verslaggever en Crosby heeft zijn nonchalante stijl tot in perfectie onder de knie. Het is een genot om naar te kijken.

Ook de bijrollen zijn goed bezet: of het nu Armstrong is, die – samen met zijn band optreedt -, de al genoemde Holm of Margalo Gillmore als Tracy’s moeder, iedereen krijgt zijn of haar moment om iets memorabels te zeggen of te doen. Alleen kindsterretje Lydia Reed als Tracy’s jonge zusje Caroline, werkt enigszins op de zenuwen.  Hoewel de vergelijking met de eerdere filmversie in het voordeel van ‘The Philadelphia Story’ uitvalt, is deze musical zeker aan te raden. Een aantal van de liedjes van Cole Porter voor deze film zijn klassiekers geworden: “True Love” (duet Crosby/Kelly), “Who wants to marry a millionaire?”, “Did you Evah?” en “You’re Sensational”. ‘High Society’ is – en blijft – entertainment van de bovenste plank.

Hans Geurts