Him (2025)

Regie: Justin Tipping | 96 minuten | horror, sport | Acteurs: Marlon Wayans, Tyriq Withers, Julia Fox, Tim Heidecker, Jim Jefferies, Maurice Greene, Indira G. Wilson, Geron McKinley, Heather Lynn Harris, Don Benjamin, Austin Pulliam, Ethan Michael Airey, Richard Lippert, Adam Tedesco, Naomi Grossman, Bryce Dylan, Tierra Whack

In de Verenigde Staten is American football niet zomaar een sport, maar een religie. Elke zondag verzamelen miljoenen gelovigen zich voor hun televisies, stadions fungeren als kathedralen en spelers worden als halfgoden aanbeden. Regisseur Justin Tipping lijkt in ‘Him’ iets te willen zeggen over die collectieve verering en de offers die ermee gepaard gaan, maar komt niet veel verder dan vage symboliek en oppervlakkige ideeën.

Cameron Cade (Tyriq Withers), een veelbelovende jonge quarterback, loopt na een mysterieuze aanval ernstig hersenletsel op. Zijn carrière lijkt al voorbij voordat het begonnen is, tot zijn jeugdidool, de legendarische achtvoudig kampioen Isaiah White (Marlon Wayans), hem uitnodigt om te trainen op zijn afgelegen compound. Wat volgt is een eindeloze reeks trainingssessies waarin Cam fysiek en mentaal wordt afgebroken door zijn mentor, met hier en daar een halfbakken poging om spanning of mysterie te creëren. ‘Him’ lijkt voortdurend te beloven dat er iets groters, iets betekenisvols op de loer ligt, maar de film voelt als één lange warming-up zonder echte wedstrijd.

Ondanks een script dat hem weinig geeft om mee te werken, maakt Marlon Wayans er het beste van en weet te overtuigen als de intimiderende Isaiah White. Tyriq Withers blijft daarentegen vrij vlak — niet dramatisch slecht, maar zonder overtuiging of enig innerlijk leven. Het contrast tussen de twee acteurs maakt pijnlijk duidelijk wie de veteraan is en wie de rookie.

Visueel gezien is ‘Him’ wél indrukwekkend. Cameravrouw Kira Kelly zorgt voor een reeks fraai gestileerde beelden die vaak meer aandacht opeisen dan de inhoud die ze moeten ondersteunen. Het is dan ook tekenend dat de meest memorabele momenten uit de film puur stilistisch zijn. Zo wordt bij een frontale botsing op het trainingsveld de camera abrupt overgeschakeld naar röntgenvisie, een creatieve en visueel aantrekkelijke manier om de impact letterlijk bloot te leggen. Helaas wekt al die visuele flair vooral de indruk dat Tipping meer geïnteresseerd is in stijl dan in inhoud.

Dat is jammer, want de thema’s die ‘Him’ probeert te tackelen zijn in potentie interessant. De uitbuiting van sporters, de vermarkting van het lichaam en de massale aanbidding van sporthelden zijn onderwerpen die het waard zijn om te onderzoeken, maar de film blijft liever aan de oppervlakte dan dat hij echt durft te graven. Symboliek wordt op symboliek gestapeld zonder ooit iets wezenlijks te zeggen, terwijl de religieuze en fysieke metaforen — bloed, zweet, offers — er zo dik bovenop worden gelegd dat het bijna lachwekkend is.

Uiteindelijk leidt dit alles tot een finale die weinig indruk maakt — een ongeïnspireerde climax die eerder voelt als een rommelige scrimmage dan een touchdown. Ondanks enkele visuele hoogstandjes en thematisch interessante ideeën, weigert ‘Him’ echt de diepte in te gaan. Het resultaat is een film die veel belooft, maar uiteindelijk ver voor de eindzone strandt.

Julian Meijer

Waardering: 2

Bioscooprelease: 18 september 2025