Honey Bunch (2025)

Regie: Dusty Mancinelli, Madeleine Sims-Fewer | 113 minuten | komedie, fantasie, science fiction, thriller | Acteurs: Grace Glowicki, Ben Petrie, Julian Richings, Jesse LaVercombe, Sarah Kolasky, Kate Dickie, India Brown, Jason Isaacs, Ahmed Moneka, Cynthia Ashperger, Patricia Tulasne, Lina Roessler, Kyisha Williams, Jimi Shlag, Mark MacDonald, Mickey MacDonald, Annick Couperier, Marie-Claire Couperier

Getroffen door geheugenverlies na een onduidelijk ongeluk, start Diana (Grace Glowicki) een behandeling in een experimenteel traumacentrum. Samen met haar man Homer (Ben Petrie) verblijft zij hier, en wordt zij onderworpen aan talloze onbegrijpelijke therapieën: een hevige sequentie lichtflitsen, een voetenbad van kunstglas, en mysterieuze medicatie. Geteisterd door hallucinaties doorstaat Diana de behandeling, waarbij er steeds meer vraagtekens worden opgeroepen bij de geheimzinnige aard hiervan, en de geschiedenis van de kliniek.

De grimmige sfeer in het centrum wordt met name visueel enorm sterk overgebracht. De set is zeer indrukwekkend, en heeft met name veel weg van een oud Gotisch huis. Het camerawerk focust regelmatig op bijzondere details van deze statige locatie, zoals beelden of kleine decoraties, die veel bijdragen aan de onheilspellende energie die hier heerst. Bovendien bevat het huis en haar omgeving genoeg elementen die uitnodigen tot een sinistere wending: een overwoekerde tuin, een statige cirkeltrap, en een mistig binnenzwembad. De griezelige sfeer wordt fantastisch ondersteund door de lichtinval, die in elke scène erg sterk is gekozen. Deze varieert van natuurlijk zon- of maanlicht, tot kaarslicht, of slechts enkele lantaarns in een mistige tuin. Dit zorgt voor prachtige shots, die enorm fijn zijn om naar te kijken. Deze aandacht aan de statige sfeer van de setting gaat echter ook gepaard met een paar vraagtekens, wanneer er binnen deze Gotische setting een aantal futuristische elementen worden toegevoegd die hier enigszins haaks op staan. Zo wordt er onder andere gebruik gemaakt van een moderne CT scan en een erg technologisch geavanceerde manier om bloed te prikken, maar wordt er wel gereden in ouderwetse auto’s. Enerzijds zorgt dit voor een vervreemdend effect, dat bijdraagt aan de geheimzinnige aard van de plot. Anderzijds voelt dit erg onlogisch, en is het onduidelijk in welk jaar deze gebeurtenissen plaatsvinden, wat het soms lastig maakt om deze te plaatsen. Het visuele aspect wordt tevens sterk beïnvloed door het camerawerk, dat getypeerd wordt door een enorme reeks aan zooms. In eerste instantie creëert dit een kenmerkende stijl, maar na de zoveelste zoom-in of -out voelt dit trucje toch een beetje uitgespeeld.

De plot van ‘Honey Bunch’ bevat veel kronkelingen en wendingen, wat het samen met de geheimzinnige ondertoon een spannend verhaal maakt. Deze vele wisselingen maken de film enerzijds veelzijdig en interessant, maar maakt de kijkervaring soms ook verwarrend: grote onthullingen worden al vrij vroeg in het verhaal gedaan, wat het mysterie eigenlijk vroegtijdig oplost, en de film hierna een beetje sleept. Dit zorgt tevens voor een scala aan genreconventies, wat de film uiteraard veelzijdig maakt, maar soms ook iets te ambitieus.

Ondanks de verwarring door de vele contrasten en wendingen blijft ‘Honey Bunch’ een interessant werk. De set is fantastisch vormgegeven, en wordt enorm gecomplimenteerd door de veelzijdige lichtinval. Het mysterie nodigt uit tot een actieve kijkervaring, en leidt ongetwijfeld tot verrassingen. De veelzijdige aard van de film is enerzijds ambitieus en bewonderenswaardig, maar vraagt echter ook om een duidelijke rode draad, meer toewijding aan één tijdperk, en wellicht hier en daar wat minder zooms.

Sara Goosensen

Waardering: 3

Speciale vertoning: Imagine Fantastic Film Festival 2025