How to Make a Killing (2026)

Regie: John Patton Ford | 105 minuten | komedie, drama, thriller | Acteurs: Glen Powell, Margaret Qualley, Jessica Henwick, Topher Grace, Bill Camp, Zach Woods, Adrian Lukis, Nell Williams, Damien Wantenaar, Sean C. Michael, Ed Harris, Grady Wilson, Maggie Toomey, Lisa Tredoux, Scarlett Van Rensburg, Ella Judes, Caellai-Joshua Hector, Emily Bruce, Alex Riley, Natasha Mayet, Natasha Nova

Dat Glen Powell tegenwoordig tot de populairste sterren van Hollywood behoort, lijkt misschien een plotseling succesverhaal, maar schijn bedriegt. Al zo’n twintig jaar bouwt hij gestaag aan zijn carrière, waarbij hij begon met piepkleine bijdragen in onder meer ‘The Dark Knight Rises’ (2012). Later groeide hij door via opvallende bijrollen in films als ‘Everybody Wants Some!!’ en ‘Hidden Figures’ (beide uit 2016), voordat ‘Top Gun: Maverick’ (2022), ‘Anyone But You’ en ‘Hit Man’ (beide 2023) en ‘Twisters’ (2024) hem definitief tot A-lister maakten. Met ‘How to Make a Killing’ (2026) kreeg Powell opnieuw een hoofdrol die volledig om zijn charisma draait. De vraag is alleen of zijn star power voldoende is om een gitzwarte misdaadkomedie over hebzucht, moord en familievetes naar een hoger niveau te tillen.

‘How to Make a Killing’ is geschreven en geregisseerd door John Patton Ford, die eerder indruk maakte met ‘Emily the Criminal’ (2022). Het scenario kent een lange en nogal hobbelige ontstaansgeschiedenis. Oorspronkelijk verscheen het script al in 2014 op de fameuze Black List (de lijst van niet-geproduceerde filmscripts die het meest geliefd zijn bij Hollywood-bazen), onder de titel ‘Rothchild’. Een eerdere versie met Shia LaBeouf en Mel Gibson strandde, waarna Ford het project uiteindelijk zelf nieuw leven inblies. Tijdens de productie – de film werd opgenomen in Kaapstad – droeg de film nog de titel ‘Huntington’, voordat vlak voor de release voor ‘How to Make a Killing’ werd gekozen. Ford liet zich nadrukkelijk inspireren door de Britse klassieker ‘Kind Hearts and Coronets’ (1949) met de legendarische Sir Alec Guinness in de hoofdrol, maar dan verplaatst naar een moderne setting. Naast Powell bestaat de cast uit onder anderen Margaret Qualley, Jessica Henwick, Ed Harris, Bill Camp, Zach Woods en Topher Grace. Naar eigen zeggen had Ford bijna een jaar nodig om de montage ingrijpend te herwerken. Meestal geen goed teken…

Becket Redfellow (Glen Powell) groeit op ver buiten de schatrijke familie waartoe hij eigenlijk behoort. Zijn moeder werd als tiener verstoten nadat ze ongehuwd zwanger raakte, maar juridisch bleef haar zoon wel degelijk onderdeel van de erfopvolging. Wanneer Becket ontdekt dat hij alleen een gigantisch fortuin kan erven als alle familieleden boven hem uit de weg zijn geruimd, ontstaat een even krankzinnig als verleidelijk plan. Stap voor stap begint hij zijn steenrijke verwanten uit te schakelen, terwijl hij ondertussen een nieuw bestaan opbouwt binnen het familie-imperium. Tegelijkertijd raken een oude geliefde en een nieuwe relatie steeds nauwer bij zijn leven betrokken, waardoor zijn zorgvuldig opgebouwde façade onder druk komt te staan. Omdat het verhaal wordt verteld vanuit Beckets cel op death row is vanaf het begin duidelijk dat zijn perfecte plan ergens ontspoort, maar hoe en waarom blijft lange tijd verborgen.

Het uitgangspunt is onweerstaanbaar: een ambitieuze buitenstaander die letterlijk over lijken gaat om zijn rechtmatige plaats binnen een puissant rijke familie op te eisen. De eerste helft van ‘How to Make a Killing’ speelt daar slim mee en presenteert een reeks heerlijk onsympathieke familieleden die zich uitstekend lenen als doelwit van Beckets moorddadige ambities. De zwarte humor werkt vooral dankzij de cynische manier waarop rijkdom, privilege en moreel verval met elkaar worden verbonden. Toch verliest de film gaandeweg zijn scherpte. In plaats van de centrale premisse verder uit te bouwen, dwaalt het verhaal af naar romantische verwikkelingen en subplotten die weinig toevoegen. Daardoor verschuift de aandacht van de inventieve moorden naar minder interessante ontwikkelingen.

Ook Beckets karakter blijft uiteindelijk te oppervlakkig om echt te fascineren. Powell is een innemende hoofdrolspeler en weet zijn natuurlijke charme goed in te zetten, maar zijn aalgladde uitstraling maakt hem minder overtuigend als amorele seriemoordenaar. Margaret Qualley brengt als opportunistische Julia juist extra energie in de film en steelt regelmatig de show, al krijgt ook haar personage niet altijd het materiaal dat het verdient. De stijlvolle vormgeving, het vlotte tempo en de verzorgde productie houden de film onderhoudend, maar inhoudelijk blijft deze satire op de superrijken opvallend tandeloos.

‘How to Make a Killing’ is een vermakelijke film, maar ook een gemiste kans. John Patton Ford beschikt over een heerlijk zwart uitgangspunt en een prima cast, maar durft zijn hoofdpersoon nooit echt volledig te omarmen als charmante schurk. Waar ‘Kind Hearts and Coronets’ nog altijd excelleert door zijn venijnige humor, morele dubbelzinnigheid en compromisloze satire, kiest deze moderne variant vaker voor een veilige, glossy aanpak. Glen Powell – die nog steeds hot is aangezien naast deze film in diezelfde periode ‘The Running Man’ en ‘The Super Mario Galaxy Movie’ in de bioscoop verschenen – bevestigt opnieuw dat hij moeiteloos een film kan dragen, maar zelfs zijn sterallure kan niet verhullen dat deze eigentijdse remake minder scherp, minder gedurfd en vooral minder onvergetelijk is dan het tijdloze origineel waarop zij is gebaseerd.

Patricia Smagge

Waardering: 3

Bioscooprelease: 5 maart 2026
VOD-release: 21 mei 2026 (Pathé Thuis)