How to Train Your Dragon 3 – Hoe tem je een draak 3 (2019)

Recensie How to Train Your Dragon 3 CinemagazineRegie: Dean DeBlois | 104 minuten | animatie, actie | Originele stemmencast: Gerard Butler, Cate Blanchett, Jonah Hill, Kit Harington, Kristen Wiig, Jay Baruchel, Christopher Mintz-Plasse, America Ferrara, F. Murray Abraham, Ólafur Darri Ólafsson, Craig Ferguson, Justin Rupple, AJ Kane | Nederlandse stemmencast: Patrick Martens, Terrence Schreurs

‘Toen ik een jongen was, had je nog echte draken.’ Dat is de allereerste zin uit het eerste boek dat Cressida Cowell schreef in haar succesvolle jeugdboekenserie ‘How to Train Your Dragon’. Deze ene regel tekst vormde de belangrijkste inspiratiebron voor de Canadese filmmaker Dean DeBlois bij het maken van de gelijknamige filmreeks. De zin lijkt heel eenvoudig, maar fascineert door zijn eenvoud én zet ons aan het denken. Ten eerste: er waren dus ooit draken in de wereld die Cowell creëerde. Daarna wil je weten hoe de hoofdpersoon – in dit geval de viking Hiccup – dat heeft ervaren dat er draken waren en vervolgens vraag je je af: wat is er met die draken gebeurd? Eén zin, tien woorden maar zo veel informatie. DeBlois liet zich meeslepen en creëerde in 2010 het fantastische eerste deel van de filmreeks ‘How to Train Your Dragon?’. Toen de laatste hand aan die film gelegd werd, bracht Cowell een bezoek aan de DreamWorks Animation Studios. “Ze vertelde me dat ze bezig was aan het laatste boek in de reeks, het boek waarin duidelijk wordt wat er met de draken gebeurd is”, aldus DeBlois in een interview met een filmwebsite. “Ik vond dat idee meteen enorm interessant omdat het een emotionele lading geeft. Ik zag er meteen een prachtig mysterie in om te onderzoeken.” Hoe dat afliep, is bekend. DeBlois maakte met ‘How to Train Your Dragon’ en ‘How to Train Your Dragon 2’ (2014) twee onbetwiste hoogstandjes op animatiegebied, die niet alleen uitblinken door hun hoge technische niveau, maar bovendien op fraaie wijze een authentieke emotionele laag weten bloot te leggen die maar weinig mensen onberoerd zal hebben gelaten.

Dat de filmreeks een trilogie zou worden, was al vanaf het begin duidelijk. En in het derde deel zou een verklaring worden gegeven waarom we in onze huidige wereld geen draken meer kennen. En dat doet ‘How to Train Your Dragon: The Hidden World’ op doeltreffende wijze. Het verhaal speelt zich ongeveer een jaar na de gebeurtenissen in deel 2 af. Nu stamhoofd Stoick (met de stem van Gerard Butler, in flashbacks) er niet meer is, ontwikkelt zijn zoon Hiccup (Jay Baruchel) zich langzaam maar zeker als nieuwe leider van het eiland Berk. Vikingen en draken wonen hier vreedzaam naast elkaar, maar Hiccup slaat wellicht een beetje door in zijn ‘alle draken vrij’-politiek. Want doordat er regelmatig nieuwe bevrijdingsacties plaatsvinden op andere eilanden, en alle bevrijde draken naar Berk komen, raakt het eiland overvol. Niet iedereen is even gelukkig met de nieuwe ‘way of life’. Stropers hebben het op de draken voorzien – met name op de zeldzame exemplaren – en de doodenge Grimmel (F. Murray Abraham) wil het liefst alle draken uit de weg ruimen en heeft zijn zinnen gezet op de laatste Night Fury: Hiccups trouwe metgezel Toothless. Die ziet het gevaar helemaal niet aankomen; hij heeft wel wat anders aan zijn hoofd. Niet alleen moet hij wennen aan zijn nieuwe rol als ‘alfamannetje’ onder de draken; hij ontdekt ook de liefde in een even bevallige als mysterieuze glanzend witte Night Fury. Wat hij en Hiccup niet weten is dat Grimmel haar inzet als lokmiddel om Toothless naar hem toe te leiden. Hiccup beseft dat hij zijn beste vriend de ruimte moet geven om achter zijn vrouwtje aan te gaan. Ondertussen is hij met zijn heldhaftige groep vrienden en moeder Valka (Cate Blanchett) op zoek naar de mythische ‘verborgen wereld’, een plek uit de overlevering waar velen over spraken maar waar nog nooit iemand is geweest. Dit zou de plek moeten zijn waar de draken veilig kunnen leven, zonder angst voor jagers als Grimmel.

Wat zo fijn is aan de ‘How to Train Your Dragon’-reeks: de drie films vormen echt een eenheid. Je kunt de films weliswaar los van elkaar ook prima kijken, maar alle drie tezamen verrijken en versterken ze elkaar. Voor een tekenfilmfiguurtje maakt Hiccup een geweldige karakterontwikkeling door gedurende de drie films. We leerden hem kennen als een schuchtere pacifist, een jochie die het totaal niet in zich leek te hebben om ooit de stam te moeten leiden, intelligent en een dromer. Niet alleen fysiek een scharminkel, maar ook op het gebied van moed en durf leek hij in de verste verte niet op zijn imposante vader. Maar dankzij zijn onmogelijke vriendschap met de zeer krachtige maar even zo aandoenlijke draak Toothless leerde hij zijn krachten kennen: empathie en compassie. Hij bleek bovendien een van de beste vliegers te zijn en over het vermogen te beschikken een verbindende rol te kunnen spelen tussen de vikingen en de draken. Heftige gebeurtenissen zoals het overlijden van zijn vader en het opnieuw terugvinden van zijn moeder hakten erin, maar maakten hem uiteindelijk alleen maar sterker en stabieler. In deze derde film gaat de karakterontwikkeling nog verder en wordt Hiccup echt volwassen. Daar hoort ook loslaten bij, zoals we allemaal weten. En keuzes maken waarbij je hart wat anders zegt dan je verstand. In de ‘How to Train Your Dragon’-reeks zien we Hiccup – en in mindere mate ook zijn vrienden Astrid (America Ferrara), Snotlout (Jonah Hill), Fishlegs (Christopher Mintz-Plasse) en de anderen – voor onze ogen groeien en volwassen worden. Een proces dat met vallen en opstaan gaat maar waarbij Hiccup altijd zijn doel voor ogen houdt. Wat een leider is hij geworden!

Natuurlijk, we komen ook voor de spectaculaire actiescènes, en daar zijn er weer genoeg van. We gaan meteen goed van start met een drakenbevrijdingsactie op een mistig piratenschip, waarbij Hiccup zijn brandende zwaard rondzwaait als ware het een Lightsaber. De scènes zijn fantastisch vormgegeven met de nieuwste animatietechnieken en onder goedkeurend oog van niemand minder dan Roger Deakins, een grootheid op het gebied van cinematografie. Mede daardoor zijn de vergezichten en de landschappen indrukwekkender dan ooit. De sfeervolle muziek van John Powell maakt het geheel compleet. Één van de hoogtepunten vormt de ‘paringsdans’ van Toothless en zijn vriendinnetje; deze prachtige scène bewijst dat er geen woorden nodig zijn om een verhaal te kunnen vertellen. Toothless die wat onbeholpen begint, van alles probeert en uiteindelijk de juiste snaar te pakken heeft; wat zijn we als kijker verrukt dat we daar ooggetuige van mogen zijn! De stemmencast keert in zijn geheel weer terug, dus ook met Craig Ferguson als Hiccups ‘mentor’ Gobber. F.Murray Abraham is een welkome aanvulling op de cast; zijn Grimmel is een betere schurk dan Blutvist dat in deel twee was. Sinister, berekenend en memorabel. Snotlout wedijvert een nietsvermoedende Ered (Kit Harington) om de gunsten van Valka, wat voor een komische noot zorgt. Dat doen ook de strapatsen van de tweeling Ruffnut (Kristen Wiig) en Tuffnut (Justin Rupple).

Maar het hart van de film, de emotionele kern, ligt bij Hiccup en zijn maatje Toothless. Menigeen zal een traantje laten bij het besef dat wij als publiek, net als Hiccup, Toothless op een zeker moment moeten loslaten. ‘How to Train Your Dragon: The Hidden World’ stuurt, net als zijn voorgangers, aan op een zekere vorm van drama (of noem het tragedie, in het geval van deel 2), maar doet dit zonder zoetsappigheid. Dat zou ook niet passen bij vikingen, zelfs niet bij een a-typisch geval als Hiccup. We zijn van hem en Toothless gaan houden en met het einde van deze derde film in zicht, realiseren we ons dat dit toch echt de laatste film is in de reeks. Als we eerder nog geen traantje lieten, dan nu toch wel. Hoe knap is het van DeBlois en co dat zij gedurende de drie films geen centimeter hebben ingeboet op authenticiteit? Hoe vaak hebben we gezien dat het tweede en derde deel uit een reeks kunnen wedijveren met het origineel en – wat betreft de tweede film – zelfs nog een fractie beter is? Met de trilogie ‘How to Train Your Dragon’ heeft DeBlois bewezen dat het mogelijk is drie even sterke films te maken, die naadloos op elkaar aansluiten en waarin we getuige mogen zijn van het volwassen worden van een tekenfilmfiguur (die overigens veel meer is dan alleen dat). Een filmreeks om mee te lachen en mee te huilen, met actiescènes die even meeslepend zijn als de soms bittere levenslessen die de hoofdpersoon voor zijn kiezen krijgt. Deze trilogie is er een om in te lijsten!

Patricia Smagge

Waardering: 4.5

Bioscooprelease: 16 januari 2019