Hypnosen (2023)

Recensie Hypnosen CinemagazineRegie: Ernst De Geer | 98 minuten | komedie, drama | Acteurs: Asta Kamma Augus, Herbert Nordrum, Andrea Edwards, David Fukamachi Regnfors, Moa Niklasson, Simon Rajala, Aviva Wrede, Alexandra Zetterberg, Kristina Brändén Whitaker, Karin de Frumerie, Julien Combes, Victor Iván

Vera en André hebben een app ontwikkeld voor de vrouwelijke gezondheid. Ze worden geselecteerd om mee te doen aan een prestigieuze competitie, alwaar ze hun applicatie mogen pitchen aan potentiële investeerders. Eerst krijgen ze een paar dagen les over hoe een succesvolle pitch samen te stellen, met het geven van de pitch ter afsluiting. Echter, Vera heeft een gewoonte waar ze graag van af wilt: roken. Voordat ze naar de competitie vertrekken doet Vera een hypnosesessie om hier vanaf te komen. Wanneer ze uit haar sessie komt wordt al snel duidelijk dat er meer is veranderd dan alleen haar rookverslaving.

De essentie van het verhaal van ‘Hypnosen’ is deels gebaseerd op hoe schrijver en regisseur, Ernst De Geer, het sociaal contract ervaart. Dit is hier gedefinieerd als de mate waarin we denken, en ons gedragen, overeenkomstig de verwachtingen van onze omgeving en/of de maatschappij. Iedereen heeft wel eens gefantaseerd over wat er zou gebeuren als we geheel onszelf zouden zijn. Zouden onze vrienden onze vrienden blijven? Zou de maatschappij ons verbannen uit zijn midden omdat we niet meer congruent zijn?

Vera’s nieuwe staat resulteert in ongemakkelijke situaties die Ernst De Geer op een natuurlijke wijze overbrengt. Het komt over alsof hij de regie niet te strak in handen houdt waardoor de acteurs de ruimte hebben deze op hun eigen creatieve, en vooral natuurlijke, manier in te vullen. De scènes voelen heerlijk spontaan aan en de mensen menselijk. Ook is zijn combinatie van drama en komedie een sterk medium om het ongemak, en het ongemakkelijke, over te brengen. Hierin wordt hij goed bijgestaan door Asta Augus en Herbert Nordrum, als Vera en André, respectievelijk.

Terwijl je naar Vera kijkt, fantaseer je over hoe het zou zijn een molensteen om haar nek te hangen en haar te zien zinken naar de donkere welkome diepten van de Maas. Aan de andere kant is het wellicht de omgeving die te geconditioneerd is en slaafs gehoorzaamt aan het sociaal etiquette dat iedereen haat. Soms lijken de regels die de maatschappij definiëren op Frankensteins monster, dat de maatschappij zelf in leven heeft geroepen, maar vervolgens door in een greep gehouden wordt. In ieder geval is dit een indicator dat Asta Augus haar werk goed gedaan heeft.

Het karakter Julian, gespeeld door David Regnfors, is ook erg goed vertolkt. David speelt de coach die de participanten helpt een goede pitch samen te stellen. Hij doet dit met geveinsde nederigheid en nauwelijks te verbergen arrogantie. Hij gedraagt zich als een Messias die met twee stenen tabletten de berg af komt wandelen en de lessen met een snijdende sarcasme overbrengt op zijn met wierook zwaaiende leerlingen. ‘Hypnosen’ rust geheel op de schouders van Asta Augus en Herbert Nordrum en dit is ze goed afgegaan. Het karakter van Herbert, André, fungeert vooral als lopende ademende referentiekader voor Vera’s nieuw gedrag. Aan de hand van zijn reacties op Vera, weten we hoe vreemd Vera is (geworden). Zonder André was Vera’s gedrag niet te beoordelen.

Echter, het verhaal is – in het geheel – te lauw. Het thema en de essentie komen niet als een duidelijke vuist naar voren. Al speculerend kom je erachter welke oorzaken en gevolgen bij elkaar horen. Als dit een creatieve keus is geweest, heeft het de film niet geholpen. Het gebruikte motief is ook niet duidelijk en hier zal eveneens over gespeculeerd moeten worden.

‘Hypnosen’ is niet voor iedereen. Het is een leuke onderhoudende film als je van subtiele humor en sarcasme houdt. De situaties zijn lekker ongemakkelijk en het intrigeert om te zien hoe mensen hiermee omgaan, en hoe ver ze hiermee doorgaan. De film mocht wel duidelijker zijn in de boodschap die het aan de kijker wil meegeven. Natuurlijk kan deze vaagheid een keus zijn geweest van de schrijver, maar dat ondermijnt het verhaal eerder dan dat het deze waarde geeft. De film spoort wel aan tot discussie, en is dat niet, uiteindelijk, een van de hogere doelen van films?

Gerold Kort

Waardering: 2.5

Bioscooprelease: 25 april 2024