I See You (2019)

Recensie I See You CinemagazineRegie: Adam Randall | 98 minuten | misdaad, drama, thriller | Acteurs: Helen Hunt, Jon Tenney, Judah Lewis, Owen Teague, Libe Barer, Gregory Alan Williams, Allison Gabriel, Erika Alexander, Jennifer Grace, Adam Kern, Riley Caya, Sam Trammell, Nicole Forester, John Newberg, Teri Clark, Jeremy Gladen, Wyatt McClure, Brooks Roseberry

Helen Hunt was een van de meest toonaangevende actrices van de jaren negentig. Met name met de comedyserie “Mad About You”, die liep van 1992 tot 1999, en met films als Jan de Bonts ‘Twister’ (1996), het geweldige ‘As Good As It Gets’ (1997), ‘Pay It Forward’ (2000), ‘What Women Want’ (2000) en in mindere mate ‘Cast Away’ (eveneens uit 2000) omdat haar rol daarin logischerwijs beperkt is, stond Hunt volop in de schijnwerpers. Haar rol in de moderne klassieker ‘As Good As It Gets’ leverde zowel haar als tegenspeler Jack Nicholson zelfs Oscars op. Maar de eenentwintigste eeuw was amper begonnen of Hunt raakte een beetje in de vergetelheid. Zoals zoveel actrices in Hollywood ervaarde ze na haar 35e verjaardag een terugloop in het aantal interessante rollen. Hunt kreeg in de tussentijd een kind en zag het gebrek aan werk als een mooie gelegenheid om zich op de opvoeding van haar dochter te storten. Mede daarom telt haar palmares tussen 2004 en 2017 slechts elf titels – en niet de meest aansprekende. Wat je dan vaak ziet bij Hollywoodactrices, als hun kind groot genoeg is om zichzelf een beetje te kunnen redden, dat ze bereid zijn drastische maatregelen te nemen om te kunnen (blijven) wedijveren met de jongere generatie filmsterren: plastische chirurgie, botox, liposuctie en meer middelen die de veroudering dienen te camoufleren. Soms pakt dat gunstig uit, maar veel vaker is het schrikken als je de actrice dan weer eens in beeld ziet.

Ook Helen Hunt tuinde met open ogen in die valkuil. In de spannende thriller ‘I See You’ (2019) heb je dan ook even de tijd nodig om aan haar nieuwe gezicht te wennen. Dat leidt in de eerste tien à twintig minuten behoorlijk af. Gelukkig weten de onervaren Britse regisseur Adam Randall en Devon Graye, een acteur met een bescheiden staat van dienst die hier op uitstekende wijze debuteert als scenarioschrijver, met een onconventionele vertelstructuur en een spannend verhaal waarin de ene wending de andere opvolgt, de focus snel weer terug te brengen naar de film. ‘I See You’ opent met direct met een intrigerend beeld: een jongen van een jaar of twaalf fietst over een sfeervol bospad op weg naar huis wanneer hij door een onzichtbare kracht ineens de lucht in wordt getild en verdwijnt. Hebben we hier met een bovennatuurlijk fenomeen te maken? De ervaren rechercheur Greg Harper (Jon Tenney) wordt met zijn collega Spitzky (Gregory Alan Williams) op de verdwijningszaak rond deze Justin Whitter gezet; ze zien direct parallellen met een reeks vergelijkbare zaken die het slaapstadje een aantal jaren geleden teisterden, maar de dader zit achter slot en grendel. Hebben ze de verkeerde dader te pakken of is er een copycat actief? Thuis worstelt Greg zo met zijn eigen sores: zijn vrouw Jackie (Helen Hunt) is vreemd gegaan, maar heeft spijt van haar scheve schaats. Greg is daar nog niet aan toe, en hun tienerzoon Connor (Judah Lewis) kiest duidelijk partij voor zijn vader. Intussen gebeuren er vreemde dingen in huis: de besteklade is ineens leeg, foto’s verdwijnen uit hun lijsten en elektronische apparaten schieten spontaan aan of juist uit. Wat is er gaande en wat heeft dit met de verdwijning van de jonge Justin te maken?

‘I See You’ is typisch zo’n film waarover je maar beter zo min mogelijk kunt weten van tevoren: laat trailers en reviews (behalve natuurlijk die recensies die niet te veel onthullen over de plot, zoals deze) zo veel mogelijk links liggen, want dat neemt een groot deel van het kijkplezier weg. Wat we wél kunnen zeggen is dat Randall en Graye halverwege de film de dappere keuze durven maken hun verhaal vanuit een nieuw perspectief te vertellen, wat logischerwijs tot nieuwe inzichten leidt op wat we daarvoor gezien hebben. Die aanpak is gewaagd, omdat sommige kijkers kunnen vallen over het feit dat ze tweemaal dezelfde gebeurtenissen krijgen voorgeschoteld, maar dan net even anders. In dit geval pakt deze zet echter uitstekend uit, omdat het verhaal een compleet andere wending krijgt. Het maakt deze film meer een thriller dan een horrorfilm en dus meer geschikt voor een breed publiek. Overigens krijg je als kijker niet lang daarna nóg een paar heftige wendingen voor de kiezen die je steeds op het verkeerde been weten te zetten. Net als je denkt te weten hoe het zit en wat er gaat gebeuren, loopt het toch allemaal weer net even anders. Thrillers zijn doorgaans niet het genre waarin je volledig uitgediepte personages tegenkomt en dat is hier evenmin het geval. Voor de acteurs valt er wat dat betreft weinig eer te behalen, al is het acteerwerk in de breedte absoluut degelijk te noemen. Alleen dat gezicht van die arme Helen Hunt hè…

‘I See You’ is, zeker gezien het beperkte budget, de slechts twintig draaidagen en de onervaren talenten aan het roer, heel aardig gelukt. Treed deze degelijke maar vermakelijke thriller zonder verwachtingen tegemoet en laat je verrassen door de inventieve vertelstructuur, de verrassende wendingen en de meeslepende intriges in een slaapstadje in Ohio.

Patricia Smagge

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 1 juni 2020