Ice Cream Man (2026)
Regie: Eli Roth | 87 minuten | horror, thriller, komedie | Acteurs: Charlie Zeltzer, Eli Roth, Ari Millen, Sarah Abbott, Karen Cliche, Benjamin Byron Davis, Darrin Baker, Carina Battrick, Dylan Hawco, Kiori Mirza Waldman, Charlie Storey, Ryan Allen, Rodrigo Fernandez-Stoll, Luke Dietz, Alex Armbruster, Shiloh O’Reilly, Lorenzo Antonucci, Hailey Kittle
Het slimste wat filmmaker Eli Roth ooit deed, is vriendschap sluiten met Quentin Tarantino. Het oeuvre van Roth blinkt uit in middelmatigheid, maar dankzij namedropping trok hij toch wat volk naar de bios. ‘Hostel’ profiteerde enorm van Tarantino’s naam op de filmposter en werd een culthit. Roth dook ook nog even op als acteur én regisseur in ‘Inglourious Basterds’. Sindsdien is de ster van Roth tanende. Met het gigantisch geflopte ‘Borderlands’ bereikte hij de bodem. Studiobemoeienissen hadden zijn film vernacheld stelde hij en daarom besloot de regisseur om zijn volgende productie uit eigen zak te bekostigen, zodat hij volledige vrijheid kreeg. Kan ‘Ice Cream Man’ het tij keren?
In ‘Ice Cream Man’ duikt de gelijknamige man uit de titel plots op in een anoniem Amerikaans slaapdorpje. De ijsjes gaan erin als koek, maar hebben helaas behoorlijk vervelende bijwerkingen. Kinderen veranderen na het eten van deze lekkernijen in moorddadige zombies die alle volwassenen uit het dorp willen omleggen. Deze slachtpartijen zijn behoorlijk sadistisch te noemen. Drie kinderen die niet van ijs houden of er allergisch voor zijn, proberen hun leeftijdsgenootjes te stoppen en de kwaadaardige ijscoman te stoppen.
Roth blikte een pretentieloze film in die bedoeld is om te provoceren. Je wordt getrakteerd op kinderen die op de meest grafische manieren volwassenen omleggen. Schedels worden ingeslagen, buiken worden doorgezaagd en onthoofdingen komen ook voorbij. Je vraagt je af hoe deze scènes zijn ingeblikt en hoe dat wettelijk kon en mocht. Liefhebbers van gore kunnen hun lol op! Helaas is dat zowat het enige wat deze film te bieden heeft. De ‘lijm’ die de moordpartijen aan elkaar bindt, is helaas niet p(l)akkend. De personage zijn vlak en bestaan uit karikaturen (nerd, coole cheerleader en de miskende jock). Dat de cast ook niet uitblinkt in hun vak werkt niet in hun voordeel. Het acteerwerk is ronduit slecht.
De beste acteur is Roth zelf die zich een veel te grote scène heeft toebedeeld. In een ellenlang tafereel aan de eettafel probeert hij grappig te zijn, maar dat faalt jammerlijk. Maat houden is Roth vreemd. Een andere scène waarin een tiener deels verlamd is en telefoontje moet plegen, duurt ook veel te lang en is geen moment zo geestig als de regisseur voor ogen had. En zo ploetert Roth voort. Een pakkend menselijk verhaal vertellen, is niet iets wat hij beheerst. Ranzige scènes inblikken kan hij wel. Dat extreme gore en aansprekende personages prima samen kunnen gaan, bewijst de ‘Terrifier’-franchise. Een viezige slasher zonder final girl, een aansprekende schurk en spanningsboog heeft niet veel te bieden. Jammer. Met een beter script had hier veel meer ingezeten.
Frank v.d. Ven
Waardering: 1.5
Bioscooprelease: 6 augustus 2026