Ich bin dein Mensch (2021)

Recensie Ich bin dein Mensch CinemagazineRegie: Maria Schrader | 102 minuten | komedie, drama | Acteurs: Maren Eggert, Dan Stevens, Sandra Hüller, Jürgen Tarrach, Karolin Oesterling, Marlene-Sophie Haagen, Victor Pape-Thies, Falilou Seck, Hans Löw, Inga Busch, Wolfgang Hübsch, Amal Keller, Mignon Remé, Gabriel Munoz Munoz, Franz Schmidt, Annika Meier, Henriette Richter-Röhl, Christoph Glaubacker, Sebastian Schwarz, Monika Oschek

Veertiger Alma heeft een blind date. Met tegenzin geeft ze jas en tas af aan de garderobedame, voor ze door haar gastvrouw naar een tafeltje gebracht wordt, waar haar gezelschap van die avond al op haar zit te wachten. Deze Tom gaat meteen voortvarend van start, complimenteert haar uiterlijk op een manier die zo uit een Bouquetreeksromannetje kan komen, maar Alma – zelf wetenschapster van beroep – is niet onder de indruk. Zij stelt hem vervolgens een aantal vragen waar de gemiddelde date geen antwoord op zou weten, maar Tom weet binnen tienden van seconden het juiste antwoord te geven. Nog vreemder: bij aanvang van de date is al bekend dat Alma Tom mee naar huis neemt, hij komt drie weken bij haar wonen.

De reden van dit alles is dat Tom een levensechte robot is, die speciaal ontworpen is voor singles. Op basis van algoritmes past deze uitvinding zich aan aan de wensen van de menselijke helft van de relatie. Alma ziet dit experiment – want dat is het, waarvoor ze zich heeft gebonden aan Tom – totaal niet zitten, want haar geloof in liefde, laat staan romantiek, is nihil. En wat moet ze met zo’n figuur in huis, die niets verkeerd kan doen, die geen échte emoties toont, die zelfs niet kwaad wordt als ze hem een glas drinken in zijn gezicht gooit?

‘Ich bin dein Mensch’ is een geslaagde mix van komedie en science fictiondrama. De humor uit zich vooral in de scènes waarin Tom zijn voorgeprogrammeerde talenten niet kan onderdrukken (zoals bij de collega die twijfelt of iets in zijn auto past). Net als in het net iets eerder uitgebrachte ‘After Yang’ is het aan de omgeving nauwelijks te zien dat de film zich in de toekomst afspeelt en het feit dat er niet van echte mensen te onderscheiden robots bestaan, is niet direct iets opzienbarends – al wordt er wel gespeeld met de vooroordelen die mensen hebben jegens robots.

Niet alles werkt in de film: de scènes met Alma’s demente vader voegen bijvoorbeeld niet veel toe, al is haar interactie met haar neefje dan wel weer schattig – dat is het moment waarop ze het hart van de kijker binnendringt. Wat het scenario vooral goed doet is het onderzoeken wat de voor- en nadelen van een relatie met een menselijke robot zijn. Als je samenwoont met iemand die precíes alles goed doet, is er ook geen kans op iets onverwachts, iets spannends. Is de relatie dan bij voorbaat niet gedoemd te mislukken? En is het wel goed voor een mens om altijd op zijn of haar wenken bediend te worden, ook al heb je het in het verleden niet makkelijk gehad?

‘Ich bin dein Mensch’ profiteert sterk van de geweldige acteerprestaties van de Brit Dan Stevens, die het Duits perfect beheerst en daarnaast uitermate overtuigend overkomt. Je zou niet gek staan te kijken als er in zijn oorlel een lampje gaat branden als hij opnieuw opgeladen moet worden of iets dergelijks. Maar ook Maren Eggert maakt indruk als de sceptische Alma, die aanvankelijk overkomt als een koele kikker, maar die toch ook een heel scala aan emoties toont naarmate het verhaal vordert. Deze film (de Duitse inzending voor de Oscars) is intelligent, grappig en laat je nadenken over de consequenties (in de meest brede zin) van de technologische voortgang.

Monica Meijer

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 5 mei 2022