Ik omhels je met duizend armen (2005)

Regie: Willem van de Sande Bakhuyzen | 110 minuten | drama, romantiek | Acteurs: Tijn Docter, Carice van Houten, Catherine ten Bruggencate, Karina Smulders, Halina Reijn, Tygo Gernandt, Johnny de Mol, Maaike Neuville, Maartje Remmers, Tjebbo Gerritsma, Jaap Spijkers, Sylvia Poorta, Rick Nicolet, Mark Rietman, Han Kerckhoffs, Kees Boot, Lukas Dijkema, Barry Atsma, Arjan ten Broeke, Phillip Merillo, Francisco Rodriquez, Carlos Vico, Catarina Costa    

‘Ik omhels je met duizend armen’ is gebaseerd op het gelijknamige boek van Ronald Giphart en kon door Van de Sande Bakhuyzen nog net voor zijn dood worden afgerond. De regisseur overleed aan kanker en heeft zich nog intensief met de film bemoeid. Na diens voorlaatste ‘Leef!’ dus een nieuwe (en uiteraard laatste) film van zijn hand. Dit gegeven zal zeker de wijze waarop bezoekers naar deze film zullen kijken beïnvloeden. Ook het boek zelf kent een autobiografische invalshoek, het overlijden van de moeder van Ronald Giphart is mede de basis voor dit boek geweest.

De film handelt heel duidelijk over de thema’s uit het bestaan. De tijd van het ‘snelle’, oppervlakkige en vlotte leven waarin plezier, lol en seks in belangrijke mate bepalen of het leven wel leuk is (de ‘fun’) en de droefenis van de dood die een schaduw over het leven werpt.

Beide thema’s zijn in de verhaallijn van de film terug te vinden, het eerste deel van de film is vooral snel van cameravoering, strak gemonteerd, voorzien van het nodige ‘functioneel’ bloot en de vriendenkring die glamour en glitter najaagt. Dit deel van de film is vooral het deel van de oppervlakkige types, hun karakters zijn nauwelijks uitgewerkt. De film is tot dan in hoofdzaak een feel good movie.

Halverwege slaat de toonzetting echter om, het verhaal krijgt een andere wending. De ziekte van de moeder en de daarmee gepaarde gaande ziekteverschijnselen gaan dan een dominante rol spelen en de moeder kondigt aan euthanasie te willen hebben. Het verhaal kan dan enig licht melodrama niet vermijden, zoals het verzorgingsproces van de moeder en de huisarts die een liedje zingt van Pisuisse ‘Mens durf te leven’. Zal de gemoedstoestand van de regisseur hier van invloed zijn geweest?

In ‘Ik omhels je met duizend armen’ loopt een aantal verhaallijnen door elkaar en worden regelmatig sprongen in de tijd gemaakt. Dat maakt de verhaallijn soms wat springerig en soms ook wel wat voorspelbaar. Het spel van Tijn Docter (als Giph) is geloofwaardig, maar hij twijfelt wel heel erg veel. Enig ‘overacting’ zien we op meerdere momenten in de film terug, het is soms iets te dik aangezet. Carice van Houten speelt als Samarinde een overtuigende rol. Ook de overigen spelen hun rol van de ‘snelle jongens en meisjes’ met verve.

‘Ik omhels je met duizend armen’ blijft ondanks de droefenis aan de lichte kant en graaft niet al te diep. Voor de liefhebber van een typisch Hollands product is hij zeker een gang naar het filmtheater waard, de lach en de traan zijn beide volop aanwezig.

Rob Veerman