Insyn – Insight (2007)

Regie: Klara Elenius | 14 minuten | korte film | Acteurs: Carolina Bäckman, Jonas Carlsson, Marie Schulz    

‘Insyn’ betekent ‘inzicht’ en alleen al de titel van het korte filmpje geeft aan hoe ironisch deze is. We krijgen namelijk helemaal geen inzicht in wat er zich eigenlijk afspeelt in dit huis, wat de relatie tussen de drie personen is en waarom ze zich zo gedragen.

Het experimentele filmpje start met een scène waarin we drie volwassenen, twee dames en een heer, in een huiskamer zien zitten. Ieder op een eigen plek, in een U-vorm. Er wordt geen woord gesproken, de spanning is om te snijden. Op het moment dat je denkt dat de film is blijven steken zien we de ogen van één van de dames bewegen. De kleding van de drie is nogal tuttig, vooral de dikke sokken van de rechter dame (in pumps!) zijn raar. Goed in beeld gebracht overigens, door een aantal close ups. Dan worden de beelden begeleid met vreemde geluidseffecten en begint de andere vrouw op een op zijn zachtst gezegd debiele manier te bewegen. In elke andere context dan deze film zou je beweren dat ze rijp zou zijn voor een gesticht… Zonder enige emotie ondergaat ze haar bewegingen, alsof ze hier geen controle over heeft. De man bekijkt het zonder enige vorm van interesse, de andere vrouw blijft stug voor zich uitkijken.

De dansers worden gefilmd in de meest onnatuurlijke houdingen, alsof ze bevroren zijn in een bepaalde handeling, waarna snel op ze ingezoomd wordt. Erg grappig is de scène voor het medicijnkastje, waarin goed gebruik wordt gemaakt van het spiegeleffect. Iedereen die wel eens voor zo’n kastje heeft gestaan, zal ongetwijfeld hebben gekeken naar de verschillende uitwerkingen die het openen en dichtdoen van de spiegeldeurtjes tot gevolg hebben. De drie worden op zo’n manier gefilmd dat het voor de kijker niet meer duidelijk is wat een spiegeling is en wat echt en wie wie nu aanraakt.

Vervolgens heeft het trio zich naar buiten verplaatst, waar een aantal knap gefilmde en gechoreografeerde scènes elkaar opvolgen. De dansers bewegen zich nauwelijks gracieus, eerder houterig. In plaats van dat regisseuse Klara Elenius het haar publiek gunt te begrijpen wat de achtergrond van haar personages nu is, husselt ze de puzzelstukjes juist wat meer door elkaar en het was al geen complete puzzel… De film intrigeert echter wel, het gesjor aan één van de vrouwelijke dansers roept allerlei associaties op, maar een echte conclusie kun je er niet aan verbinden. Door het ontbreken van een duidelijk kader, krijg je geen binding met de personages. Daardoor blijft het puur een film die je kijkt, met acteurs, in plaats van realistische types met wie je je kunt identificeren.

Monica Meijer