Interview Noomi Rapace (‘Millennium-trilogie’)

Amsterdam, Ambassade Hotel, woensdag 13 januari 2010

De Zweedse Noomi Rapace heeft op overtuigende wijze gestalte gegeven aan een van de meest aansprekende romanfiguren van de afgelopen jaren: Lisbeth Salander uit de enorm populaire boekenreeks van Stieg Larsson. ‘Millennium: Mannen die vrouwen haten’ werd ook in de bioscoop een (terechte) hit en in januari en maart 2010 volgen respectievelijk de verfilmingen ‘Millennium 2: De vrouw die met vuur speelde’ en ‘Millennium 3: Gerechtigheid’. Noomi Rapace was voor een kort bezoekje in Amsterdam, waar zij in het Ambassade Hotel de pers te woord stond. In ons gesprek bleek dat Noomi een prettige gesprekspartner was, aan wiens spraakwaterval amper te merken was dat ze moeite heeft met de Engelse taal.”Ik wil niet dat mijn angst om Engels te spreken het acteren in de weg staat,” vertelt ze. Een reden voor de Zweedse schone om een taalcursus te volgen.

Noomi Rapace (c) Lodicaas

Noomi Rapace (c) Lodicaas

Monster
Acteerlessen zijn niet meer nodig, maar ook een doorgewinterde actrice als Noomi (haar debuut maakte ze op zevenjarige leeftijd) ziet soms tegen haar werk op. De scène waarin Lisbeth terugkeert naar advocaat Nils Bjurman om hem op haar onnavolgbare wijze terug te pakken voor het leed dat hij veroorzaakt heeft bijvoorbeeld, zag er op papier best makkelijk uit. In de praktijk werkte het echter anders, zo vertelt Noomi. “Ik was ervan overtuigd dat ik deze scène zonder problemen zou kunnen spelen, omdat het me een lekker gevoel zou geven om wraak te nemen. Maar het rare was dat het juist moeilijker was om deze scène te doen dan die scène waarin Bjurman mij misbruikt. Het was gewoonweg weerzinwekkend om die gevoelens in mij op te roepen.” Volgens Noomi heeft ieder mens echter een monster in zich. “Door deze rol ben ik gaan begrijpen hoe mensen in oorlogssituaties helemaal verward raken.” Als voorbeeld noemt ze de gebeurtenissen in de Irakese gevangenis Abu Ghraib. “Ik kan me goed voorstellen hoe oorlog een mens kan veranderen, hoe het ervoor zorgt dat je je grenzen gaat verleggen. Iedereen zou er fucked up van raken. Ik ben ervan overtuigd dat iedereen een donkere kant heeft.” Scènes waar Noomi juist tegenop zag, maar welke uiteindelijk eenvoudiger bleken waren de seksscènes. “Het is nooit leuk om te doen: het is niet sexy en er is geen magie. Je hebt de hele crew om je heen en iedereen voelt zich opgelaten. Toch viel het me reuze mee. En dat zonder repeteren!”

Remake
Tegenwoordig wordt de ene na de andere Scandinavische film door Hollywood geremaked. ‘Let the Right One In’ wordt ‘Let Me In’; vóór de Nederlandse première is er al een remake aangekondigd van het IJslandse ‘Reykjavik-Rotterdam’ en ook de eerste ‘Millennium’ film moet er aan geloven. De actrice heeft er tegenstrijdige gevoelens over. “Het is interessant om te zien wat ze met het materiaal zullen gaan doen. Natuurlijk voegt het iets toe aan de bestaande film. Het is nieuw en zal ongetwijfeld ver af staan van wat wij hebben gedaan. Maar aan de andere kant is het ook bizar: er zal iemand zijn die mij speelt.” Noomi laat weten dat ze hoopt dat de actrice die gecast wordt voor de rol van Lisbeth in de Amerikaanse versie geen schattig, sexy poppetje is, aan wie alles perfect en dus ‘dood’ is. “Wellicht zou Ellen Page, of Evan Rachel Wood geschikt zijn,” oppert ze. “Dat zijn actrices die ik bewonder. Maar wie weet duurt het proces nog zo lang, dat er tegen die tijd wel weer een nieuwe ster is die de rol zou kunnen spelen.”

Nachtmerries
Noomi geeft toe er niet van te houden om zich anders voor te doen, om gevoelens te spelen. Een eigenaardige uitspraak, gezien haar carrièrekeuze, maar, verklaart ze: “Ik moet de emoties in mijzelf vinden: haat, verdriet, minachting, angst. Die gebruik ik, zodat het karakter dat ik speel een mix van mij en het personage wordt. Tot ik zelf niet meer weet wie wie is.” Doordat Noomi zich helemaal in haar rol vastbijt, heeft haar dat wel eens nachtmerries opgeleverd tijdens het filmen van de ‘Millennium’ trilogie.

Motor
Die vastberadenheid zorgt er echter ook voor dat Noomi er helemaal voor gaat. Zo deed ze alle stunts, op één na, zelf. “Die ene scène wilde ik zo graag doen, maar ze lieten het niet toe.” Noomi doelt op de scène waarin Lisbeth ’s nachts op een motor over de brug rijdt. “Het was te glad en er werd een stuntvrouw ingezet. In de film zie je natuurlijk niet dat ik het niet ben, omdat het een overzichtsshot is.”

Normaal leven
Ondanks het succes van de trilogie past de aantrekkelijke dertigjarige er voor op dat haar bekendheid haar gezinsleven parten gaat spelen. “Ik probeer de balans te vinden tussen mijn werk en mijn familie. Ik vertik het om mijn zoon op te laten groeien als ‘kind van een beroemdheid’, zoals je ze zo vaak in tijdschriften ziet. Die kinderen kiezen daar niet voor, ik wil dat mijn zoon een normaal leven leidt.”

Momenteel bereidt Noomi zich voor op haar rol in de film ‘Babycall’, waarvoor ze binnenkort naar Oslo vertrekt om te repeteren. Hoe haar internationale carrière zal verlopen, is natuurlijk maar afwachten. Wij kijken in ieder geval reikhalzend uit naar haar andere films, die hopelijk hun gang zullen weten te vinden naar de Nederlandse bioscoop of DVD-leverancier.

Monica Meijer