Iron Lung (2026)

Regie: Mark Fischbach | 125 minuten | horror, science fiction | Acteurs: Mark Fischbach, Caroline Kaplan, Troy Baker, Isaac McKee, Alanah Pearce, Mick Lauer | Originele stemmencast: Elsie Lovelock, Elle LaMont, Dave Pettitt, Holt Boggs, Kazuki Jalal, Roman Parsons Crow, River Van Coleman Crow, Townes Blaine Crow, Asher Wagh, Seán McLoughlin, David Szymanski, Danielle Evon Ploeger

YouTube heeft door de jaren heen bewezen een plek te zijn waar veel nieuwe filmtalenten kunnen worden ontdekt. Vooral het horrorgenre lijkt zich uitstekend te lenen voor het ontdekken van nieuwe en veelbelovende regisseurs. Namen die daarbij direct opkomen zijn bijvoorbeeld David F. Sandberg (‘Lights Out’), de Philippou-broers (‘Talk to Me’) en ook Curry Barker en Kane Parsons, die in 2026 beiden gigantische hits wisten te produceren met ‘Obsession’ en ‘Backrooms’. Allen zijn ontdekt dankzij hun korte horrorfilms en content op YouTube. Hier is Mark Fischbach met zijn speelfilm ‘Iron Lung’, waarmee opnieuw een horrorfilm wordt toegevoegd aan het rijtje van regisseurs die hun oorsprong online hebben liggen. Helaas is het er wel een die minder gemakkelijk wegkijkt dan de eerder genoemde films.

In een verre toekomst krijgt de veroordeelde Simon (Mark Fischbach) de kans zijn straf te verkorten door een expeditie uit te voeren in een kleine onderzeeër. Al snel komt hij erachter dat deze missie levensgevaarlijk is; hij moet beeldmateriaal vastleggen van een onontdekte bloedrode oceaan op een pas ontdekte maan. Van deze nieuwe omgeving weet niemand welke gevaren zich onder het rode oppervlak schuilhouden.

Het verhaal van Fischbachs film onderscheidt zich wel enigszins van de rest. Hij heeft door de jaren heen als gamer en online persoonlijkheid een indrukwekkende fanbase opgebouwd op YouTube onder de naam Markiplier. Inmiddels heeft hij ruim 38 miljoen abonnees. In 2023 grapte de ontwikkelaar van de game, “Iron Lung”, dat Fischbach de juiste persoon zou zijn om een rol in een speelfilm gebaseerd op het spel te vertolken. Fischbach had al enige acteerervaring opgedaan en is daarbovenop een liefhebber van het videospel. Later maakte Fischbach bekend dat hij zelf het script had geschreven, de regie op zich zou nemen én de hoofdrol zal vertolken. Bovendien heeft hij de film volledig uit eigen zak gefinancierd, een luxe die weinig debuterende regisseurs zich kunnen veroorloven.

Het is zonder twijfel een passieproject, en ‘Iron Lung’ lijkt vooral te zijn gemaakt voor mensen die de game met passie hebben gespeeld. Al gauw word je als kijker bekogeld met ambiguïteit. Aanvankelijk is daar natuurlijk niets mis mee. Een goed mysterie zorgt er immers voor dat je tijdens een spannende film op het puntje van je stoel blijft zitten en voortdurend de puzzelstukjes aan elkaar probeert te leggen. Maar naarmate de ruim twee uur durende speeltijd vordert, krijg je als kijker nog altijd geen goed beeld van wat er nu eigenlijk écht gaande is in de rode oceaan waar Simon in afdaalt. Je moet de game hebben gespeeld om echt te begrijpen wat de film probeert te vertellen, waar een film eigenlijk op eigen benen moet kunnen staan. Tel daar de beperkte variatie in de spanningsopbouw bij op, waarbij dezelfde soort scènes keer op keer worden herhaald, en je houdt een kijkervaring over die zowel frustrerend als uiteindelijk teleurstellend blijkt te zijn.

Het gebrek aan houvast in het script maakt het lastig om echt betrokken te raken bij het verhaal, en dat zorgt uiteindelijk voor een bittere nasmaak. Maar het maakt het zeker niet minder indrukwekkend dat Fischbach de film op meerdere vlakken weet te dragen. Hij zet als hoofdrolspeler een overtuigende prestatie neer. Op een paar momenten na draagt hij de film vrijwel in zijn eentje, en dat is geen eenvoudige opgave. Ook de cabine waarin Simon zich vrijwel de gehele film bevindt is goed gerealiseerd: het voelt alsof elk knopje een functie heeft en de ruimte voelt daarnaast sterk claustrofobisch aan. De pulserende soundtrack en de zorgvuldig afgewerkte praktische effecten versterken die sfeer en behoren eveneens tot de elementen die de film op momenten smaakvol maakt.

Wie het hoofdgedeelte van de oorspronkelijke game speelt, schijnt daar al binnen 30 à 50 minuten klaar mee te zijn. De vraag die je je bij Fischbachs verfilming dan ook mag stellen, luidt: was het écht nodig om deze film langer dan twee uur te maken? Doordat veel spanningselementen voortdurend worden herhaald en de film niet uitmondt in een verhaal dat ook begrijpelijk is voor kijkers die de game niet hebben gespeeld, is het antwoord dan ook nee, zeker niet. Dat neemt niet weg dat Fischbachs passieproject waardering verdient. Het is zonder meer knap dat een debuterend regisseur meerdere rollen op zich neem en een aanzienlijk deel daarvan ook overtuigend weet te vervullen. Er zit ongetwijfeld ontzettend veel liefde in dit project, daar kan men niet omheen. ‘Iron Lung’ zal uiteindelijk waarschijnlijk het meest in de smaak vallen bij liefhebbers van de game en diehardfans van het horrorgenre. Voor de overige kijkers wordt een ijzeren doorzettingsvermogen gevraagd.

Rolán Bozas Wensing

Waardering: 2.5

Bioscooprelease: 30 januari 2026