Islands (2025)

Regie: Jan-Ole Gerster | 123 minuten | misdaad, drama, thriller | Acteurs: Stacy Martin, Sam Riley, Jack Farthing, Fatima Adoum, Agnes Lindström Bolmgren, Ramiro Blas, Bruna Cusí, Bruna Cusí, Dylan Torrell, Maya Unger, Ahmed Boulane, Fernando Navas, Irene Ferarios

Een man van middelbare leeftijd ligt bewusteloos in de zonovergoten duinen van Fuerteventura (het op één na grootste Canarische eiland). Even later ontwaakt hij, sjokt naar zijn auto en rijdt weg. Zijn bestemming, een verschoten vakantieresort aan het water, blijkt op een steenworp afstand te liggen. Is de man soms een toerist die slachtoffer is geworden van een geweldsdelict? Nee, hij blijkt een straalbezopen personeelslid van het hotel te zijn.

Zo opent ‘Islands’, de nieuwste film van de Duitse regisseur Jan-Ole Gerster (‘Oh Boy’, 2012, en ‘Lara’, 2019). Net als de twee laatstgenoemde titels is deze film een stemmige karakterstudie over een getergd en diep eenzaam persoon. De nog halfdronken man uit de intro, Tom (Sam Riley), is een voormalig tennisspeler die na een ernstige blessure zijn succesvolle professionele carrière vaarwel moest zeggen. Nu liggen zijn beste dagen achter hem en verdient hij de kost als tennisleraar in een van de vele hotels van Fuerteventura. Menig mens zou jaloers zijn op Toms positie, maar de vroegere sportman is eerder ongelukkig dan voldaan. Zijn huidige leven is monotoon en herhalend; hij zwerf vaak doelloos rond op het eiland en verwaarloost zonder enige gêne zijn werkzaamheden. Voor de rest bestaan zijn dagen geheel uit drank, drugs en one night stands met toeristen.

Een plotse verandering in Toms eentonige leven komt in de vorm van een Brits gezin op vakantie. Anne (Stacy Martin) en Dave (Jack Farthing) kloppen op zijn deur met het verzoek om hun zoontje Anton tennisles te geven. Tom voelt onmiddellijk een zwak voor Anne en bouwt een vriendschap met het gezin op. Gemakkelijk, want hij kan het goed vinden met zowel Anton als Dave. Er ontstaat een eigenzinnige verhouding tussen het viertal, waarbij Tom een toehoorder wordt van de vele huwelijksstrubbelingen tussen het echtpaar en steeds vaker de vaderrol voor het zoontje op zicht neemt. Wanneer Dave na een avondje stappen verdwijnt, wordt alles nog ingewikkelder. In eerste instantie gaan Tom en Anne op onderzoek uit, maar later lijkt Anne haar echtgenoot al helemaal vergeten te zijn. Ook Tom staat voor een keuze: of op onderzoek uitgaan en het gezin herenigen of er met moeder en zoon tussenuit knijpen en zijn leven op het eiland definitief achterlaten.

‘Islands’ werkt op meerdere manieren. Enerzijds is het een treffend portret van een man die zelfs op een van de meest idyllische plekken ter wereld nog altijd op de vlucht is. Anderzijds is het een onvoorspelbare neo-noir over een hotel waar niet elke gast (en werknemer) even eerlijk is. De film zet je constant op het verkeerde been, zonder te verzanden in wankele plotconstructies. Regisseur Jan-Ole Gerster is een vakbekwame filmmaker die resultaten behaalt door de waarheden van zijn film diep onder de oppervlakte te verbergen. Hetgeen wat zijn personages niét zeggen is vaak even belangrijk als wat ze wél zeggen. Er zijn hints naar de beklemmende sfeer en mysterie van de Italiaanse grootmeester Michelangelo Antonioni, vooral ‘L’Avventura’ (1960) en ‘Professione: reporter’ (1975). Hij omarmt toevalligheden en vreemde zijwegen in zijn plot, omdat hij weet hoe saai het is als we bij voorbaat weten hoe alles zal aflopen. Hij zorgt bijna nooit voor een hartverscheurende scène, een onverwachte openbaring of een emotionele climax. ‘Islands’ is het type film dat na zijn aftiteling vooral uitnodigt tot reflectie en een lang nagesprek.

Iets wat ook zeker niet onvermeld mag blijven is de empathie en gevoeligheid waarmee Jan-Ole Gerster zijn personages benadert. Sam Riley, een acteur vooral bekend voor zijn hoofdrol als Joy Division-frontman Ian Curtis in ‘Control’ (Anton Corbijn, 2007), zet zijn beste rol tot dusver neer. Hij is meelijwekkend, maar daardoor ook ontzettend menselijk. Zijn algehele vermoeidheid, zowel in stem als uitstraling, is immer overtuigend. Hij oogt als iemand die in zijn leven meermaals door de mangel is gehaald, maar ’s werelds hindernissen nog altijd niet weet te omzeilen. De ontwikkeling die zijn karakter doormaakt, van geestdode tennisleraar tot hulpverlenende familievriend, voelt steevast realistisch. Dit is iemand die koste wat het kost zijn geluk wil terugwinnen, al weet hij vaak niet zo goed hoe. Kijkend naar Tom worden we eraan herinnerd hoe boeiend karaktergedreven films kunnen zijn.

Len Karstens

Waardering: 4

Speciale vertoning: Leiden International Film Festival 2025
Bioscooprelease: 16 oktober 2025
DVD-release: 25 februari 2026