Jay Kelly (2025)

Regie: Noah Baumbach | 132 minuten | komedie, drama | Acteurs: George Clooney, Adam Sandler, Laura Dern, Billy Crudup, Greta Gerwig, Jim Broadbent, Patrick Wilson, Riley Keough, Grace Edwards, Charlie Rowe, Louis Partridge, Stacy Keach, Alba Rohrwacher, Eve Hewson, Josh Hamilton, Lenny Henry, Isla Fisher, Thaddea Graham, Jamie Demetriou, Lars Eidinger, Patsy Ferran, Sunny Sandler, Sadie Sandler, Kyle Soller, Jared Sandler, Jackie Sandler

Noah Baumbach is een filmmaker die niet kiest voor spektakel. Niet voor een extravagant verhaal, imposante visuals of het soort plotwendingen waar studio’s graag mee uitpakken. Baumbach is geïnteresseerd in mensen. Hoe ze elkaar mislopen, hoe gesprekken ontsporen, hoe kleine wrijvingen kunnen uitgroeien tot emotionele breuklijnen. Zijn personages zijn nooit zwart of wit. Ze balanceren voortdurend tussen empathie en zelfdestructie, tussen kwetsbaarheid en koppigheid. We kennen het van films als ‘The Squid and the Whale’, ‘Frances Ha’ en natuurlijk ‘Marriage Story’. In ‘Jay Kelly’ komen al die elementen opnieuw samen.

Jay Kelly (George Clooney) is een superster. Een van de grootste acteurs ter wereld. Maar om dat te bereiken heeft hij veel op moeten geven. De relatie met zijn oudste dochter Jessica (Riley Keough) is ontwricht. Wanneer zijn jongste dochter Daisy (Grace Edwards) in haar laatste zomervakantie voor ze het nest verlaat besluit haar zomer in Europa door te brengen, is dat voor Jay reden om zijn werkzaamheden stil te leggen en haar te volgen. Wat volgt is een odyssee die hem confronteert met de keuzes die hij tijdens zijn carrière heeft gemaakt en de weerslag die dat op zijn relaties heeft gehad.

‘Jay Kelly’ raakt aan een thema dat voor velen herkenbaar zal voelen. Niet in dezelfde mate als voor een filmster, maar toch herkenbaar terrein. Hoe ver ga je voor je carrière? Wanneer wordt ambitie een harnas dat je langzaam maar zeker de adem beneemt, en merk je pas te laat wat je onderweg hebt laten vallen? De film laat zien hoe kleine concessies, een gemiste verjaardag, een halfslachtig excuus, een relatie die je later wel denkt recht te zetten, zich over de jaren opstapelen tot iets dat niet meer te herstellen lijkt. Het is die sluipende erosie van het persoonlijke leven, voortgestuwd door een voortdurende drang om te blijven presteren, die Baumbach haarscherp blootlegt. Zoals Jessica het zo pijnlijk treffend zegt: “You know how I knew you didn’t want to spend time with me? You didn’t spend time with me!”

Waar de film op leunt, zijn (zoals zo vaak het geval is in een Baumbach film) de performances. George Clooney levert als Jay Kelly misschien wel zijn meest kwetsbare werk tot nu toe. Niet het zelfverzekerde icoon dat hij ooit speelde, maar een man die in elke scène iets meer van zijn façade verliest. Zijn spel is subtiel, doordrenkt met spijt en precies: een opgetrokken wenkbrauw vertelt hier meer dan een monoloog. Adam Sandler verrast opnieuw in zijn dramatische register. Als Kelly’s manager Ron beweegt hij tussen zorgzame vriend en emotioneel wrak, en die combinatie maakt hem onweerstaanbaar menselijk. Ron doet soms denken aan Howard uit ‘Uncut Gems’, in de zin dat ze beiden alles verkeerd doen en je toch steeds een beetje voor ze blijft juichen. Dat is iets wat Sandler als geen ander kan.

Toch heeft ‘Jay Kelly’ ook zijn tekortkomingen. Baumbach stapelt veel thema’s op elkaar en niet elk spoor krijgt de aandacht die het verdient. Af en toe wordt een zijweg ingeslagen, maar halverwege rechtsomkeert gemaakt, zonder dat die afslag tot een betekenisvolle verdieping leidt. Daardoor blijven sommige personages en subplots hangen in opzet, alsof de film wel weet waar hij naartoe wil maar niet helemaal durft door te pakken. Of waarschijnlijker, daar simpelweg de tijd niet voor heeft.

En toch blijft het een werk dat nazindert. ‘Jay Kelly’ is op zijn sterkst wanneer de camera simpelweg kijkt naar een man die probeert te begrijpen waar het fout ging, naar een omgeving die hem langzaam heeft uitgehold, naar relaties die decennia van glitter niet hebben overleefd. Niet iedereen zal zich daarin kunnen vinden. Maar wie gevoelig is voor films over spijt, reflectie en de rafelranden van succes, zal in ‘Jay Kelly’ een gebutst maar fascinerend portret aantreffen. Baumbach streeft niet naar een grootse film, maar naar een eerlijke. En juist dat maakt het de moeite waard.

Jelco Leijs

Waardering: 4

Bioscooprelease: 20 november 2025
VOD-release: 5 december 2025 (Netflix)