Jeunes mères (2025)

Regie: Jean-Pierre Dardenne, Luc Dardenne | 105 minuten | drama | Acteurs: Babette Verbeek, Elsa Houben, Janaina Halloy, Lucie Laruelle, Samia Hilmi, Jef Jacobs, Günter Duret, Christelle Cornil, India Hair, Joely Mbundu, Claire Bodson, Eva Zingaro, Adrienne D’Anna, Mathilde Legrand, Hélène Cattelain, Selma Alaoui, Dominique Swinnen, Dominique Desmet

Het Waalse regieduo Jean-Pierre en Luc Dardenne zijn op het filmfestival van Cannes een bijna gegarandeerd recept voor succes. In 1999 kregen ze de prestigieuze Gouden Palm voor ‘Rosetta’ en in 2005 was het opnieuw raak met ‘L’enfant’. Drie jaar later werden ze onderscheiden met een prijs voor Beste Scenario voor ‘Le silence de Lorna’ en weer drie jaar later, in 2011, ontvingen ze een Grand Prix (de tweede belangrijkste prijs) voor ‘Le gamin au vélo’. In 2019 wonnen ze met ‘Le jeune Ahmed’ de prijs voor de Beste Regie en in 2022 kregen zij een speciale prijs ter ere van het 75e Cannes Filmfestival voor hun film ‘Tori et Lokita’.

Dat hun nieuwste film ‘Jeunes mères’ wederom een Gouden Palm-nominatie in de wacht zou slepen, mocht geen verrassing heten. De gebroeders Dardenne kregen uiteindelijk de prijs voor Beste Scenario toebedeeld. Deze winst was niet bepaald spraakmakend te noemen, maar wel begrijpelijk. Waar de regisseurs zich in hun voorgaande films nog dikwijls op één karakter focusten, lijken ze het in ‘Jeunes mères’ met vier verschillende hoofdpersonages over een andere boeg te willen gooien. Hoewel veel van hun gebruikelijke thematiek kaarsrecht overeind staat, beschikt hun eerste ensemblefilm over een meer ongemoeid karakter. De film voelt verfrissend ten opzichte van hun laatste handvol titels, waarin zware kwesties (Islamitische radicalisering/Europa’s migrantencrisis) niet altijd even soepel uit de verf kwamen.

In ‘Jeunes mères’ volgen we de besognes van een groep tienermeiden in een opvanghuis voor jonge moeders. Daar krijgen ze professionele hulpverlening bij het leren verzorgen van hun baby’s en het in stand houden van een verantwoord leven buíten het opvanghuis. De meiden komen stuk voor stuk uit gebroken gezinnen, met gemeenschappelijke ervaringen in huiselijk geweld en verslaving. De film begint met het afscheid van een van de inwoners, Naïma (Samia Hilmi), die onlangs met haar vervreemde ouders is herenigd. Het wordt onmiddellijk duidelijk dat de medewerkers en de inwoners van het opvanghuis veel voor Naïma betekend hebben. Mede door haar ervaringen binnen de instelling gaat zij nu glimlachend een nieuwe fase in haar leven tegemoet.

Maar niet alle inwoners van het opvanghuis zijn even gelukkig. Afwisselend volgen we de levens van vier andere meisjes en hun dagelijkse worstelingen met vroeg moederschap. Jessica (Babette Verbeek), die bijna moet bevallen, is vastbesloten om haar biologische moeder te ontmoeten. Perla (Lucie Laruelle) wil dolgraag een relatie met de vader van haar kind, maar wordt om de haverklap door hem voorgelogen. Ariane (Janaïna Halloy Fokan) wil haar pasgeboren baby afstaan voor adoptie, maar wordt emotioneel gedwarsboomd door haar moeder, die het kind zelf wil opvoeden. En dan is er Julia (Elsa Houben), die al enige tijd in een gezonde relatie zit, maar worstelt met hardnekkige drugsproblemen.

Net als in hun voorgaande films, blinken de gebroeders Dardenne ook deze keer weer uit in de casting. Dikwijls selecteren zij obscure acteurs en in sommige gevallen zelfs mensen zonder enige acteerervaring. Het merendeel van de jonge actrices in ‘Jeunes mères’ zijn tot deze film ook vrijwel onbekend, maar zetten desalniettemin een sterk staaltje acteerwerk neer. Hun geslaagde emotionele timing, in combinatie met hun alledaagse voorkomen, creëert automatische empathie. Ze voelen als mensen die je op straat tegen kunt komen en niet als kindsterretjes of dochters van producenten. Vergelijk de cast van ‘Jeunes mères’ met die van een gemiddelde Hollywoodprent en je wordt onmiddellijk omvergeblazen door het zichtbare verschil in authenticiteit.

Voor liefhebbers van het werk van de gebroeders Dardenne, is ‘Jeunes mères’ verplichte kost. De dialogen klinken zoals we gewend zijn en het losse camerawerk geeft de kijker soms het idee van een documentaire. Het is een maatschappelijk geëngageerde film zoals het regieduo al vaker heeft afgeleverd, maar dan met een grotere cast, en ditmaal een zachtere binnenkant. Behoort de film tot hun beste werk? Nee, daarvoor heeft ‘Jeunes mères’ niet de emotionele stimulans van hun vroege werk. Maar de film is wel knap gemaakt en een welkome toevoeging aan hun oeuvre. Je begrijpt weer onmiddellijk waarom ze op Cannes zo dol op ze zijn.

Len Karstens

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 14 augustus 2025