Jim Queen (2026)

Recensie Jim Queen CinemagazineRegie: Nicolas Athane, Marco Nguyen | 85 minuten | avontuur, animatie, komedie, drama, science fiction | Originele stemmencast: Alex Ramirès, Jérémy Gillet, Philippe Katerine, Shirley Souagnon, François Sagat, Harald Marlot, Elisabeth Wiener, Alexandre Brik, Brice Chevillard, Fabrice Petithuguenin

Wat als er een virus genaamd heterosis de wereld ingeslingerd wordt waardoor alle homoseksuele mensen gaandeweg veranderen in hetero’s pur sang? Het is op papier alleszins geschift, maar de Franse animatiefilm ‘Jim Queen’ gebruikt het als uitgangspunt voor een knotsgekke film waarin idiote, vrijpostige momenten eerder regel zijn dan uitzondering.

Boegbeeld van de queer community in deze film is Jim Perfect. Hij is een influencer met meer dan 20 miljoen volgers en slijt zijn dagen in de gym en in een club genaamd PowerBoyz. Hij heeft geen sixpack; zijn buik telt achttien blokjes. Jim is de meest gewilde man van Parijs en heeft de wereld aan zijn voeten. Totdat een van zijn blokjes verdwijnt en hij geleidelijk aan steeds meer trekjes van een hetero man vertoont. Al gauw blijkt dat hij lijdt aan heterosis, waarna zijn wereld compleet instort.

Op de achtergrond zien we hoe Jims grootste fan Lucien zijn homoseksualiteit verborgen houdt voor zijn moeder, die minister-president van Frankrijk is. Dat Lucien het boek ‘Misery’ van Stephen King leest, blijkt een voorbode voor al wat komen gaat. Stiekem gaat hij naar de club, waar hij ziet dat Jim eruit gebonjourd wordt vanwege zijn heterosis. Lucien blijft zijn laatste trouwe volger en blijkt voor Jim interessant om van het virus af te komen. Wat volgt is een doldwaas avontuur door de diepste krochten van de Parijse queer-gemeenschap.

‘Jim Queen’ gaat in de basis over schoonheidsidealen en hoe mensen naar elkaar kijken. Het gaat over de wereld van influencers die enkel bezig zijn met hun uiterlijk en manieren om leuk gevonden te worden. Alfamannen zwaaien de scepter in een chaotische wereld waarin Lucien het rustpunt is. Want in het avontuur dat hij met Jim beleeft, leren ze ontzettend veel van elkaar. Lucien leert dat hij zijn seksualiteit moet erkennen en moet genieten van zijn vrijheid, terwijl Jim zich de betekenis van het begrip ‘empathie’ eigen maakt.

Die humane laag gaat echter schuil onder een flinke lading bizarre gebeurtenissen. Eigenlijk worden alle open deuren rondom queer mensen ingetrapt, maar wel op een hilarische manier. Seksspeeltjes, gaydars, chemseks, sadomasochisme, karaoke, OnlyFans en Grindr vliegen je allemaal om de oren. Daarbij komt dat de bijwerkingen van heterosis erg geestig worden aangevlogen. Zo doen alle mannen spontaan aan manspreading – wijdbeens zitten in het openbaar vervoer, waardoor de ruimte voor anderen inkrimpt – en willen ze allemaal voetbal kijken én sterker nog: ze weten exact wat buitenspel is. Hoewel de humor verschrikkelijk flauw is, werkt het uiterst doeltreffend.

De Gaystapo – u leest het goed – is het toppunt van al deze absurditeit. Het is een geheime dienst die aan heterosis lijdende mensen opzoekt om ze in de zogenaamde conversatiesarcofaag te stoppen: een kist vol dildo’s en andersoortige instrumenten waardoor men op gruwelijke wijze gedwongen wordt weer homoseksueel te worden. Nogmaals toont het hoe extreem over de top het is en hoe grofgebektheid in alles omarmd wordt.

Subtiliteit is ver te zoeken en ondanks de vrij simplistische hoofdplot, maakt dit kleurrijke avontuur veel indruk. Waar animatiefilms van de jaren 2020 als ‘Nimona’ en ‘Lesbian Space Princess’ diversiteit al een gezicht gaven, daar is ‘Jim Queen’ de totale belichaming van een subgenre dat de komende jaren hopelijk flink uitbreidt in haar canon. Dit is dé queer film van 2026.

Sjoerd Crins

Waardering: 4

Speciale vertoning: Club Imagine 2026, 26 t/m 28 juni (LAB111)
Bioscooprelease: 13 augustus 2026