Johnny English Strikes Again (2018)

Recensie Johnny English Strikes Again CinemagazineRegie: David Kerr | 89 minuten | actie, avontuur | Acteurs: Rowan Atkinson, Olga Kurylenko, Emma Thompson, Jake Lacy, Charles Dance, Ben Miller, Miranda Hennessy, Adam James, Pippa Bennett-Warner, Irena Tyshyna, Adam Greaves-Neal, James Eeles, David Mumeni, Pino Maiello, Peter Singh, Tuncay Gunes

Op familiefeestjes is het een fenomeen waar je liever niet bij wilt staan: de dronken oom. Terwijl de alcoholdampen je tegemoet komen, moet je in nuchtere staat vreselijk flauwe mopjes met een baard aanhoren. Ontsnappen is onmogelijk, omdat je vastgeklemd wordt door een arm om je schouder. Hoe houd je deze ellende vol en hoe lang kan iemand lachen om zijn eigen belegen grappen? ‘Johnny English Strikes Again’ is de cinematografische variant van die vervelende familieman. Eén voordeel: hier kun je aan ontsnappen…

In ‘Johnny English Strikes Again’ draaft het titelpersonage voor de derde keer op in een povere parodie op oude spionagefilms. Uiteraard dienen de James Bond films – voornamelijk de oudere versies met Roger Moore – als voornaamste inspiratiebron. Om nog een beetje hip te zijn, drijft dit deel de spot met het digitale tijdperk waarin iedereen met elkaar verbonden is. Juist door niet online te zijn en op analoge technologie te steunen, slaagt beroepsstuntel Johnny English erin om buiten de handen van zijn vijanden te blijven.

Het punt van deze serie is dat in het eerste deel alles al verteld was. De ronduit zelfingenomen titelpersoon pretendeert een slimme spion en womanizer te zijn, terwijl hij in werkelijkheid een incompetente stuntel is die dankzij een hoop geluk in zijn missies slaagt. Dit tweede vervolg is een herhaling van zetten en mosterd na de maaltijd. De grappen zijn op en zelfs een komisch genie als Rowan Atkinson slaagt er niet in om meer dan een enkele keer een glimlach op te wekken. De mopjes zijn enorm belegen en voorspelbaar. Op een paar geslaagde grappen na (een VR-scène en een fragment dat zich in een disco afspeelt), valt er weinig te beleven in deze film.

Atkinsons kracht is zijn onnavolgbare mimiek en lichaamstaal, maar hij krijgt weinig te doen. Tel daar het feit bij op dat English een nogal vervelend en narcistisch personage is en je snapt dat deze antiheld op weinig sympathie kan rekenen. De bijrolspelers – op Emma Thompson na – zijn ook niet om over naar huis te schrijven. Wat rest is een overbodige komedie die uitblinkt in voorspelbaarheid. ‘Johnny English Strikes Again’ is je zuurverdiende centen niet waard.

Frank v.d. Ven

Waardering: 1.5

Bioscooprelease: 20 september 2018