Jungle Rudy (2006)

Regie: Rob Smits | 90 minuten | documentaire | Met: Rudy Truffino (Jungle Rudy), Gabriela Truffino de Jimenez, Eliane Truffino Koppenwalner, Sabina Truffino Koppenwalner, Juan Gabriel Truffino de Jimenez, Edith Vavken

Filmmaker Rob Smits raakte in 2001 gefascineerd door verhalen die hij hoorde over Jungle Rudy, zoon van een Haagse bankier en opgegroeid in luxe, die nog voor zijn twintigste het avontuur opzocht in Zuid Amerika. Rudy Truffino wilde alles achter zich laten en voor een groot deel van zijn leven lijkt het er op dat het hem zou lukken. Hij trekt er in zijn eentje op uit en komt op plaatsen waar nog geen ander mens voet heeft gezet. Als hij van de hongersdood gered wordt door een kleine indianenstam, vlakbij de hoogste waterval van de wereld, Angel Falls, verandert zijn leven. Hij besluit zich te vestigen als gids en sticht vlakbij de waterval een kamp, Ucaima, waar de rijksten der aarde vakantie kunnen vieren. Hij krijgt bezoek van onder andere Prins Charles, prins Bernard, regisseur Werner Herzog, astronaut Neil Armstrong en Keizerin Farah Dibah. Ook ontmoet hij een Oostenrijkse toeriste, Gerti. De twee worden verliefd en trouwen. Een typische opmerking die Rudy maakt in een brief naar zijn vader is “Ze is niet mooi. Ik denk het niet tenminste.”

Door in de voetsporen van Jungle Rudy te treden wilde Rob Smits er achter komen wat de man dreef en wat voor invloed hij heeft gehad op de mensen in zijn omgeving. De tweede dochter van Rudy, Gaby, die nog steeds het vakantiekamp runt, heeft alle medewerking aan de regisseur verleend. We horen bandopnames, er worden – soms zeer persoonlijke – brieven voorgelezen (onder andere door Fedja van Huêt) en we zien originele filmpjes met Rudy en zijn gezin in de hoofdrol. Het is duidelijk dat Rudy zijn leven wilde vereeuwigen. Zijn dagboekachtige bandopnamen zijn boeiend om te horen, soms ook onbedoeld komisch, omdat hij over triviale punten lang door kon gaan. Smits heeft er voor gekozen deze geluidsopnamen te vergezellen van rustige beelden, die de aandacht van de kijker niet afleiden. En dus is het helemaal niet vreemd om een tijdje te kijken naar een close-up van een ei dat gebakken wordt.

De beelden van het prachtige Venezuela zijn adembenemend. Met helicopterview-shots probeert Smits de kijker te overrompelen met de schoonheid van de tafelbergen en dat lukt. Het leven van Rudy is bijzonder intrigerend. De man wekt een gevoel van bewondering op, afgunst misschien, maar ook aversie en medelijden. Hij was egocentrisch en in zichzelf gekeerd en vooral zijn houding in de periode waarin hij en Gerti uit elkaar gaan, levert hem geen bonuspunten op bij de kijker. De scène waarin de vriendin van Gerti, Edith Vavken, vertelt over zijn reactie op het overlijden van Gerti, is echter weer zeer emotioneel en daarna blijft het gevoel van medelijden over. Al met al is de documentaire ‘Jungle Rudy’ een geslaagd familieportret geworden, dat een fascinerend beeld geeft van het leven in een klein paradijsje op aarde, dat helaas ook in een hel kan veranderen. Een aanrader.

Monica Meijer