Juniper (2021)
Regie: Matthew J. Saville | 95 minuten | drama | Acteurs: Charlotte Rampling, George Ferrier, Marton Csokas, Edith Poor, Cameron Carter-Chan, Carlos Muller, Tane Rolfe, Alexander Sharman
Het zit de in Nieuw-Zeeland woonachtige tiener Sam (George Ferrier) niet mee. Zijn moeder is overleden, zijn vader Robert (Marton Csokas) heeft hem naar een kostschool gestuurd en hij is depressief. En dan komt ook nog zijn oma Ruth (Charlotte Rampling) bij hem en zijn vader in huis bivakkeren. Door een val kan ze haar been niet meer gebruiken en is ze afhankelijk geworden van zorg. Die krijgt ze van haar privéverpleegster Sarah (Edith Poor), maar als Robert onverwacht naar Engeland vertrekt, moet ook Sam zijn handen uit de mouwen steken.
De zorgtaak valt Sam zwaar, want Ruth is redelijk verknipt door haar ervaringen als oorlogsfotografe. Zo drinkt ze gin alsof het water is, gooit ze glazen naar haar kleinzoon en zegt ze tegen een dominee, die langskomt om absolutie te geven, dat hij moet ‘opflikkeren’. Daarnaast is Sam gepreoccupeerd met een plan om zichzelf van het leven te beroven. Op de dag dat hij zijn plan ten uitvoer wil brengen, ontdekken Ruth en Sam echter dat ze afhankelijk van elkaar zijn en groeien ze steeds meer naar elkaar toe.
Een complexe oma die als oorlogsfotografe heeft gewerkt. Een origineel en pakkend gegeven, op basis waarvan je kunt besluiten het door Matthew J. Saville gemaakte drama ‘Juniper’ (2021) te kijken. Waarschuwing: laat dat niet de doorslaggevende factor zijn. Er worden een paar kiekjes van oorlogstaferelen getoond, het wordt een keer benoemd en je ziet even dat oma het geweer nog kan hanteren. Veel meer wordt er niet mee gedaan.
Jammer, want verder is er weinig spanning. Het grootste knelpunt is het proces waarmee oma en kleinzoon naar elkaar toe groeien. Dat voltrekt zich al in het begin, in een enkele sequentie, en lijkt dan min of meer voltooid. Na zo’n half uur is het alweer best gemoedelijk tussen de twee en keuvelen ze op het balkon wat over de zonsopkomst. Een sterke plotwending had de boel goed kunnen opschudden, maar die komt niet en de emotionele band wordt er alleen maar gezelliger op – en sentimenteler.
Zelfs de doorgewinterde Rampling kan de film niet interessant maken. Op haar ‘ik-ben-een-ouwe-taaie-maar-bedoel-het-goed’-blik raak je op den duur uitgekeken. Ferrier is overtuigend als nonchalante tiener zonder mantelzorg-animo, maar zijn depressieve neigingen moet je voor zoete koek slikken. Als ik mijn depri personage maar een strop laat fabriceren en een afscheidsbrief laat schrijven, moet Saville gedacht hebben, dan gelooft het publiek het wel.
Een suïcidale kleinzoon en een geharde oma, die ooit oorlogsfotografe was. Deze combinatie had van ‘Juniper’ een prachtig drama kunnen maken. Maar het oorlogsverleden wordt niet uitgewerkt en de moeizame dynamiek tussen de twee is wel heel snel hersteld. De eentonige vertolking van oma Ruth en de clichématige verbeelding van een depressie maken het er niet veel beter op.
Ester Šorm
Waardering: 2
Bioscooprelease: 20 juli 2023
VOD-release: 18 oktober 2023 (Pathé Thuis)
