Kimi (2022)

Recensie Kimi CinemagazineRegie: Steven Soderbergh | 89 minuten | misdaad, drama | Acteurs: Zoë Kravitz, Byron Bowers, Jaime Camil, Erika Christensen, Derek DelGaudio, Robin Givens, Charles Halford, Devin Ratray, Jacob Vargas, Rita Wilson, India de Beaufort, Sarai Koo, Koya Harada, George Evans, Sheila Evans, Sebastian Evans, Henrich Evans, Betsy Brantley, Alyana Gomez, Brian Flores, Lakin Valdez, Patrika Darbo, Cheyenne Nguyen, Andrew Daymer, Alex Dobrenko

Alexa, Siri, Google Assistant, wie kent ze niet? Sprekende apparaten die een antwoord denken te hebben op zo ongeveer alle vragen die een mens kan stellen. In de Amerikaanse tech-thriller ‘Kimi’ duikt een nieuwe variant van dit type op. Het vernieuwende aan dit systeem (Kimi) is dat het zijn input niet alleen verkrijgt op basis van algoritmen, maar dat er echte mensen aan te pas komen. Mensen zoals Angela Childs, een jonge vrouw die opgenomen streams van Kimi beluistert en daar een menselijke duiding aan geeft.

Deze Angela is een nerd uit het boekje: in zichzelf gekeerd, in staat urenlang hetzelfde werk te doen, superslim. Maar ze is ook getraumatiseerd, de reden dat ze als kluizenaar in haar appartement leeft. Bovendien heeft ze meerdere neuroses en fobieën, waarvan straatvrees haar het meest belemmert. Het stelt deze mensenschuwe nerd voor een dilemma wanneer zij op een van de streams iets hoort wat lijkt op een misdrijf. Wat nu? Ermee naar buiten treden of toch verborgen blijven?

Dit aardige verhaal en het gegeven dat Steven Soderbergh deze film regisseerde schept flinke verwachtingen. Die worden niet waargemaakt. Zo zijn de fotografie en het design dermate flets en ongeïnspireerd, dat je je niet kunt voorstellen dat dit van dezelfde maker is als die van ‘The Knick’ en ‘Behind the Candelabra’. De cast houdt evenmin over, waarbij vooral Rita Wilson en Bradley Hasling opvallend vlak acteren.

Groter probleem is het gebrek aan spanning. Het eerste uur van ‘Kimi’ lijkt op een typische ‘covid-film’, met als meest opvallend kenmerk dat er alleen maar digitale interactie is tussen de personages. Een belangrijk aspect van thrillers is de aanwezigheid of dreiging van fysiek gevaar. Omdat die dreiging het eerste uur niet aanwezig is en potentieel slachtoffer Angela niet bijster sympathiek overkomt, is alle spanning verdwenen op het moment dat het een beetje thrillerig dreigt te worden. Jammer, want er zitten best wat aardige vondsten in ‘Kimi’ en er is soms zelfs een beetje ruimte voor humor. Het is alleen niet genoeg.

Maar klopt dit oordeel wel? Voor alle zekerheid heeft deze recensent een hogere macht geraadpleegd om zijn menselijke analyse te verifiëren. Zijn vraag aan Siri (is Kimi een goede film?) leverde een lijst op met recensies van ‘The Unbreakable Kimmy Schmidt’. Ze zijn er dus nog niet, de Siri’s en Alexa’s van deze wereld.

Henny Wouters

Waardering: 2.5