Kiss of Life (2003)

Regie: Emily Young | 86 minuten | drama | Acteurs: Ingeborga Dapkunaite, Peter Mullan, David Warner, Millie Findlay, James E. Martin, Gemma Jones, Rosie Wiggins

In ‘Kiss of Life’ staan de liefde en het gezin centraal. Regisseur en schrijfster van het verhaal, Emily Young, heeft zelf op negentienjarige leeftijd haar moeder verloren. Sindsdien is de rol van de nabestaanden na iemands dood haar meer en meer bezig gaan houden. Hoe gaan mensen om met onuitgesproken irritaties of verwijten? Uit de film wordt deze issue duidelijk al bij de opening van de eerste scène. We zien een nogal hectisch ontbijttafereel van een moeder, haar twee kinderen en haar vader. Het lijkt er niet op dat de onderlinge relaties gebaseerd zijn op vertrouwen en het goed naar elkaar kunnen luisteren. Iedereen praat langs elkaar heen en is zich aan het opmaken voor een nieuwe alledaagse dag. Later zal pas blijken dat zo’n alledaagse dag een heel belangrijk moment wordt, omdat het de laatste dag van iemands leven is geweest.

In het verhaal zijn twee wendingen te vinden. De eerste vindt plaats als John plots vastberaden is om terug naar zijn gezin te keren. Hij krijgt een lift van een merkwaardige Oost-Europeaan die absurd hard rijdt over de zanderige wegen van het landschap. Als deze chauffeur een ongeluk veroorzaakt met een vrouw, wordt op hetzelfde moment Helen in Londen aangereden met dodelijke afloop. In beide gevallen rijdt de auto zonder te stoppen door.
Deze parallel tussen de terugreis van John en Helens situatie in Londen is knap neergezet. Hierdoor wordt een continue verbinding gelegd tussen het aardse en het leven na de dood. Zowel Helen als John hebben flashbacks naar vroeger, waardoor alles in elkaar overloopt. ‘Kiss of Life’ beweegt zich dan ook erg vloeiend tussen realiteit en verbeelding, tussen leven dood. Ieder personage in de film verwerkt op een eigen manier de pijn en het verdriet. Terwijl het verhaal zelf nog niet eens zo origineel is, maakt deze visie het zeer interessant om naar te kijken.

Naast een indrukwekkend scenario en een goede cast zijn de beelden van het Oost-Europese landschap de moeite waard om naar te kijken. Voornamelijk is gefilmd in Kroatië, wat heeft gezorgd voor een extra ambiance in de film. Prachtige landschappen van open vlaktes, hoge bergen en groene bossen dienen zich aan op Johns weg naar huis. Ook indrukwekkend is als hij op een gegeven moment door een zo goed als verlaten stadje loopt dat volledig is verwoest is door de oorlog in voormalig Joegoslavië. Hij vindt in een vervallen appartement een vrouw met haar kinderen in doodsangst en denkt terug aan vroeger. Young zegt hierover in een interview met Matt Arnoldi: “We hebben dat appartementenblok niet ‘aangekleed’ als decor, het ziet er in het echt net zo uit als in de film.” Het doel van dit decor is dan ook om te laten zien dat het normale leven langzaam weer op gang komt, maar dat het zeker niet gemakkelijk is.

Deze film is het speelfilmdebuut voor schrijfster / regisseur Emily Young. Ze won de Carl Foreman Award voor de meest veelbelovende nieuwkomer tijdens de BAFTA Awards (de Britse Oscars). ‘Kiss of Life’ benadert de dood van een familielid vanuit een geheel ander perspectief en is daardoor verrassend, indrukwekkend en meeslepend.

Josine van Gils