L’engloutie (2025)

Recensie L'engloutie CinemagazineRegie: Louise Hémon | 98 minuten | drama | Acteurs: Galatéa Bellugi, Matthieu Lucci, Samuel Kircher, Oscar Pons, Sharif Andoura, Amid Bouselahane, Marisa Ronchail, Annie Souche, André Borel, Léna Camillieri Dorléans, Solal Griveau Martin, Lula Guaydan, Greta Saggiorato, Tom Pezier, Amélie Griveau, Domitille Bruneton, Marie Trouvé, Léa Caro

Veel coming of age-drama’s volgen jonge mensen die hun dorp verlaten en in de stad de vrijheid van hun identiteit tegenkomen. Met ‘L’engloutie’ brengt Louise Hémon een verfrissende – zelfs ijzige – omkering van dit narratief. ‘The Girl in the Snow’ brengt de jonge stedelinge Aimee en haar emancipatie-idealen naar een nietige nederzetting in de Occitaanse Alpen. Daar gaat ze in de laatste winter van de 19e eeuw de kinderen onderwijzen. Al snel merkt ze dat ze zich te schooljufferig tussen koeien en jagers beweegt en de berg met zijn orgastisch lawine-geweld haar rationaliteit verzwelgt. Moedig probeert ze stand te houden tegen de oerkrachten van haar ontluisterende seksualiteit, terwijl ze beseft dat het haar laatste witte winter zal worden. Haar onschuld wordt op de proef gesteld door een onvoorzien vrijheidsgevoel. Aanvankelijk klampt ze zich nog vast aan haar regels (zowel haar principes als haar lerareninstrument), maar de wende van de nieuwe eeuw is manifesteert zich plots heel fysiek.

Hémon heeft literatuur gestudeerd en giet het verhaal in een novelle volgens het schoolvoorbeeld. Alsof het verhaal in het fin de siècle geschreven zou zijn. De natuursymboliek is duidelijk en hoewel niet bijzonder origineel (grotten zijn baarmoeders, sneeuw is onschuld, bergen brengen het irrationele voort…) uiterst trefzeker. ‘L’engloutie’ is het soort film dat leerkrachten in de les Frans willen tonen. En niet alleen omdat er op Descartes gemasturbeerd wordt…

De natuurelementen van het decor versterken niet alleen de gevoelswereld; de innerlijke onrust van Aimée openbaart zich via de beelden en geluiden van het mythisch berglandschap. Dat de kijker Aimées binnenwereld zo leert kennen is een thematisch interessante keuze, daar die zo ook het bijgelovig perspectief van de bijgelovige bergbewoners verkent. Aimée lijkt wel invloed uit te oefenen op haar natuur, hoewel het elke rationele mens natuurlijk weet dat het om toevalligheden gaat. Toch?

De ouderwets novelle-vorm werkt wonderwel voor een film die toch alleen vandaag gemaakt kan worden. Niet alleen omwille van de nodige lichtgevoeligheid en draagbaarheid (de film werd op bijna 2000 meter hoogte gedraaid!) van deze generatie digitale camera’s. Hémon kon haar ervaring in documentaire goed gebruiken om het leven het beeld binnen te laten. ‘L’engloutie’ toont hoe mythevorming en irrationaliteit vormkrijgt in een geïsoleerde leefomgeving, hoe hardnekkige archetypes over vrouwen (de ‘gevaarlijke vrouw’) blijven beïnvloeden, hoe snel toevalligheden oorzakelijk verklaard worden, hoe het klimaat z’n uitwerking kent in de meest persoonlijke sensaties en vooral: hoe sterk het verlichte denken eigenlijk maar staat.

Arthur Vandermoere

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 16 april 2026