L’inconnue (2026)
Regie: Arthur Harari | 141 minuten | drama, fantasie, science fiction, thriller | Acteurs: Léa Seydoux, Niels Schneider, Valérie Dréville, Lilith Grasmug, Radu Jude, Shanti Masud, Jonathan Turnbull, Victoire Du Bois, Guillermo Moncayo, Anne Rotger, Gilles Esposito, Naama Preis, Franco Lolli, Yann Frisch, Julie Sokolowski, Alexandre Pallu, Christine Vézinet, Jean-François Debord
Als ‘L’inconnue’ is afgelopen en de aftiteling over het scherm rolt, blijft de kijker stil en met stomme verbazing achter. Dit is niet echt een film voor een gezellige, ontspannen zaterdagavond op de bank met een zak chips. Daarvoor gebeurt er teveel en is de film te vervreemdend. Tegelijkertijd stel je je de vraag: Wat is er eigenlijk gebeurd? De kijker wordt meegenomen in een fantastisch verhaal dat op sommige momenten soms moeilijk te volgen is en op andere momenten ontroert. ‘L’inconnue’ snijdt banale thema’s aan als: “wie ben ik eigenlijk?” en “wie ben jij?”, “wat hebben we gemeen?” en “wat zou er gebeuren als ik mezelf zou verliezen?” Een must-see film voor de thrill seeker, maar … geen garantie dat je het een goede film vindt. De film kan van veel kanten worden bezien, is hyper-gelaagd en als gevolg daarvan ook multi-interpretabel. Dit is zo ongeveer de definitie van ‘kunst’.
De film is losjes gebaseerd op een graphic novel (“De Zaak Zimmerman”) van de broers Arthur Harari en zijn jongere broer Lucas Harari. Lucas schreef vervolgens het scenario en Arthur heeft de regie op zich genomen. Om de familieproductie compleet te maken vermelden we hier ook maar dat een oudere broer, Tom, de cinematograaf is van de film.
Arthur Harari kennen we ook van de Oscar-winnende film ‘Anatomy of a Fall’, daar was hij co-scenarist samen met zijn partner Justine Triet. De spanning en het mysterie in dat verhaal komen in ruime mate terug in ‘L’inconnue’, zij het dat die laatste film spanning en mysterie in het kwadraat heeft en nog veel meer.
Portretfotograaf David Zimmerman (krachtig gespeeld door Niels Schneider) is een bijzonder mens. Hij komt zelden buiten en zijn levenswerk is eigenlijk het maken van foto’s van locaties die al eerder door zijn vader zijn gefotografeerd. Enkele vrienden nemen hem mee naar een wild feest. Hij wordt daar betoverd, gefascineerd door een vrouw die hij al eerder heeft gefotografeerd. In de aanwezige menigte ziet hij nog maar één gezicht, het hare. Zij maken tijdens het feest contact met elkaar en hebben seks. Als hij ’s ochtends wakker wordt, ontdekt hij dat hij gevangen zit in het lichaam van die vrouw, Eva (prachtig neergezet door Léa Seydoux). Eva, gevangen in het lichaam van David, heeft later seks met een andere vrouw, Malia (Lilith Grasmug), die op haar beurt het lichaam van David in bezit heeft genomen.
Ogenschijnlijk gemotiveerd door de wens om elk weer zijn/haar eigen lichaam terug te krijgen gaan David/Eva en Malia/David op internet op zoek naar meer gevallen van een body swap zoals ze dat zelf meemaken. Zijn ze gedoemd om de rest van hun leven in een ander lichaam door te brengen?
Als je dit ingewikkeld vindt klinken, dan klopt dat. Het is tamelijk gecompliceerd en die complexiteit wordt ook nog eens vergroot doordat Arthur Harari ook nog eens speelt met de tijd. Het is niet altijd duidelijk of we nu te maken hebben met een actuele situatie in het heden of in het verleden.
Desalniettemin nemen Seydoux en Schneider hun rollen zeer serieus en de emoties die zij voelen komen authentiek over. De scène waarin Eva haar borsten en andere geslachtskenmerken bekijkt, alsof ze ze voor de eerste keer ziet, is dan ook fascinerend en erg goed geacteerd. Op die manier word je ook als kijker meegesleurd en ook al is het niet zeker dat je de complexiteit doorgrondt, de emoties zijn klip en klaar en gepast bij de momenten waarin ze voorkomen. Het is ook niet niks: je verdwijnt van de wereld terwijl je er nog steeds aanwezig bent, in een ander lichaam. Een hallucinerende ervaring dus. Dat is de belangrijkste reden dat de kijker aan het einde met open mond en misschien ook wel met vochtige ogen zit te kijken. Ondanks de speelduur van tweeëneenhalf uur blijft de kijker telkens nieuwsgierig naar de volgende ontwikkeling.
‘L’inconnue’ was genomineerd voor een Gouden Palm op het filmfestival van Cannes in 2026 en Arthur Harari heeft de aanmoedingsprijs Jean Vigo (Frankrijk) ontvangen voor de regie van de film. Een bijzondere film die je misschien wel meerdere keren moet gaan zien.
Ton IJlstra
Waardering: 4
Speciale vertoning: Leiden International Film Festival 2026
Bioscooprelease: 15 oktober 2026
