La blonde aux seins nus (2010)

Regie: Manuel Pradal | 101 minuten | drama | Acteurs: Nicolas Duvauchelle, Vahina Giocante, Tomasz Kowalski, Steve Le Roi

Regisseur Manuel Pradal neemt ons in de film ‘La Blonde aux seins nus’ (De blonde dame met de blote borsten) mee langs schilderachtige beelden van Parijs, de Seine en vele andere fraaie plaatjes. De film vertelt het verhaal van drie jonge mensen die een redelijk tumultueus bestaan leiden. De twee broers Julien (Nicolas Devauchelle) en Louis (Steve le Roi), de een 25 en de ander 14 jaar, wonen en werken op een aak die eigendom van hun vader is. Zij leven in de marge en zitten op zwart zaad. Hun vader ligt op sterven in het ziekenhuis, hij heeft hen nooit erkend. Het is volstrekt onduidelijk wat er met hen en de boot gaat gebeuren als hun vader binnenkort zal overlijden. Noodgedwongen zijn zij niet vies van allerlei kleine criminele handeltjes.

Door hun grote geldnood neemt Julien een opdracht aan van een louche kunsthandelaar. Hij moet uit een museum een schilderij stelen. Julien heeft geen enkel idee van de waarde van het stuk. De jonge Louis is een lefgozertje dat er in slaagt in een onbewaakt ogenblik het stuk uit de lijst te snijden. Hij wordt daarna achtervolgd door Rosalie (Vahina Giocante), een jonge vrouwelijke suppoost van het Musée d’Orsay. Als deze hen achtervolgt naar de boot, besluiten zij haar op te sluiten en haar te kidnappen.

Dan blijkt dat het gestolen schilderij ‘La Blonde aux seins nus’ (van Manet) wereldbekend is en van grote waarde. De gekidnapte Rosalie is als verdwenen museummedewerkster in eerste instantie voor de buitenwereld de grote verdachte. De politie zet een grote zoektocht in. Rosalie ontpopt als een onverschrokken avonturierster met heel eigen opvattingen en eigen plannetjes. Bewust van de waarde van het schilderij ziet zij dit als een buitenkans om haar leven een radicale ommekeer te geven. Zij voegt zich in de nieuwe situatie op de boot en trekt langzamerhand subtiel de regie naar zich toe. Julien wil deze lastige getuige laten verdwijnen, zij weet immers wie de echte daders zijn.

Het leven op de aak lijkt zijn gangetje te gaan, maar de politie begint hen op de hielen te komen en ook de opdrachtgever van de kunstroof zit met een aantal zware jongens achter hen aan. In de nieuwe situatie voelen de twee broers en de avonturierster zich steeds meer tot elkaar aangetrokken, wat tot onderlinge spanningen aanleiding is. De broers worden elkaars ongelijkwaardige concurrenten. Rosalie speelt een spel met hen, een uitbarsting is onvermijdelijk. Daarnaast laten politie en achtervolgende criminelen zich niet onbetuigd. Zal de gedroomde toekomst mogelijk worden of loopt het allemaal heel anders dan een ieder had gedacht?

Scènes spelen zich veelal af aan boord van de aak, die met zijn beperkte ruimte een overtuigende locatiekeuze blijkt, mede door de sterke cameravoering. Regisseur Pradal heeft deze menage à trois tussen deze drie jonge mensen treffend verbeeld. De karakters van de drie hoofdrolspelers zijn goed uitgediept, de diverse bijrollen komen nauwelijks tot een overtuigende invulling van hun personages.

De film is zowel grappig als poëtisch met sfeervolle beelden, waarbij Parijs fraaie wordt getoond vanaf het water. Het spel van de drie hoofdrolspelers en vooral dat van de jonge Steve le Roi is overtuigend. De toenemende broeierige onderhuidse spanning, mede door de jaloezie van het jongere broertje, wordt langzaam opgevoerd. Het klein gehouden verhaal verloopt soepel en graaft niet al te diep waardoor de ontwikkelingen enigszins voorspelbaar zijn. ‘La Blonde aux seins nus’ is een aangename zomerfilm met een luchtige en poëtische zijde, die velen weer zal doen verlangen naar Parijse sferen.

Rob Veerman