La grande arche – L’inconnu de la Grande Arche (2025)
Regie: Stéphane Demoustier | 104 minuten | biografie, drama, geschiedenis | Acteurs: Claes Bang, Sidse Babett Knudsen, Xavier Dolan, Swann Arlaud, Michel Fau, Micha Lescot, Jean des Fôrets, Ilaria Cabras, Alessandro Bressanello, Cédric Appietto, Villbjørk Malling Agger, François Raison, Olivier Marguerit, Patrick Sobelman
Heb je het over Parijs, dan ontkom je niet aan de clichés. De fotogenieke straatjes, de cafés, de sfeervolle parken en de overvloed aan hoogwaardige musea. Maar ook de vele historische gebouwen en monumenten. De Sacré-Coeur, Notre-Dame, Arc de Triomphe, Eiffeltoren en het Panthéon. En natuurlijk La Grande Arche (uit 1989), een enorm gevaarte gelegen in de hypermoderne wijk La Défense.
Over de bouw en de bouwer van dat monument gaat het Franse drama ‘La grande arche’. De architect die met zijn ontwerp de opdracht voor de bouw won, bleek de onbekende Deen Otto von Spreckelsen. In ‘La grande arche’ volgen we Von Spreckelsen vanaf het moment dat hij de prijsvraag wint tot het moment dat de bouw in volle gang is. Daarbij maken we kennis met Von Spreckelsens echtgenote en een handjevol Fransen dat iets te maken heeft met het project. Van toenmalig president Mitterand tot diens invloedrijke adviseur Jean-Louis Subilon.
Bij een dergelijk waargebeurd onderwerp kan een filmer om verschillende redenen kiezen voor drama in plaats van documentaire. Een drama kan zich meer richten op de mens achter de professional en beter de interpersoonlijke trubbels verbeelden. Ook kan het zijn dat er bij de belangrijkste historische momenten geen fotograaf of filmer aanwezig was; een gemis dat je met een drama kunt verhelpen.
Helaas is er bij ‘La grande arche’ geen sprake van karakteruitdieping of spectaculaire gebeurtenissen. Von Spreckelsen leren we vooral kennen als een even naïeve als stronteigenwijze architect, een man met ijzeren principes bij wie het nooit doordringt dat je zo’n bouwproject niet alleen kunt doen en die ook niet weet hoe je moet omgaan met bureaucratie. Maar ook tot de even chagrijnige echtgenote dringen we niet heel diep door. Van heftige gebeurtenissen moeten we het hier ook al niet hebben, waardoor de keuze voor drama nog onbegrijpelijker wordt.
Deze Deens-Franse coproductie is nog wel de moeite waard voor filmliefhebbers die iets met architectuur hebben. Kijkers die geloven in het cliché van de kunstenaar als martelaar voor de kunsten, een martelaar die ondanks alle tegenwerking van mindere goden zijn eigen weg gaat, zullen ‘La grande arche’ ook wel waarderen. Wie daar niets mee heeft, ziet hier voornamelijk vergaderingen, discussies, bouwwerkzaamheden, nog meer discussies en een hoofdpersonage dat met de minuut irritanter en compromislozer wordt. Met als troost prima acteerwerk en prachtige visuals, zonder Parijse clichés. Dat dan weer wel.
Henny Wouters
Waardering: 2.5
Bioscooprelease: 29 januari 2026