La odisea – La odisea de los giles (2019)

Recensie La odisea CinemagazineRegie: Sebastián Borensztein | 116 minuten | avontuur, komedie, misdaad | Acteurs: Ricardo Darín, Luis Brandoni, Verónica Llinás, Daniel Aráoz, Germán Rodríguez, Alejandro Gigena, Guillermo Jacubowicz, Ramiro Vayo, Martha Piatigorsky, Carlos Jorge Piñeiro, Carlos Belloso, Rita Cortese, Marco Antonio Caponi, Luciano Cazaux, Javier Abril, Andrés Parra, Chino Darín, Federico Berón, Ruben Albarracín, Karina Hernández, Ailín Zaninovich, José María Marcos, Javier Grecco

De Argentijnse ex-voetballer Fermin Perlassi (Ricardo Darin) woont samen met zijn vrouw in het dorpje Alsina en probeert daar aan het begin van deze eeuw met het runnen van een tankstation het hoofd boven water te houden. De laatste jaren zijn veel mensen naar de grote stad, Buenos Aires, vertrokken. Wanneer het echtpaar de kans krijgt een oude leegstaande silo te kopen, zien ze daar mogelijkheden in voor het oprichten van een coöperatie. Dat betekent werkgelegenheid en inkomsten voor veel dorpsbewoners. Één probleem: de koopprijs ligt ver boven het budget van het echtpaar.

Maar Fermin geeft zijn droom niet zo snel op. Hij slaagt er in net iets meer dan de helft van de som bij elkaar te sprokkelen bij vrienden, kennissen en andere potentiële investeerders. Met trots legt hij meer dan 150.000 dollar in een kluis. Voor het restant wil hij een lening afsluiten, maar de plaatselijke bankier – die weet dat hij dit geld in een kluis heeft gestopt, adviseert hem dit bedrag op een rekening te storten. Op die manier weet hij zeker dat het hoofdkantoor in Buenos Aires hem de lening zal verstrekken.

Iedereen zal al aan zijn water voelen dat dit verkeerd afloopt. De bankier is niet te vertrouwen en de advocaat met wie deze bankier een deal sluit al helemaal niet. En dan slaat de crisis toe in Argentinië: alle banktegoeden worden bevroren en er mag niet meer dan een minimaal bedrag per dag van de rekeningen gehaald worden. Fermin is ten einde raad, maar gezamenlijk komen ze tot een plan om het van hen gestolen geld terug te krijgen.

‘La odisea’ (de originele titel luidt ‘La odisea de los giles’) is een soort Argentijnse ‘Ocean’s Eleven’ zonder de glitter en glamour maar met een snufje Robin Hood. Het is echter geen ordinaire heistfilm-knockoff, de historische gebeurtenissen van augustus 2001 en maatschappelijke situaties geven de film een extra betekenis. De gemêleerde groep bestaat uit enigszins vlakke personages, maar een enkeling heeft een wat beter uitgewerkt karakter. Daardoor lukt het niet zo heel goed om helemaal op te gaan in de film; je krijgt als kijker niet echt een band met de personen. Een dramatische gebeurtenis heeft bijvoorbeeld minder impact dan de makers waarschijnlijk bedoelden.

Hoewel het verhaal nergens verrast – de uitkomst laat zich raden – is ‘La odisea’ toch een prettige zit. De sfeertekening is goed en af en toe is er wat (zwarte) humor in verwerkt (met name in de scènes met de zoon van Fermin, gespeeld door Darins échte zoon Chino, en de sukkelige nietsnutten met een mobiele telefoon). Geen puntje-op-je-stoel-film, wel leuk tijdverdrijf.

Monica Meijer

Waardering: 3

Bioscooprelease: 9 juli 2020