La petite dernière (2025)

Recensie La petite dernière CinemagazineRegie: Hafsia Herzi | 106 minuten | drama | Acteurs: Nadia Melliti, Park Ji-min, Amina Ben Mohamed, Melissa Guers, Rita Benmannana, Razzak Ridha, Louis Memmi, Waniss Chaouki, Anouar Kardellas, Joven Etienne, Madi Dembele, Mahamadou Sacko, Ahmed Kheloufi, Pascal Chanez, Sophie Garagnon, Julia Muller, Némo Schiffman, Gabriel Donzelli

‘La petite dernière’ (‘The Little Sister’) is coming of age-drama met een relatief conventionele opzet, ondanks het schurende hoofdthema: het ontdekken van de seksuele geaardheid in een moslimfamilie. De zeventienjarige Frans-Algerijnse Fatima (Melliti) groeit op in een warm gezin, maar gaat vanwege haar lesbische voorkeuren min of meer in twee werelden leven.

Regisseur Hafsia Hersi, zelf hoofdrolspeler in ‘La graine et le mulet’ van Abdellatif Kechiche uit 2007, neemt ruim de tijd om beide werelden achtereenvolgens in context te zetten, waarna steeds meer ingevoegd wordt. Het geheel is eenvoudig te lezen – te eenvoudig zelfs. Er wordt adequaat geacteerd, de situatie is duidelijk: Fatima zal buitenshuis haar gerief moeten zoeken.

De film, gebaseerd op de gelijknamige roman van Fatima Daas uit 2020, is af en toe wat uitleggerig; de complicaties in het leven van de aantrekkelijke en sportieve Fatima liggen er wat dik op, zoals de gretigheid van andere vrouwen met dezelfde geaardheid. Fatima is op zoek naar zachte liefde, wat respectvol wordt gebracht, en gevonden met een meisje van Aziatische komaf (Park).

In de moskee in Parijs wordt gesproken onder mannen, over ouders die op de proef worden gesteld door hun kinderen en het feit dat Fatima is afgeweken van de geloofsleer, maar dat wordt omfloerst geuit; moeder is een schouder om op uit te huilen. ‘La petite dernière’ toont een cultureel conflict dat hoe dan ook moet worden beslecht, maar veel nieuws biedt de film niet.

Jan-Kees Verschuure

Waardering: 3

Bioscooprelease: 9 juli 2026