La princesse de Montpensier (2010)
Regie: Bertrand Tavernier | 139 minuten | actie, drama, geschiedenis, romantiek, oorlog | Acteurs: Mélanie Thierry, Lambert Wilson, Gaspard Ulliel, Grégoire Leprince-Ringuet, Raphaël Personnaz, Michel Vuillermoz, Philippe Magnan, Florence Thomassin, Christine Brücher, Evalina Meghnagi, Judith Chemla, César Domboy, Jean-Pol Dubois, Charles Petit, Joséphine de La Baume, Anatole de Bodinat, Samuel Theis, Eric Rulliat
Totaal verloren kijkt de tiener Marie, Markies van Mézières (Mélanie Thierry), in het rond wanneer ze onderdeel is van een ruil om de toekomst van de familie te bestendigen. Alsof paard met wagen over haar heen dendert, ziet ze haar vader inpraten op de evenknie van de aanstaande schoonzoon, Philippe, Prins van Montpensier (Grégoire Leprince-Ringuet). En wanneer Marie zich een fractie omdraait ziet ze hoe het pad van haar jeugdliefde, Henri, Hertog van Guise (Gaspard Ulliel), ruw wordt afgesneden. De deal is beklonken. Marie kent Phillipe nauwelijks. De zestiende eeuw is een heel andere tijd maar de situatie van de jonge vrouw gaat je meteen aan het hart. Op die manier, terwijl er een gewelddadige godsdienstoorlog tussen Franse katholieken en protestanten woedt, toont regisseur Bertrand Tavernier in ‘La princesse de Montpensier’ hoe verscheidene vormen van liefde verder kunnen reiken dan de dood.
De door de wol geverfde leermeester van Phillipe, François (Lambert Wilson), Graaf van Chabannes is een sleutelfiguur in ‘La princesse de Montpensier’. Al jaren vecht de graaf aan de zijde van de protestanten maar geeft de strijd op omdat hij het geweld waar hij ook zelf aan deelneemt niet langer kan rechtvaardigen. Hoewel Phillipe katholiek gezind is, neemt de voormalige leerling uit groot respect voor eerder bewezen diensten de Graaf van Chabennes weer op in zijn entourage. Phillipe geeft de graaf de opdracht om zijn bruid Marie wereldwijs te maken. Zij pakt dat met beide handen aan, zeker nu ze haar gebroken hart probeert te helen. Er ontstaat een diepe band tussen de twee. Wanneer Phillipe zijn vrouw aan het Franse hof presenteert ter bevordering van hun sociale status, walst het politieke gekonkel in Parijs hun levens binnen, waaronder jeugdliefde Henri. Zoals de zwaarbevochten vrede tussen de katholieken en protestanten fragiel blijft, laaien oude hartstochten weer op.
Het uitgangspunt voor de film was een kort verhaal met dezelfde naam die Madame de La Fayette anoniem heeft gepubliceerd in 1662. Ze beschreef hartstochtelijk en verterend het geworstel van de verliefde mens. Verder beschouwt regisseur Tavernier, een geschiedenisgek, het (Franse) verleden als een bedrieglijk slapende vulkaan. Zijn blik is daarom zeker niet stoffig, eerder spitsvondig modern. Zo heel sterk verschillen wij namelijk niet van de zestiende-eeuwers die proberen te overleven in het vagevuur tussen het katholicisme en protestantisme. Dus ondanks de grote tragiek in de film, put de kijker er kracht en troost uit.
In zijn geheel genomen is ‘La princesse de Montpensier’ een bezielde verhouding tussen drie overmoedige mannen en een opbloeiende vrouw. Evengoed staat deze verhouding voor de vitale energie tussen de ervaren regie, moedige acteurs, dynamische cameravoering en speelse mise-en-scène. Dus, ondanks dat op dramatisch vlak geluk en tragedie in deze film vlak langs elkaar heen scheren, struikelt het geen enkele keer in het ravijn van melodrama. Als met een vlijmscherp degen maakte Tavernier en zijn crew een vrijelijk romantische, drie musketiers-achtige film die met grote liefde historisch gegrond en aangevuurd is.
Roy van Landschoot
Waardering: 4