La tourneuse de pages (2006)

Regie: Denis Dercourt | 85 minuten | drama | Acteurs: Catherine Frot, Déborah François, Pascal Greggory, Xavier De Guillebon, Christine Citti, Clotilde Mollet, Jacques Bonnaffé, Antoine Martynciow, Julie Richalet, Martine Chevallier, André Marcon, Arièle Buteaux, Michèle Ernou

Mélanie is bezeten van pianospelen. Haar ouders zijn eenvoudige mensen, maar steunen hun talentvolle dochter met overgave. Haar vader (Jacques Bonnaffé) zegt dat ze haar pianolessen blijven betalen, ook als het haar niet lukt om te slagen voor het toelatingsexamen voor het conservatorium, maar Mélanie zegt zeer beslist dat ze dat niet wil.  Onderweg naar de examenruimte vraagt een fan aan Ariane Fouchécourt of ze een handtekening op de foto wil zetten die ze van Ariane bij zich heeft. Ariane antwoordt dat het niet goed uitkomt en loopt verder. Het examen begint en Mélanie zit zelfverzekerd achter de piano. De commissieleden kijken erg tevreden, met uitzondering van Ariane die jaloers haar blik op het jonge meisje richt. Als de opdringerige fan in de deuropening verschijnt en gebaart of ze echt geen handtekening wil geven, knikt Ariane de vrouw toe dat ze kan binnenkomen. Hoewel het vrij zachtjes gebeurt, is Mélanie zo uit haar evenwicht gebracht dat ze niet meer in haar spel komt en de commissie haar afwijst.

Mélanie gaat als jonge vrouw stage lopen op het kantoor van Jean Fouchécourt die nog steeds gelukkig getrouwd is met Ariane. Vlak voor de herfstvakantie is Mélanie klaar met haar stage en ze kan dan mooi oppassen op Tristan (Antoine Martynciow), de zoon van Jean en Ariane. Als Ariane aan het oefenen is voor een optreden met het trio waarvan ze deel uitmaakt, slaat Mélanie voor haar de pagina’s om en Ariane vraagt of ze dit ook tijdens het komende optreden wil doen. Afhankelijk van dit concert regelt hun agent nieuwe optredens of niet. ‘La Tourneuse de Pages’ is een fraai psychologisch drama met een ingehouden, maar intense gewelddadigheid die slechts op enkele momenten tot uitbarsting komt. De tienjarige Mélanie, fantastisch gespeeld door Julie Richalet, loopt met tranen op haar wangen de zaal uit waarin het drama zich heeft afgespeeld en kijkt verbitterd naar een meisje dat aan de piano oefent. Door de manier waarop ze kijkt verwacht je dat ze de klep op de handen van het meisje zal laten vallen, maar ze loopt langs haar heen en trekt rustig haar jas aan. Pas op de terugweg smijt ze alsnog de klep dicht waardoor de schok des te groter is.

De jong volwassen Mélanie is geen ‘tourneuse from hell’, maar met psychologische oorlogsvoering weet ze wel raad en maakt zo Ariane langzaam maar gestaag emotioneel afhankelijk van haar. De hoofdrolspeelsters weten een zinderende spanning op te roepen door hun wederzijdse fascinatie, bewondering en afkeer. Jammer van het lichtelijk ontsierende einde, maar verder erg mooi.

Diana Tjin-A Cheong