La venue de l’avenir (2025)

Recensie La venue de l'avenir CinemagazineRegie: Cédric Klapisch | 127 minuten | drama, komedie, romantiek | Acteurs: Suzanne Lindon, Abraham Wapler, Vincent Macaigne, Julia Piaton, Zinedine Soualem, Paul Kircher, Vassili Schneider, Sara Giraudeau, Cécile de France, Olivier Gourmet, Pomme, Fred Testot, François Chattot, Raïka Hazanavicius, Angèle Garnier, Valentin Campagne, Cassandra Cano, Stéphane Foenkinos

Parijs, 21e eeuw. In een soort conferentiezaaltje treft een groepje mannen en vrouwen elkaar. De mannen en vrouwen kennen elkaar niet, maar tot hun verbazing krijgen ze te horen dat zij familie zijn. Ze zijn alle nakomelingen van ene Adèle, een vrouw die leefde in het Frankrijk van de 19e eeuw, het Frankrijk van Victor Hugo en Claude Monet. Aan de nakomelingen wordt gevraagd zich te buigen over de nalatenschap van deze allang gestorven vrouw: haar boerderij, haar brieven en foto’s. Zo vormt zich een groepje van vier erfgenamen, elk met zijn eigen levensgeschiedenis en link naar het verleden, op zoek naar de erfenis van hun verre voorouder.

Waarna we het heden verlaten en reizen naar het Franse platteland van de late 19e eeuw, waar Adèle op het punt staat te vertrekken naar Parijs. Haar oma is kort geleden overleden en nu wil ze haar moeder leren kennen die vlak na haar geboorte de benen nam. Zo begint een reis naar haar verleden, maar ook naar een toekomst vol ongekende mogelijkheden.

Waarna we weer terugkeren naar onze vier erfgenamen in het heden.

In de heerlijke Franse genrecocktail ‘La venue de l’avenir’ blijven we heen en weer gaan tussen heden en verleden, waarbij die twee elkaar steeds dichter lijken te raken. Soms zit de link niet in de overeenkomst maar in het verschil. Waar de 21e-eeuwers zich onderdompelen in de nostalgische sfeer van het verleden, kijken Adèle en haar nieuwbakken bohemienvrienden naar de wonderen van de nieuwe tijd. Naar de imposante Eiffeltoren en de elektrische verlichting. En ze horen geruchten over een nieuwe uitvinding (iets met bewegende foto’s).

Soms zit de link tussen heden en verleden in de voortzetting van een eigenschap, een artistieke blik, een zucht naar vrijheid. Waarbij je als kijker al snel ontdekt dat de tijd een wonderlijk gevalletje is, met de mens zelf als tijdloze constante.

Dit alles in een film die van de eerste tot de laatste minuut vermaakt, ontroert en aan het denken zet. Met aandoenlijke personages, onverwachte wendingen, oogstrelende beelden, fijne muziek, prima acteerwerk en uiteraard die geweldige Franse humor. Met daarbij de feelgood vibe die we kennen van eerder werk van regisseur Klapisch, (‘L’auberge Espagnole’, ‘Les poupées russes’). En dat diens menslievende blik de realiteit soms wat geweld aandoet? Anno 2025 zijn we er dankbaar voor. De mens van 2156 mag dan zelf zijn oordeel vellen.

Henny Wouters

Waardering: 4

Bioscooprelease: 7 augustus 2025
PVOD-release: 5 november 2025 (Pathé Thuis)
VOD-release: 13 november 2025 (Pathé Thuis)