La vida que te espera (2003)

Regie: Manuel Gutiérrez Aragón | 100 minuten | drama, romantiek | Acteurs: Juan Diego, Luis Tosar, Marta Etura, Clara Lago, Celso Bugallo, Víctor Clavijo, Xosé M. Olveira, José Luis Bernal, Rei Chao, Alfonso Agra, Rosa Álvares, Santi Prego, Manuel Millán, Laura Silva, Laura Bueno, Tasio Fernández

De film is gemaakt in de adembenemend mooie berglandschappen van Cantabrië, waar de leegte je bijna de adem beneemt. Het verhaal schetst op gevoelvolle manier een nog steeds bestaand, maar tegelijk langzaam uitstervend tijdsbeeld van boerengemeenschappen die geheel naar eigen in eeuwen gevormde tradities en opvattingen hun zaken afwikkelen. De film laat een mooi beeld zien van de onherroepelijkheid waarmee hun leven gedoemd is verder ingrijpend te veranderen door de voortschrijdende tijd. Ook hier in deze ver afgelegen vallei strekt de allesbepalende hand van “Brussel” zich uit en bepalen regels over melkquota en toegestane aantallen vee het leven van deze keuterboertjes. De primitieve omstandigheden waaronder zij leven en de manier waarop dat doorwerkt in hun hele mentaliteit en gedachtewereld is prachtig geschetst. De achterdocht ten opzichte van alles wat van buiten komt zit door eeuwen van isolement in hun genen.

Na een vechtpartij tussen de beide boerenbuurmannen en de dood van Severo, bepaalt de opbloeiende liefde tussen de zoon van de vermoorde boer en de dochter van de buurman het verdere verhaal. De lijn van dit verhaal is betrekkelijk eenvoudig en klein gehouden, maar is toch voldoende door het ingetogen spel van de acteurs en de magnifieke beelden met de rustige cameravoering die de aandacht goed vast houdt. Dit is zeker niet alleen een mooieplaatjesfilm. Langzaam en zorgvuldig ontwikkelt zich een schets van tradities en gewoontes.

De wijze waarop de jonge dochters zich toch kunnen handhaven en ontwikkelen in dergelijke afgelegen streken en onder zulke levensomstandigheden is geloofwaardig uitgewerkt. Wat minder sterk komt in het verhaal over de deelname aan een plaatselijk concours om de koe die de meeste melk geeft. Een meegenomen radiootje leidt er toe dat de kennelijk voor vrolijke muziek gevoelige koe in bijzondere mate gestimuleerd wordt tot extra grote melkafgifte. Gelukkig kent het scenario wel enige verrassende ontwikkelingen ten aanzien van wie nu eigenlijk de dader van de moord is en in hoeverre Rai vermoedens heeft over de identiteit van die moordenaar. Een norse egoïstische vader blijkt dan weer van het type ruwe bolster blanke pit te zijn. Dat past wel in het verhaal en maakt het dat het niet al te voorspelbaar verloopt. Die afloop komt tot een goed einde, maar hoe zullen we hier niet verder verklappen.

Rob Veerman