Laatste ronde (2024)

Recensie Laatste ronde CinemagazineRegie: Boris Paval Conen | 94 minuten | drama | Acteurs: Leopold Witte, Reinout Bussemaker, Wilfried de Jong, Wim Opbrouck, Rosa Kreulen, Roland Van Campenhout, Josse Colsoul, Frieda Pittoors

Joost nodigt oude vrienden André, Bart en David uit om samen zijn nieuwe aanwinst – een vervallen maar prachtig landelijk gelegen hoeve – op te knappen. De oudgedienden uit wieler-jeugdvrienden-film ‘Ventoux’ staan ook in deze onofficiële opvolger, ‘Laatste ronde’, klaar om met hun humor, kameraadschap, eerlijkheid en bitterzoete momenten ons mee te nemen op een reis vol levenslessen. Net over de grens in België. 

Na ‘Ventoux’ uit 2015 spoelen we vooruit. In ‘Laatste ronde’ treffen we de vier mannen opnieuw; inmiddels de vijftig ruimschoots gepasseerd en niet meer die ongebreidelde veertigers van bijna tien jaar geleden. De chemie tussen het viertal past als een oude jas, maar we missen Kasper van Kooten. Hij maakt ditmaal geen onderdeel uit van de cast. Geen zorgen; de rol van Bart is veilig gesteld door Reinout Bussemaker. 

Dat ouder worden ondergeschikt is, blijkt als Joost (Leopold Witte) met trots zijn nieuwe droom laat zien aan zijn drie goede vrienden. Hij bruist van de energie en het werkt aanstekelijk. Minstens even enthousiast maar wel gereserveerd over de erbarmelijke staat van de oude hoeve nemen schrijver Bart, retailer David (gespeeld door Wim Opbrouck) en wielerfanaat en ex-crimineel Andre (Wilfried de Jong) intrek in hun tijdelijke onderkomen. Alle wanden zijn voorzien van retro bloembehang, maar prachtige originele balken sieren de ruimtes van de fermette. Het moet een gastronomische bistro worden en de oude stoffige toog is daar de inspiratie voor. De rest komt later wel.

Met een smoes gaat David boodschappen doen om in het geniep Barts dochter Anna (Rosa Kreulen) op te pikken van het station van Geraardsbergen. Zij heeft haar vader al een tijdje moeten missen dus deze onverwachte hereniging is zeer geslaagd. Terwijl de mannen met veel bombarie klussen, oefent conservatoriumstudente Anna – zo goed en zo kwaad als het kan – haar cellopartituren. Als ze later met David tijdens een ritje naar de bouwmarkt even een detour maakt, wordt ze compleet onvoorbereid deelgenoot van een schokkend geheim dat hij met zich meedraagt. 

‘Laatste ronde’ van de Amsterdamse regisseur en kunstenaar Boris Paval Conen (‘Dilemma’ en ‘The Crisis Caravan’) is een volwassen feelgood drama zonder grote verrassingen in het script. Cinematografisch een inkopper door de prachtige omgeving van de Denderstreek en de idyllische sfeer van de hoeve waar ‘Brut 172’ chef Hans van Wolde ook wel raad mee zou weten. Waar ‘Ventoux’ leunde op flashbacks van jeugdherinneringen van de vrienden, heeft ‘Laatste ronde’ deze ballast van zich af geschud. Daardoor krijgt de film meer gerichte essentie, is weliswaar korter maar daardoor goed gecomprimeerd tot een lieve, ontroerende ode aan vriendschap, loyaliteit, “yolds” (young olds) en vergankelijkheid.


Eerst ‘Ventoux’ kijken is overigens geen must; deze opvolger biedt een solide fundering om de verhaallijn, onderlinge verhoudingen en karakters zonder voorgeschiedenis goed te kunnen plaatsen. Deze keer worden de racefietsen slechts eenmalig van stal gehaald en dat maakt van ‘Laatste ronde’ de perfecte film voor op een zomeravond met een koude trappist en een smakelijke plak ouwe-jongens-krentebrood ernaast.

Lisette van der Meij

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 16 mei 2024